Theorietentamen blok 3
geschreven door:
annemariebouma1986
De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Samenvattingen
Op Stuvia vind je het grootste aanbod aan samenvattingen en collegeaantekeningen. De
documenten zijn geschreven door jouw medestudenten, specifiek voor jouw opleiding!
www.stuvia.com
Dit document is auteursrechtelijk beschermd, het verspreiden van dit document is strafbaar.
, Stuvia.com - De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Samenvattingen
Theorietoets Blok 3
GC:
Klinische redeneren:
Denkproces
• Vooraf, tijdens en na therapeutisch handelen
• Doelgericht en individueel
• Onderdeel van methodisch handelen
4 Benaderingen
1. Hypothetico-deductieve benadering: allerlei algemene wetmatigheden/bekende
oorzaak-gevolgverbanden in de vorm van hypothesen op de patiënt getoetst. Het
verstand, de rede, de logica en objectiveerbaarheid zijn nadrukkelijk aanwezig.
2. Patroonherkenning (bijvoorbeeld normaal beloop): houdt in dat de fysiotherapeut oog
krijgt voor het gedrag, en het erkent wanneer zich dat voordoet, zonder dit te willen
generaliseren.
3. Beslisboom (als…dan): een boomstructuur, welke een weergave geeft van de
alternatieven en keuzen in een besluitvormingsproces.
4. Verzamelmethode
Hulpverlener begint met verzamelen van zoveel mogelijk informatie
Niet afgestemd op individuele probleem en patiënt
Meestal vast schema
Vormen van klinisch redeneren:
Procedureel redeneren: vanuit de ziekte of beperking wordt gekeken welke behandeling het
meest aangewezen is. Hierbij wordt meestal de volgorde van probleemidentificatie,
doelbepaling en therapie gevolgd. Deze manier van redeneren wordt gebruikt wanneer de
zorgverlener de hulpvraag beziet in het licht van stoornissen, beperkingen in activiteiten en
participatieproblemen en oplossingen zoekt voor de handelingsproblemen van mensen.
• Volgens procedure handelen.
Narratief redeneren: hierbij staat het (levens)verhaal van de cliënt centraal en wordt gekeken
naar de ervaring van de cliënt en hoe zijn leven door de beperkingen wordt beïnvloed. Het
gaat hierbij om de betekenis van activiteiten, gewoonten en rollen van de cliënt in het
verleden, heden en toekomst.
• Geïnteresseerd in belevingssituatie patiënt
Interactief redeneren: hierbij gaat het om het begrijpen van de betekenis die de ziekte of de
handicap voor iemand persoonlijk heeft. Deze vorm van redeneren wordt gehanteerd om te
achterhalen hoe de cliënt staat tegenover het probleem, welke opvattingen hij hierover heeft
en welke factoren naar de mening van de cliënt een rol spelen bij het probleem.
Pragmatisch redeneren: deze vorm van redeneren heeft te maken met de praktische factoren
waarmee rekening wordt gehouden bij de keuze voor behandeling. Dit kunnen zijn de actuele
behandelsituatie, de normen en waarden van de therapeut, zijn kennis, ervaring en
mogelijkheden, maar ook de ziektekostenverzekering, het sociale netwerk van de cliënt en de
praktische mogelijkheden en beperkingen die kunnen ontstaan naar aanleiding van een
eventuele toekomstige ontslagprocedure.
• Praktische zaken
Conditioneel redeneren: bij het conditioneel redeneren wordt de gehele situatie in
ogenschouw genomen (persoon, ziekte, betekenis die de ziekte heeft voor de persoon, familie
en sociale context), waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat en hoe deze conditie
kan veranderen en met de participatie van de cliënt/patiënt. Alle voornoemde vormen van
redeneren komen hier tezamen.
Cognitieve psychologie- uitgangspunten
• Inhoud van de black box om menselijk gedrag te verklaren
• Begrijpen hoe gedrag tot stand komt
• Informatieverwerking staat centraal
• Mensen geven zelfstandig richting aan hun leven
Dit document is auteursrechtelijk beschermd, het verspreiden van dit document is strafbaar.
geschreven door:
annemariebouma1986
De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Samenvattingen
Op Stuvia vind je het grootste aanbod aan samenvattingen en collegeaantekeningen. De
documenten zijn geschreven door jouw medestudenten, specifiek voor jouw opleiding!
www.stuvia.com
Dit document is auteursrechtelijk beschermd, het verspreiden van dit document is strafbaar.
, Stuvia.com - De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Samenvattingen
Theorietoets Blok 3
GC:
Klinische redeneren:
Denkproces
• Vooraf, tijdens en na therapeutisch handelen
• Doelgericht en individueel
• Onderdeel van methodisch handelen
4 Benaderingen
1. Hypothetico-deductieve benadering: allerlei algemene wetmatigheden/bekende
oorzaak-gevolgverbanden in de vorm van hypothesen op de patiënt getoetst. Het
verstand, de rede, de logica en objectiveerbaarheid zijn nadrukkelijk aanwezig.
2. Patroonherkenning (bijvoorbeeld normaal beloop): houdt in dat de fysiotherapeut oog
krijgt voor het gedrag, en het erkent wanneer zich dat voordoet, zonder dit te willen
generaliseren.
3. Beslisboom (als…dan): een boomstructuur, welke een weergave geeft van de
alternatieven en keuzen in een besluitvormingsproces.
4. Verzamelmethode
Hulpverlener begint met verzamelen van zoveel mogelijk informatie
Niet afgestemd op individuele probleem en patiënt
Meestal vast schema
Vormen van klinisch redeneren:
Procedureel redeneren: vanuit de ziekte of beperking wordt gekeken welke behandeling het
meest aangewezen is. Hierbij wordt meestal de volgorde van probleemidentificatie,
doelbepaling en therapie gevolgd. Deze manier van redeneren wordt gebruikt wanneer de
zorgverlener de hulpvraag beziet in het licht van stoornissen, beperkingen in activiteiten en
participatieproblemen en oplossingen zoekt voor de handelingsproblemen van mensen.
• Volgens procedure handelen.
Narratief redeneren: hierbij staat het (levens)verhaal van de cliënt centraal en wordt gekeken
naar de ervaring van de cliënt en hoe zijn leven door de beperkingen wordt beïnvloed. Het
gaat hierbij om de betekenis van activiteiten, gewoonten en rollen van de cliënt in het
verleden, heden en toekomst.
• Geïnteresseerd in belevingssituatie patiënt
Interactief redeneren: hierbij gaat het om het begrijpen van de betekenis die de ziekte of de
handicap voor iemand persoonlijk heeft. Deze vorm van redeneren wordt gehanteerd om te
achterhalen hoe de cliënt staat tegenover het probleem, welke opvattingen hij hierover heeft
en welke factoren naar de mening van de cliënt een rol spelen bij het probleem.
Pragmatisch redeneren: deze vorm van redeneren heeft te maken met de praktische factoren
waarmee rekening wordt gehouden bij de keuze voor behandeling. Dit kunnen zijn de actuele
behandelsituatie, de normen en waarden van de therapeut, zijn kennis, ervaring en
mogelijkheden, maar ook de ziektekostenverzekering, het sociale netwerk van de cliënt en de
praktische mogelijkheden en beperkingen die kunnen ontstaan naar aanleiding van een
eventuele toekomstige ontslagprocedure.
• Praktische zaken
Conditioneel redeneren: bij het conditioneel redeneren wordt de gehele situatie in
ogenschouw genomen (persoon, ziekte, betekenis die de ziekte heeft voor de persoon, familie
en sociale context), waarbij rekening wordt gehouden met het feit dat en hoe deze conditie
kan veranderen en met de participatie van de cliënt/patiënt. Alle voornoemde vormen van
redeneren komen hier tezamen.
Cognitieve psychologie- uitgangspunten
• Inhoud van de black box om menselijk gedrag te verklaren
• Begrijpen hoe gedrag tot stand komt
• Informatieverwerking staat centraal
• Mensen geven zelfstandig richting aan hun leven
Dit document is auteursrechtelijk beschermd, het verspreiden van dit document is strafbaar.
