‘Het aantal kinderen en jongeren tot 18 jaar dat jeugdzorg krijgt, is gestegen van 398
duizend in 2018 naar 411 duizend in 2019. Dat blijkt uit voorlopige cijfers van het CBS’
(Nederlands Jeugd Instituut, 2020). Een opmerking die u vast niet nieuw in de oren zal
klinken. 12 procent van de jeugdigen tot 18 jaar krijgt een vorm van jeugdzorg (Nederlands
Jeugd Instituut, 2020). ‘Jeugdzorg instellingen hebben het te druk en de kraan moet dicht!’
een opmerking die ik vaak heb gehoord. We moeten het probleem bij de wortel aanpakken
en dat is naar mijn mening het veranderen van het dominante systeem waar de jeugd zich in
beweegt: de school. Anders blijft het dweilen met de kraan open.
Het huidige schoolsysteem dateert uit 1808. Het is een aristocratisch model gevuld met
edele hobby’s zoals geschiedenis, literatuur en dode talen die anno 2020 nog steeds worden
gegeven en die nu ‘moderne vreemde talen’ worden genoemd (Mulder, 2019). De mensen
van nu zijn niet hetzelfde als vroeger. Het probleem is dat het schoolsysteem niet met de tijd
mee veranderd. De jeugd van nu weet heel goed dat de huidige technologie zoals de
vertaalprogramma’s op hun telefoon binnen een aantal jaren beter zijn dat wat zij in een
paar uur taalles kunnen leren. De leerlingen kunnen door internet, wanneer zij willen altijd
kennis opzoeken.
ZIE VOLGENDE BLADZIJDE.