Keuzedeel Geneesmiddelenkennis
Geneesmiddel: Volgens de wet op de geneesmiddelenvoorziening (WOG) is een
geneesmiddel een substantie of een samenstelling van substanties die bestemd is te worden
gebruikt of op enigerlei wijze wordt aangeduid of aanbevolen zijnde als geschikt voor:
Het genezen, lenigen of voorkomen van enige aandoening, ziekte, ziekteverschijnsel,
pijn, verwonding of gebrek bij de mens
Het herstellen, verbeteren of wijzigen van het functioneren van organen bij de mens
Het stellen van een medische diagnose door toediening of aanwending bij de mens
UR-geneesmiddelen: Uitsluitend op Recept.
UA-geneesmiddelen: Uitsluitend Apotheek zonder recept.
OTC-geneesmiddelen: Over The Counter, oftewel geneesmiddelen in de handverkoop. Het
publiek spreekt in de regel bij deze geneesmiddelen over zelfzorgmiddelen.
Spécialités: Fabrieksmatig bereide geneesmiddelen die een eigen merknaam hebben.
Generieke geneesmiddelen: Merkloze geneesmiddelen met dezelfde werkzame stof(fen).
Bij het verstrekken van geneesmiddelen, ongeacht of deze op recept is of niet, is het
verstrekken van informatie en het geven van advies wettelijk verplicht. Elk geneesmiddel dat
afgeleverd wordt, moet een bijsluiter bevatten. Bij geneesmiddelen die door de apotheek
zelf bereid zijn moet ook een informatiefolder over het verwerkte geneesmiddel afgeleverd
worden. Dit noemen we een GIF (geneesmiddeleninformatiefolder) of een PIF
(patiënteninformatiefolder).
Gesprek bij eerste uitgifte: Het geven van aanwijzingen en adviezen door de
apothekersassistent die voor de patiënt noodzakelijk zijn om te weten voor hij begint met
betreffend (voorgeschreven) medicijn. Er wordt nagegaan of werking en gebruik al is
uitgelegd door de arts, bespreek het gebruiksadvies en de dosering, vertel over bijwerkingen
en bied aan dat de patiënt altijd mag bellen of langskomen met vragen. Maak een
aantekening van het gesprek.
Tweede uitgifte: Vraag naar de ervaring van de patiënt met het middel, problemen en
bijwerkingen. Was de eerste uitleg duidelijk? Is het gebruik veranderd, hoeveel tabletten
heeft de patiënt mee gekregen en wanneer moet hij weer naar de dokter? Bied nogmaals
aan dat de patiënt altijd mag bellen of langskomen en leg het verloop van de 2e uitgifte vast.
Rianne van Poppel
, Informatorium Medicamentorum: Handboek van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij
ter bevordering der Pharmacie (KNMP). In dit boek staan vele gegevens van alle in
Nederland gangbare geneesmiddelen vermeld, zoals dosering, interacties, bijwerkingen en
vele bijzonderheden en achtergronden over de werking van het geneesmiddel.
Wettelijke volumeregeling: Deze regeling houd in dat een geneesmiddel dat voor de eerste
maal gebruikt wordt slechts voor 15 dagen kan worden meegegeven.
Het GVS-bijbetalingssysteem: Geneesmiddelen vergoedingssysteem. Een vrij
gecompliceerde regeling. Als merk A (met dezelfde werkzame stof) goedkoper is dan merk B,
maar merk B is door de arts voorgeschreven, wordt door de zorgverzekering uitsluitend de
prijs vergoed voor merk A. Het resterende bedrag moet dan door de patiënt worden
bijbetaald.
Volgens de wet (WOG) moet er het volgende op een etiket van een geneesmiddel staan:
Naam van de apotheker, adres en telefoonnummer.
Naam van de patiënt en liefst ook geboortedatum.
Datum van afgifte
Wijze van gebruik
De houdbaarheid (voor zover dit niet op de verpakking staat).
Wijze van bewaren (in de koelkast, of juist niet).
‘Niet om in te nemen’ (als het middel niet voor orale toediening is). Deze melding
moet in een kleurechte blauwe baan met witte letters gedaan worden aan de
bovenkant van het etiket.
Nadat het geneesmiddel is geselecteerd, verpakt, en voorzien van een etiket en de nodige
informatie, moet alles door een tweede assistente worden gecontroleerd en geparafeerd.
Juiste patiënt?
Juiste geneesmiddel?
Juiste dosering?
Juiste arts?
Juiste adviezen?
Juiste verzekering?
Juiste informatie?
Juiste gebruikstermijn?
Staan alle benodigde parafen op het recept?
Rianne van Poppel
Geneesmiddel: Volgens de wet op de geneesmiddelenvoorziening (WOG) is een
geneesmiddel een substantie of een samenstelling van substanties die bestemd is te worden
gebruikt of op enigerlei wijze wordt aangeduid of aanbevolen zijnde als geschikt voor:
Het genezen, lenigen of voorkomen van enige aandoening, ziekte, ziekteverschijnsel,
pijn, verwonding of gebrek bij de mens
Het herstellen, verbeteren of wijzigen van het functioneren van organen bij de mens
Het stellen van een medische diagnose door toediening of aanwending bij de mens
UR-geneesmiddelen: Uitsluitend op Recept.
UA-geneesmiddelen: Uitsluitend Apotheek zonder recept.
OTC-geneesmiddelen: Over The Counter, oftewel geneesmiddelen in de handverkoop. Het
publiek spreekt in de regel bij deze geneesmiddelen over zelfzorgmiddelen.
Spécialités: Fabrieksmatig bereide geneesmiddelen die een eigen merknaam hebben.
Generieke geneesmiddelen: Merkloze geneesmiddelen met dezelfde werkzame stof(fen).
Bij het verstrekken van geneesmiddelen, ongeacht of deze op recept is of niet, is het
verstrekken van informatie en het geven van advies wettelijk verplicht. Elk geneesmiddel dat
afgeleverd wordt, moet een bijsluiter bevatten. Bij geneesmiddelen die door de apotheek
zelf bereid zijn moet ook een informatiefolder over het verwerkte geneesmiddel afgeleverd
worden. Dit noemen we een GIF (geneesmiddeleninformatiefolder) of een PIF
(patiënteninformatiefolder).
Gesprek bij eerste uitgifte: Het geven van aanwijzingen en adviezen door de
apothekersassistent die voor de patiënt noodzakelijk zijn om te weten voor hij begint met
betreffend (voorgeschreven) medicijn. Er wordt nagegaan of werking en gebruik al is
uitgelegd door de arts, bespreek het gebruiksadvies en de dosering, vertel over bijwerkingen
en bied aan dat de patiënt altijd mag bellen of langskomen met vragen. Maak een
aantekening van het gesprek.
Tweede uitgifte: Vraag naar de ervaring van de patiënt met het middel, problemen en
bijwerkingen. Was de eerste uitleg duidelijk? Is het gebruik veranderd, hoeveel tabletten
heeft de patiënt mee gekregen en wanneer moet hij weer naar de dokter? Bied nogmaals
aan dat de patiënt altijd mag bellen of langskomen en leg het verloop van de 2e uitgifte vast.
Rianne van Poppel
, Informatorium Medicamentorum: Handboek van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij
ter bevordering der Pharmacie (KNMP). In dit boek staan vele gegevens van alle in
Nederland gangbare geneesmiddelen vermeld, zoals dosering, interacties, bijwerkingen en
vele bijzonderheden en achtergronden over de werking van het geneesmiddel.
Wettelijke volumeregeling: Deze regeling houd in dat een geneesmiddel dat voor de eerste
maal gebruikt wordt slechts voor 15 dagen kan worden meegegeven.
Het GVS-bijbetalingssysteem: Geneesmiddelen vergoedingssysteem. Een vrij
gecompliceerde regeling. Als merk A (met dezelfde werkzame stof) goedkoper is dan merk B,
maar merk B is door de arts voorgeschreven, wordt door de zorgverzekering uitsluitend de
prijs vergoed voor merk A. Het resterende bedrag moet dan door de patiënt worden
bijbetaald.
Volgens de wet (WOG) moet er het volgende op een etiket van een geneesmiddel staan:
Naam van de apotheker, adres en telefoonnummer.
Naam van de patiënt en liefst ook geboortedatum.
Datum van afgifte
Wijze van gebruik
De houdbaarheid (voor zover dit niet op de verpakking staat).
Wijze van bewaren (in de koelkast, of juist niet).
‘Niet om in te nemen’ (als het middel niet voor orale toediening is). Deze melding
moet in een kleurechte blauwe baan met witte letters gedaan worden aan de
bovenkant van het etiket.
Nadat het geneesmiddel is geselecteerd, verpakt, en voorzien van een etiket en de nodige
informatie, moet alles door een tweede assistente worden gecontroleerd en geparafeerd.
Juiste patiënt?
Juiste geneesmiddel?
Juiste dosering?
Juiste arts?
Juiste adviezen?
Juiste verzekering?
Juiste informatie?
Juiste gebruikstermijn?
Staan alle benodigde parafen op het recept?
Rianne van Poppel
