Kwaliteit en beleid
Betoog
NAAM STUDENT – LEERLINGNUMMER – KLAS – STAGEBEDRIJF
– PLAATSNAAM – JUNI 2020
, Pagina 1 van 5
Inleiding:
‘’Nog een jaar studie en dan kan Margot Bloemscheer eindelijk
aan de slag als verloskundige. Ik had dit vak al veel eerder in mijn
hoofd. Maar door een verkeerde profielkeuze op de middelbare
school heb ik eerst een andere studie afgerond die eigenlijk
totaal niet bij mij bleek te passen.’’ (van de Velde, 2015).
Op dit moment loop ik stage in het ondersteuningsteam
van middelbare school Het Lyceum in ‘‘plaats’’ en ben ik mentor
van een aantal leerlingen. Op Het Lyceum wordt onderwijs
aangeboden op mavo, havo en vwo niveau en kies je al in de
onderbouw een profiel. Ook hier op school is deze keuze een
dagelijks onderwerp van gesprek onder leerlingen en mentoren.
Veel leerlingen weten rond hun 12e nog niet welke richting
ze op willen, laat staan waar ze later hun beroep van willen
maken. De consequenties van een profielkeuze tussen
‘hoofd’- of ‘hand’ -arbeid kunnen groot zijn omdat jongeren
met deze keuze voor een bepaald onderwijsspoor kiezen en
hierdoor eventuele overstapmogelijkheden beperkt kunnen zijn
(Hermes, Naber & Dieleman, 2016, p. 148).
De visie van ‘‘naam school’’ (z.d.) bestaat uit drie pijlers, namelijk: 1. Relatie; waarbij het contact en de
samenwerking tussen leerlingen en medewerkers de hoogste prioriteit krijgt. 2. Competentie; waarbij
aansluiting bij de interesses en kwaliteiten van leerlingen bovenaan staat. Als laatste 3. Autonomie;
waarbij leerlingen leren zelfbewuste keuzes te maken voor de toekomst. Vooral de derde pijler is
momenteel een punt van discussie op ‘‘naam school’’ en wordt voor volgend schooljaar herzien.
Stelling:
‘’de leeftijd waarop leerlingen hun definitieve keus moeten maken voor hun profiel en in de intensiteit
van de ondersteuning hierbij vanuit mentoren, moet omhoog.’’
Argumenten voor:
1. Kinderen van 12 jaar zijn nog onvoldoende bekend met hun eigen identiteit
Kinderen zijn aan de start van hun middelbare schoolcarrière ongeveer rond de leeftijd van
twaalf jaar (begin van de puberteit) en komen net van de basisschool af. Volgens Erikson
zitten zij in de psychosociale stadia van ‘vlijt vs. minderwaardigheid’. Tijdens deze crisis leren
kinderen competenties te ontwikkelen om problemen met ouders, leeftijdsgenoten, school
en de wereld om hen heen het hoofd te kunnen bieden. Ze moeten zich bewegen tussen
diverse sociale groepen en hebben relaties met bijv. vrienden, familie en leerkrachten.
Succes in dit stadium leidt tot gevoelens van competentie en bekwaamheid. Volgens Erikson
moet een individu eerst deze crisis oplossen (stadia doorlopen) voordat hij/zij verder kan
gaan (doorontwikkeld) naar het volgende stadia (Feldman, 2016, p. 27).
Pas in de puberteit (13 t/m 18 jaar) beginnen kinderen met het ontdekken van hun eigen
identiteit. Wie ben ik? wat past er bij mij? Wat vind ik interessant? Volgens Erikson is dit
het stadia van identiteit vs. Identiteitsverwarring. Hoe verder kinderen ontwikkelen in dit
stadia, hoe beter zij in staat zijn om weloverwogen keuzes te maken (Becker, 2014, p.68).
Betoog
NAAM STUDENT – LEERLINGNUMMER – KLAS – STAGEBEDRIJF
– PLAATSNAAM – JUNI 2020
, Pagina 1 van 5
Inleiding:
‘’Nog een jaar studie en dan kan Margot Bloemscheer eindelijk
aan de slag als verloskundige. Ik had dit vak al veel eerder in mijn
hoofd. Maar door een verkeerde profielkeuze op de middelbare
school heb ik eerst een andere studie afgerond die eigenlijk
totaal niet bij mij bleek te passen.’’ (van de Velde, 2015).
Op dit moment loop ik stage in het ondersteuningsteam
van middelbare school Het Lyceum in ‘‘plaats’’ en ben ik mentor
van een aantal leerlingen. Op Het Lyceum wordt onderwijs
aangeboden op mavo, havo en vwo niveau en kies je al in de
onderbouw een profiel. Ook hier op school is deze keuze een
dagelijks onderwerp van gesprek onder leerlingen en mentoren.
Veel leerlingen weten rond hun 12e nog niet welke richting
ze op willen, laat staan waar ze later hun beroep van willen
maken. De consequenties van een profielkeuze tussen
‘hoofd’- of ‘hand’ -arbeid kunnen groot zijn omdat jongeren
met deze keuze voor een bepaald onderwijsspoor kiezen en
hierdoor eventuele overstapmogelijkheden beperkt kunnen zijn
(Hermes, Naber & Dieleman, 2016, p. 148).
De visie van ‘‘naam school’’ (z.d.) bestaat uit drie pijlers, namelijk: 1. Relatie; waarbij het contact en de
samenwerking tussen leerlingen en medewerkers de hoogste prioriteit krijgt. 2. Competentie; waarbij
aansluiting bij de interesses en kwaliteiten van leerlingen bovenaan staat. Als laatste 3. Autonomie;
waarbij leerlingen leren zelfbewuste keuzes te maken voor de toekomst. Vooral de derde pijler is
momenteel een punt van discussie op ‘‘naam school’’ en wordt voor volgend schooljaar herzien.
Stelling:
‘’de leeftijd waarop leerlingen hun definitieve keus moeten maken voor hun profiel en in de intensiteit
van de ondersteuning hierbij vanuit mentoren, moet omhoog.’’
Argumenten voor:
1. Kinderen van 12 jaar zijn nog onvoldoende bekend met hun eigen identiteit
Kinderen zijn aan de start van hun middelbare schoolcarrière ongeveer rond de leeftijd van
twaalf jaar (begin van de puberteit) en komen net van de basisschool af. Volgens Erikson
zitten zij in de psychosociale stadia van ‘vlijt vs. minderwaardigheid’. Tijdens deze crisis leren
kinderen competenties te ontwikkelen om problemen met ouders, leeftijdsgenoten, school
en de wereld om hen heen het hoofd te kunnen bieden. Ze moeten zich bewegen tussen
diverse sociale groepen en hebben relaties met bijv. vrienden, familie en leerkrachten.
Succes in dit stadium leidt tot gevoelens van competentie en bekwaamheid. Volgens Erikson
moet een individu eerst deze crisis oplossen (stadia doorlopen) voordat hij/zij verder kan
gaan (doorontwikkeld) naar het volgende stadia (Feldman, 2016, p. 27).
Pas in de puberteit (13 t/m 18 jaar) beginnen kinderen met het ontdekken van hun eigen
identiteit. Wie ben ik? wat past er bij mij? Wat vind ik interessant? Volgens Erikson is dit
het stadia van identiteit vs. Identiteitsverwarring. Hoe verder kinderen ontwikkelen in dit
stadia, hoe beter zij in staat zijn om weloverwogen keuzes te maken (Becker, 2014, p.68).
