Preventie en straffing van criminaliteit
Hoorcollege 1: De veiligheidsmaatschappij: het einde van de resocialisatie
De overgang van resocialisatie naar de veiligheidsmaatschappij
Kernbegrippen:
- Penal welfare state/ welvaartmaatschappij: Het
idee dat de staat kon zorgen voor hun burgers,
duurde iets langer dan 20 jaar.
- Resocialisatie
- Risk-society/ high crime societies: kenmerken
van veiligheidssamenleving.
- Responsabilisering
Penal- welfarism: staat die een economisch vangnet
creëert voor mensen die het nodig hebben.
Welvaartsmaatschappij 1950-1970 (1990 NL)
periode na wereldoorlog.
Oorzaken van criminaliteit: verklaard met sociaal-
economische oorzaken. Bepaalde buurten, kans
op opleiding etc.
Staat is verantwoordelijk voor dit probleem: Op
moment dat er wel criminaliteit voorkomt, dan is
dat het probleem van de staat, zij moeten dit
oplossen.
Straffen gericht op corrigeren van afwijkend
gedrag, doel is resocialisatie. Strafdoel in die
tijd: resocialisatie, straffen hadden als doel om
mensen goed te laten terugkeren naar de
samenleving.
Waar komt dit idee vandaan?
- Bredere populariteit van de verzorgingsstaat: criminaliteit is het
gevolg van beperkte sociaal-economische kansen.
- Opkomst van experts en professionals: mensen die hulp nodig
hebben van de staat, worden overhoord door experts.
- Modernistisch idee over de samenleving: technisch, niet emotioneel:
minder politiek, maar meer gericht technische aspecten.
- Support van de middenklasse & elite:
Oorzaak criminaliteit= sociaal-
economische kansen.
Oplossing criminaliteit=
heropvoeden van criminelen, met
sociaal-economische kansen.
Ookwel, resocialisatie.
Dader staat centraal in penal-
,welfarism
Kritische noten over dit discourse
Leuk in theorie, werkt het ook in de praktijk?: Andere strafdoelen
niet in beeld
Wie zijn eigenlijk die experts?: hoe komen zij tot hun beslissingen?
Staat als de centrale actor?: verantwoordelijkheid niet bij de
gemeenschap?
Wie is dan die ‘normale’ burger?: dus een economisch stabiel, goed
opgevoede burger is dat normaal?
Verklaring van stijging criminaliteit
Meer goederen, dus meer dingen om te stelen
Vrouw eigen carrière, dus niemand thuis. Meer gelegenheid voor
inbraak.
Zwakker maatschappelijk middenveld, sociale controle onder
buurtbewoners wordt zwakker.
Perceptie en meten, mensen die bellen voor aangifte. Ze gaan dan
vaker bellen, dit is een subjectief element. Manier van registratie
veranderd, waardoor het lijkt dat er meer criminaliteit plaatsvindt. :
Mensen voelen zich onveiliger.
Penal welfarism in crisis: post 1970’s
Kritiek uit twee hoeken:
1. Het system werkt niet want het is niet rechtvaardig. Het systeem is
niet gemaakt voor een inclusieve samenleving.
2. Het system werkt niet want het is te soft.
Trend 1: Harder straffen
Resocialisatie: van romantisch nar realistisch
o Van nadruk resocialisatie naar vergelding
o Resocialisatie is afhankelijk van het gedrag van de
gedetineerde: gedetineerde moet zelf willen om te
resocialiseren.
o Niet de dader centraal maar de slachtoffers en samenleving
als geheel.
Trend 2: Preventief optreden tegen criminaliteit
Voorkomen is beter dan genezen
o Nadruk op het voorkomen van criminaliteit
o Bredere trend van individualisering en terugtrekkende
overheid -> responsabilisering: veiligheid nu niet meer
bij staat maar ook burgers.
o Public-private partnerships
, De logica: ING schikt voor honderden miljoen om faciliteren
witwassen
Banken en financiële instituties dragen verantwoordelijkheid voor
het veilig houden van het financiële stelsel.
Door monitoring en verzamelen data kunnen we risico-indeling
maken van verschillende transacties
Voorkomen van financieel crimineel gedrag
Van resocialisatie naar risicodenken
Criminaliteit als sociaal vraagstuk – criminaliteit alledaagse realiteit
Nadruk op resocialisatie – nadruk op straffen
Dader staat centraal – slachtoffer staat centraal
Staat als verantwoordelijk – responsabilisering van burgers en
private sector
Kennisproductie door experts – kennisproductie door politie &
justitie.
Kritische noten bij veiligheidsmaatschappij:
Hoorcollege 1: De veiligheidsmaatschappij: het einde van de resocialisatie
De overgang van resocialisatie naar de veiligheidsmaatschappij
Kernbegrippen:
- Penal welfare state/ welvaartmaatschappij: Het
idee dat de staat kon zorgen voor hun burgers,
duurde iets langer dan 20 jaar.
- Resocialisatie
- Risk-society/ high crime societies: kenmerken
van veiligheidssamenleving.
- Responsabilisering
Penal- welfarism: staat die een economisch vangnet
creëert voor mensen die het nodig hebben.
Welvaartsmaatschappij 1950-1970 (1990 NL)
periode na wereldoorlog.
Oorzaken van criminaliteit: verklaard met sociaal-
economische oorzaken. Bepaalde buurten, kans
op opleiding etc.
Staat is verantwoordelijk voor dit probleem: Op
moment dat er wel criminaliteit voorkomt, dan is
dat het probleem van de staat, zij moeten dit
oplossen.
Straffen gericht op corrigeren van afwijkend
gedrag, doel is resocialisatie. Strafdoel in die
tijd: resocialisatie, straffen hadden als doel om
mensen goed te laten terugkeren naar de
samenleving.
Waar komt dit idee vandaan?
- Bredere populariteit van de verzorgingsstaat: criminaliteit is het
gevolg van beperkte sociaal-economische kansen.
- Opkomst van experts en professionals: mensen die hulp nodig
hebben van de staat, worden overhoord door experts.
- Modernistisch idee over de samenleving: technisch, niet emotioneel:
minder politiek, maar meer gericht technische aspecten.
- Support van de middenklasse & elite:
Oorzaak criminaliteit= sociaal-
economische kansen.
Oplossing criminaliteit=
heropvoeden van criminelen, met
sociaal-economische kansen.
Ookwel, resocialisatie.
Dader staat centraal in penal-
,welfarism
Kritische noten over dit discourse
Leuk in theorie, werkt het ook in de praktijk?: Andere strafdoelen
niet in beeld
Wie zijn eigenlijk die experts?: hoe komen zij tot hun beslissingen?
Staat als de centrale actor?: verantwoordelijkheid niet bij de
gemeenschap?
Wie is dan die ‘normale’ burger?: dus een economisch stabiel, goed
opgevoede burger is dat normaal?
Verklaring van stijging criminaliteit
Meer goederen, dus meer dingen om te stelen
Vrouw eigen carrière, dus niemand thuis. Meer gelegenheid voor
inbraak.
Zwakker maatschappelijk middenveld, sociale controle onder
buurtbewoners wordt zwakker.
Perceptie en meten, mensen die bellen voor aangifte. Ze gaan dan
vaker bellen, dit is een subjectief element. Manier van registratie
veranderd, waardoor het lijkt dat er meer criminaliteit plaatsvindt. :
Mensen voelen zich onveiliger.
Penal welfarism in crisis: post 1970’s
Kritiek uit twee hoeken:
1. Het system werkt niet want het is niet rechtvaardig. Het systeem is
niet gemaakt voor een inclusieve samenleving.
2. Het system werkt niet want het is te soft.
Trend 1: Harder straffen
Resocialisatie: van romantisch nar realistisch
o Van nadruk resocialisatie naar vergelding
o Resocialisatie is afhankelijk van het gedrag van de
gedetineerde: gedetineerde moet zelf willen om te
resocialiseren.
o Niet de dader centraal maar de slachtoffers en samenleving
als geheel.
Trend 2: Preventief optreden tegen criminaliteit
Voorkomen is beter dan genezen
o Nadruk op het voorkomen van criminaliteit
o Bredere trend van individualisering en terugtrekkende
overheid -> responsabilisering: veiligheid nu niet meer
bij staat maar ook burgers.
o Public-private partnerships
, De logica: ING schikt voor honderden miljoen om faciliteren
witwassen
Banken en financiële instituties dragen verantwoordelijkheid voor
het veilig houden van het financiële stelsel.
Door monitoring en verzamelen data kunnen we risico-indeling
maken van verschillende transacties
Voorkomen van financieel crimineel gedrag
Van resocialisatie naar risicodenken
Criminaliteit als sociaal vraagstuk – criminaliteit alledaagse realiteit
Nadruk op resocialisatie – nadruk op straffen
Dader staat centraal – slachtoffer staat centraal
Staat als verantwoordelijk – responsabilisering van burgers en
private sector
Kennisproductie door experts – kennisproductie door politie &
justitie.
Kritische noten bij veiligheidsmaatschappij:
