Boekverslag II: De klucht van de koe
G.A. Bredero (1990/1612). De klucht van de koe. Leeuwarden: Uitgeverij Taal & Teken. (63 blz.)
Genre
De klucht van de koe is een klucht, een kort toneelstuk.
Onderwerp
Het onderwerp gaat over een koe die gestolen wordt door een gauwdief, de rest van het verhaal
gaat over de diefstal van de koe.
Thematiek
Het thema is de list, leugen en bedrog die je duidelijk ziet terugkomen. Je moet niet alle mensen
gelijk vertrouwen. Soms kan je zelfs bedrogen worden door je beste vrienden.
Motivatie: je leest duidelijk in dit boek dat de gauwdief het op een sluwe manier speelt, waardoor de
gauwdief het vertrouwen van de boer won. Terwijl de gauwdief op de diefstal van de koe uit was.
Perspectief
N.v.t.
Tijd en structuur
Het gaat over een tijdsverloop van de avond tot de volgende ochtend in de omgeving van
Amsterdam. Waarbij het verhaal op het einde echt 'af' is. En het verhaal is chronologisch
geschreven, en heeft aan het begin 1 kleine flashback naar de diefstal in de Rederijkerskamer.
Beoordeling
De boodschap van het toneelstuk/rollenspel ligt bij mij duidelijk. Je merkt vooral aan het einde van
het boekje dat je niet zomaar blind op mensen moet vertrouwen, omdat de gauwdief, aan het einde,
snel wegging uit het café met het verdiende geld van de verkochte koe. Voor mij was dit een heel
anders soort lezen van een boek, van tevoren wist ik dat het anders zou zijn. Maar uiteindelijk was
het toch goed te lezen, want het las best leuk met alle rijm en ik merkte bij mezelf dat mijn fantasie
te werk ging. Ik vormde namelijk een eigen beeld voor me.
Wat mij aan het denken heeft gezet, is de duidelijke boodschap die in het toneelstuk verwerkt is.
Vertrouw niet alleen op praatjes van mensen, maar denk eerst goed na voordat je met iemand
verderga. Ik hoefde mij er niet toe te zetten om het boek te gaan lezen, het las voor mij best
makkelijk. En als je eenmaal aan het lezen was dan zat je er ook wel in en las je niet tegen je zin in.
Aan het begin van het boekje krijg je eerst een kleine terugblik in het verleden van de gauwdief.
Zoals het eerste citaat hieronder zie je wel gelijk dat hij lekker simpel denkt over zijn diefstallen. Hij
kwam voor mij als een eenvoudig man over. Verder in het toneelstuk merkte je al gauw waar de dief
het op gemunt had, de koe van de boer. Waardoor je toch wel aan het lezen werd gezet, omdat je
ergens wel nieuwsgierig bent naar de afloop.
Al is dit niet een heel spannend boekje vind ik het wel knap dat Bredero in zo'n simpel
verhaaltje/toneelstuk toch een duidelijke boodschap kan brengen. In dit boekje leefde je het meest
mee met de gauwdief, want af en toe werden de gedachtes van de gauwdief uitvoerig beschreven.
Waardoor je in dat persoon het meest ging verplaatsen. Aan de andere kant is er op het einde niet
zoveel te lezen over de rollentekst van de gauwdief. Dan zie je de caféhouder, boer en boerenzoon
meer op de voorgrond.
Onno Voogt 4v2 21-4-2023
G.A. Bredero (1990/1612). De klucht van de koe. Leeuwarden: Uitgeverij Taal & Teken. (63 blz.)
Genre
De klucht van de koe is een klucht, een kort toneelstuk.
Onderwerp
Het onderwerp gaat over een koe die gestolen wordt door een gauwdief, de rest van het verhaal
gaat over de diefstal van de koe.
Thematiek
Het thema is de list, leugen en bedrog die je duidelijk ziet terugkomen. Je moet niet alle mensen
gelijk vertrouwen. Soms kan je zelfs bedrogen worden door je beste vrienden.
Motivatie: je leest duidelijk in dit boek dat de gauwdief het op een sluwe manier speelt, waardoor de
gauwdief het vertrouwen van de boer won. Terwijl de gauwdief op de diefstal van de koe uit was.
Perspectief
N.v.t.
Tijd en structuur
Het gaat over een tijdsverloop van de avond tot de volgende ochtend in de omgeving van
Amsterdam. Waarbij het verhaal op het einde echt 'af' is. En het verhaal is chronologisch
geschreven, en heeft aan het begin 1 kleine flashback naar de diefstal in de Rederijkerskamer.
Beoordeling
De boodschap van het toneelstuk/rollenspel ligt bij mij duidelijk. Je merkt vooral aan het einde van
het boekje dat je niet zomaar blind op mensen moet vertrouwen, omdat de gauwdief, aan het einde,
snel wegging uit het café met het verdiende geld van de verkochte koe. Voor mij was dit een heel
anders soort lezen van een boek, van tevoren wist ik dat het anders zou zijn. Maar uiteindelijk was
het toch goed te lezen, want het las best leuk met alle rijm en ik merkte bij mezelf dat mijn fantasie
te werk ging. Ik vormde namelijk een eigen beeld voor me.
Wat mij aan het denken heeft gezet, is de duidelijke boodschap die in het toneelstuk verwerkt is.
Vertrouw niet alleen op praatjes van mensen, maar denk eerst goed na voordat je met iemand
verderga. Ik hoefde mij er niet toe te zetten om het boek te gaan lezen, het las voor mij best
makkelijk. En als je eenmaal aan het lezen was dan zat je er ook wel in en las je niet tegen je zin in.
Aan het begin van het boekje krijg je eerst een kleine terugblik in het verleden van de gauwdief.
Zoals het eerste citaat hieronder zie je wel gelijk dat hij lekker simpel denkt over zijn diefstallen. Hij
kwam voor mij als een eenvoudig man over. Verder in het toneelstuk merkte je al gauw waar de dief
het op gemunt had, de koe van de boer. Waardoor je toch wel aan het lezen werd gezet, omdat je
ergens wel nieuwsgierig bent naar de afloop.
Al is dit niet een heel spannend boekje vind ik het wel knap dat Bredero in zo'n simpel
verhaaltje/toneelstuk toch een duidelijke boodschap kan brengen. In dit boekje leefde je het meest
mee met de gauwdief, want af en toe werden de gedachtes van de gauwdief uitvoerig beschreven.
Waardoor je in dat persoon het meest ging verplaatsen. Aan de andere kant is er op het einde niet
zoveel te lezen over de rollentekst van de gauwdief. Dan zie je de caféhouder, boer en boerenzoon
meer op de voorgrond.
Onno Voogt 4v2 21-4-2023
