Boekverslag VI: Een zeker man had een vijgenboom
Monica Nieuwenhuijse – Thijsen (2020/2019). Een zeker man had een vijgenboom. Den Hertog –
Houten (296 blz.)
Genre
Het boek Een zeker man had een vijgenboom betreft een waargebeurde roman.
Onderwerp
Het onderwerp van dit boek gaat over hoe christenen in Afrika in gruwelijke omstandigheden
moeten leven, maar ook de keerzijde naar het christelijk geloof van een fanatiek terrorist. En
daarnaast het leven van een ‘comfortchristen’ in het Westen wat een totaal andere wereld is dan de
christenen in Afrika.
Thematiek
Het thema van dit boek laat een duidelijk verschil zien tussen de geloofsbeleving van vervolgde
christenen en ons reformatorisch geloof in een samenleving met geloofsvrijheid.
Perspectief
Het perspectief van dit boek algemeen is een wisselende verteller, waarbij de korte stukjes per
persoon vanuit een ik-perspectief staan.
Tijd en structuur
Het boek begint met een proloog. En daarna afwisselend verhaal van de 3 hoofdpersonen
chronologisch geschreven. Het verhaal eindigt uiteindelijk bij de proloog, waar het verhaal nog een
klein stukje doorspeelt.
Beoordeling
Dit boek heeft mij erg aangesproken en vond ik leuk om te lezen, want de gedachtes van Johan, de
christen in het Westen, kwamen mij soms best bekend voor. De afwisseling van de 3 hoofdpersonen
door het verhaal heen las niet irritant, maar je moest wel telkens een switch maken van gedachten
waardoor het verwarrend kon zijn. Alhoewel dit ook best meeviel, want het werd duidelijk
aangegeven. Ook vond ik het makkelijk lezen omdat het boek nog niet zo oud is en het taalgebruik
vrij modern is.
Het verhaal komt niet langzaam op gang maar begint gelijk met de inval van Boko Haram in het
dorpje in Afrika van Danjuma. Na die gebeurtenis gaat het verhaal een jaar terug verder. Dit verhaal
loopt per hoofdpersoon verschillende chronologisch verder. Bijna aan het einde van het boek komt
de gebeurtenis van de inval weer terug waarna Abdul, een groot strijder in de Boko Haram en tevens
de persoon die Danjuma mishandelde, die al tot bekering was gekomen, vergeving ging vragen bij
Danjuma.
De boodschap die de schrijver met dit boek wil brengen komt heel duidelijk over. Want je ziet een je
ziet een groot contrast tussen de ‘luxe’ christenen en de vervolgde christenen waardoor je wel
stilgezet wordt hoe makkelijk wij het hebben, dit merkte ik bij mijzelf best erg. En bovendien de
gedachte al dat dit nog steeds gebeurt gaf wel een oneerlijk gevoel.
Het boek eindigt bij de door van Johan, Johan was voor mij echt een meelevend persoon en daarom
vond ik het ook echt heel jammer dat hij overleed door een auto ongeluk. Dus Johan was wel voor
mij de persoon waar ik het meest bij meeleefde. Bij Danjuma en Abdul ook wel, maar bij Johan
herkende ik mijzelf meer in.
Onno Voogt 4v2 21-4-2023
Monica Nieuwenhuijse – Thijsen (2020/2019). Een zeker man had een vijgenboom. Den Hertog –
Houten (296 blz.)
Genre
Het boek Een zeker man had een vijgenboom betreft een waargebeurde roman.
Onderwerp
Het onderwerp van dit boek gaat over hoe christenen in Afrika in gruwelijke omstandigheden
moeten leven, maar ook de keerzijde naar het christelijk geloof van een fanatiek terrorist. En
daarnaast het leven van een ‘comfortchristen’ in het Westen wat een totaal andere wereld is dan de
christenen in Afrika.
Thematiek
Het thema van dit boek laat een duidelijk verschil zien tussen de geloofsbeleving van vervolgde
christenen en ons reformatorisch geloof in een samenleving met geloofsvrijheid.
Perspectief
Het perspectief van dit boek algemeen is een wisselende verteller, waarbij de korte stukjes per
persoon vanuit een ik-perspectief staan.
Tijd en structuur
Het boek begint met een proloog. En daarna afwisselend verhaal van de 3 hoofdpersonen
chronologisch geschreven. Het verhaal eindigt uiteindelijk bij de proloog, waar het verhaal nog een
klein stukje doorspeelt.
Beoordeling
Dit boek heeft mij erg aangesproken en vond ik leuk om te lezen, want de gedachtes van Johan, de
christen in het Westen, kwamen mij soms best bekend voor. De afwisseling van de 3 hoofdpersonen
door het verhaal heen las niet irritant, maar je moest wel telkens een switch maken van gedachten
waardoor het verwarrend kon zijn. Alhoewel dit ook best meeviel, want het werd duidelijk
aangegeven. Ook vond ik het makkelijk lezen omdat het boek nog niet zo oud is en het taalgebruik
vrij modern is.
Het verhaal komt niet langzaam op gang maar begint gelijk met de inval van Boko Haram in het
dorpje in Afrika van Danjuma. Na die gebeurtenis gaat het verhaal een jaar terug verder. Dit verhaal
loopt per hoofdpersoon verschillende chronologisch verder. Bijna aan het einde van het boek komt
de gebeurtenis van de inval weer terug waarna Abdul, een groot strijder in de Boko Haram en tevens
de persoon die Danjuma mishandelde, die al tot bekering was gekomen, vergeving ging vragen bij
Danjuma.
De boodschap die de schrijver met dit boek wil brengen komt heel duidelijk over. Want je ziet een je
ziet een groot contrast tussen de ‘luxe’ christenen en de vervolgde christenen waardoor je wel
stilgezet wordt hoe makkelijk wij het hebben, dit merkte ik bij mijzelf best erg. En bovendien de
gedachte al dat dit nog steeds gebeurt gaf wel een oneerlijk gevoel.
Het boek eindigt bij de door van Johan, Johan was voor mij echt een meelevend persoon en daarom
vond ik het ook echt heel jammer dat hij overleed door een auto ongeluk. Dus Johan was wel voor
mij de persoon waar ik het meest bij meeleefde. Bij Danjuma en Abdul ook wel, maar bij Johan
herkende ik mijzelf meer in.
Onno Voogt 4v2 21-4-2023
