Boekverslag XII: De schaduw van de wolf
Els Florijn (2005/2005). De schaduw van de wolf. Uitgeverij Mozaïek – Zoetermeer (189 blz.)
Genre
Het genre van dit boek is een psychologische roman.
Onderwerp
Het onderwerp van dit boek is hoe een negentienjarig meisje die niet alleen naar zichzelf opzoek is,
maar ook naar het mysterie achter de dingen de die ze niet gebruikt.
Thematiek
Er is een zoektocht naar je eigen ik wat gepaard gaat met de angst die voor een minder ‘vrij’ leven
zorgt. Het opgesloten en twijfelende gevoel speelt hier een grote rol.
Perspectief
Dit boek is vanuit een ik-perspectief geschreven.
Tijd en structuur
Het verhaal is chronologisch geschreven, met tussen de hoofdstukken door verhaaltjes van
Roodkapje haar belevenissen. Daarnaast zijn er enkele flashbacks.
Beoordeling
Schaduw van de wolf is voor mij een leerzaam boek geweest, dat de problemen/vragen soms niet bij
anderen liggen maar juist bij jezelf. Het boek was goed te lezen, een modern taalgebruik en geen
ingewikkelde zinnen. Voor sommige stukjes over de schaduw van de wolf moest je wel tussen de
regels doorlezen, maar dat had je dan wel snel door. Verder is het ook geen dik boek dus lees je het
zo door.
Het verhaal komt wel langzaam op gang want het begint alleen met de herinneringen over de dood
van haar moeder. Pas later in het verhaal kom je Simon en Mart tegen en nog later de echte vragen
over de dood van haar vader en zijn familie in Italië. Tussen elk hoofdstuk door is een kort fragment
van Roodkapje geplaatst. Dit omschrijft telkens het hoofdstuk wat Nina meemaakt, alleen dan in de
vorm van Roodkapje haar avontuur met de wolf.
Daarnaast vind ik dat de schrijfster heel goed een probleem van de mens naar voor kan brengen.
Door dit boek te lezen ben ikzelf er ook achter gekomen dat sommige antwoorden op problemen en
vragen je bij jezelf moet zoeken. Eigenlijk is dit een heel mentaal spelletje, iets wat vandaag de dag
ook zeer belangrijk is.
Het boek eindigt bij de terug klim van Nina vanaf de richel. Dit vond ik wel jammer omdat je niet weet
hoe het met haar vader zat, maar ook haar vriend Mart in Nederland die het laatste deel van het
boek niet meer voorkwam. Misschien is dit een trucje van de schrijfster omdat ze door middel van
het boek juist duidelijk probeert te maken dat dit niet het belangrijkste is van het boek. Buiten dat
het een goed boek is zat er voor mij wel een echte meelevendheid in, Nina was wel degene waar je
het meest van wist en gaf mij ook een gevoel bij het boek. Haar gedachtes en vragen over het
verleden voelde je bij jezelf ook echt. De routines van Nina; het zwemmen, studeren en chillen met
vrienden. Zag ik wel als een film voor me afspelen, de schrijver heeft het verhaal beeldend
geschreven.
Alhoewel Simon niet heel veel voorkomt kreeg ik ook een gevoel bij hem toen hij stel op sprong uit
Nederland moest, en hulp bij Nina zocht om uit het land te komen. Zijn probleem, waar je eerst niks
Onno Voogt 5v3 12-3-2023
Els Florijn (2005/2005). De schaduw van de wolf. Uitgeverij Mozaïek – Zoetermeer (189 blz.)
Genre
Het genre van dit boek is een psychologische roman.
Onderwerp
Het onderwerp van dit boek is hoe een negentienjarig meisje die niet alleen naar zichzelf opzoek is,
maar ook naar het mysterie achter de dingen de die ze niet gebruikt.
Thematiek
Er is een zoektocht naar je eigen ik wat gepaard gaat met de angst die voor een minder ‘vrij’ leven
zorgt. Het opgesloten en twijfelende gevoel speelt hier een grote rol.
Perspectief
Dit boek is vanuit een ik-perspectief geschreven.
Tijd en structuur
Het verhaal is chronologisch geschreven, met tussen de hoofdstukken door verhaaltjes van
Roodkapje haar belevenissen. Daarnaast zijn er enkele flashbacks.
Beoordeling
Schaduw van de wolf is voor mij een leerzaam boek geweest, dat de problemen/vragen soms niet bij
anderen liggen maar juist bij jezelf. Het boek was goed te lezen, een modern taalgebruik en geen
ingewikkelde zinnen. Voor sommige stukjes over de schaduw van de wolf moest je wel tussen de
regels doorlezen, maar dat had je dan wel snel door. Verder is het ook geen dik boek dus lees je het
zo door.
Het verhaal komt wel langzaam op gang want het begint alleen met de herinneringen over de dood
van haar moeder. Pas later in het verhaal kom je Simon en Mart tegen en nog later de echte vragen
over de dood van haar vader en zijn familie in Italië. Tussen elk hoofdstuk door is een kort fragment
van Roodkapje geplaatst. Dit omschrijft telkens het hoofdstuk wat Nina meemaakt, alleen dan in de
vorm van Roodkapje haar avontuur met de wolf.
Daarnaast vind ik dat de schrijfster heel goed een probleem van de mens naar voor kan brengen.
Door dit boek te lezen ben ikzelf er ook achter gekomen dat sommige antwoorden op problemen en
vragen je bij jezelf moet zoeken. Eigenlijk is dit een heel mentaal spelletje, iets wat vandaag de dag
ook zeer belangrijk is.
Het boek eindigt bij de terug klim van Nina vanaf de richel. Dit vond ik wel jammer omdat je niet weet
hoe het met haar vader zat, maar ook haar vriend Mart in Nederland die het laatste deel van het
boek niet meer voorkwam. Misschien is dit een trucje van de schrijfster omdat ze door middel van
het boek juist duidelijk probeert te maken dat dit niet het belangrijkste is van het boek. Buiten dat
het een goed boek is zat er voor mij wel een echte meelevendheid in, Nina was wel degene waar je
het meest van wist en gaf mij ook een gevoel bij het boek. Haar gedachtes en vragen over het
verleden voelde je bij jezelf ook echt. De routines van Nina; het zwemmen, studeren en chillen met
vrienden. Zag ik wel als een film voor me afspelen, de schrijver heeft het verhaal beeldend
geschreven.
Alhoewel Simon niet heel veel voorkomt kreeg ik ook een gevoel bij hem toen hij stel op sprong uit
Nederland moest, en hulp bij Nina zocht om uit het land te komen. Zijn probleem, waar je eerst niks
Onno Voogt 5v3 12-3-2023
