DEONTOLOGIE
1. Kan een cliënt zijn hulpverlener ontslaan van zijn beroepsgeheim?
Cliënt kan de geheimhoudingsplichtige bevrijden van zijn beroepsgeheim
en hem toelaten te spreken, mits er sprake is van een voorafgaande, vrije,
geïnformeerde en uitdrukkelijke toestemming. (bij voorkeur gebeurt
informatiedoorstroming in aanwezigheid van de cliënt)
Voorwaarden:
- Vrijwilligheid: De cliënt moet de toestemming vrij en zonder druk
geven.
- Informed consent: De cliënt moet volledig geïnformeerd zijn over de
aard van de informatie die zal worden gedeeld, de redenen hiervoor en
de mogelijke gevolgen.
- Specifiek en beperkt: De toestemming moet duidelijk, specifiek en
beperkt zijn tot bepaalde informatie en voor een bepaald doel.
2. In het Belgische rechtssysteem bestaat er een fragmentaire bescherming
van het recht op privacy. Leg uit.
De bescherming van het recht op privacy in België is fragmentarisch
omdat het niet door één enkel overkoepelend wetgevend kader wordt
geregeld. In plaats daarvan is het verdeeld over verschillende wetten,
regelgevingen en instanties. Deze gefragmenteerde benadering kan leiden
tot complexe juridische situaties waarin verschillende regels en
toezichthouders een rol spelen.
Voorbeelden van wetgeving: - GDPR
- Wet betreffende de rechten van de patiënt
- Strafwet: briefgeheim, stalking…
- Grondwet
- Universele Verklaring van de Rechten van de
mens
3. Wanneer kan het beroepsgeheim doorbroken worden zonder
toestemming?
Er zijn enkele wettelijke uitzonderingen waarbij het beroepsgeheim kan
worden opgeheven zonder toestemming van de cliënt, bijvoorbeeld:
Bijzondere categoriëen van derden: Ouders bij minderjarige kinderen,
leidinggevenden van de hulpverlener, vertrouwenspersoon van de cliënt
, Noodtoestand: Wanneer er een ernstig en imminent gevaar is voor de
cliënt of derden, kan de hulpverlener het beroepsgeheim schenden om dit
gevaar af te wenden.
Wettelijke meldplicht: In bepaalde gevallen is er een wettelijke verplichting
om informatie te delen, zoals bij kindermishandeling.
Rechtsprocedure: Wanneer een hulpverlener wordt opgeroepen als getuige
in een rechtszaak, kan de rechter bepalen dat het beroepsgeheim moet
worden opgeheven.
- getuigenis in de rechte: kan wel beroep doen
op zwijgrecht
- wettelijke verplichting tot bekendmaking: ter
uitvoering van hulpverleningsplicht (vb. bij
minderjarigen), bekendmaking ter uitvoering
van rapportageopdracht
- wettelijk verplichte informatiestroom tussen
welzijnsactoren
- bescherming van de maatschappelijke
veiligheid
- opsporen van terroristische misdrijven
Verdediging in de rechte: recht op verdediging van zichzelf heeft voorrang
op het beroepsgeheim
Bij (vermoeden) van mishandeling van een minderjarige of kwetsbare
persoon: kan een geheimhoudingsplichtige zijn zwijgplicht onder bepaalde
omstandigheden opzijschuiven en dit melden aan de procureur des
konings.
4. Wat is discretieplicht?
Discretieplicht is een belangrijke norm binnen veel beroepsgroepen en
betekent dat professionals verplicht zijn om vertrouwelijke informatie die
hen tijdens de uitoefening van hun beroep ter ore komt, geheim te
houden. Dit kan ook gelden voor bredere informatie die binnen de
werkcontext wordt gedeeld, zoals interne beleidsinformatie of
bedrijfsgeheimen.
ETHIEK
,1. Wat is het uitgangspunt bij Nietzsche?
Het uitgangspunt bij Nietzsche's moraal kan worden begrepen vanuit zijn
kritiek op traditionele ethiek en zijn voorstel voor een alternatieve, meer
persoonlijke en krachtgerichte moraal.
Hij stelt dat de mens zijn meest belangrijke eigenheid: namelijk dat hij aan
geen enkele eigenheid, definitie is gebonden. Hij is enkel wat hij wil zijn.
(WILLE ZUR MACHT) Dit komt overeen met de herenmoraal. De heer laat
zich door niets bepalen, tenzij door zijn wil.
De wille zur macht: de grondeloze grond van de mens bestaat uit zich aan
niets willen vastklampen en onder ogen zien dat men niets dan een pure
in niets gegronde wil is. (houding die machtswil wil consolideren in
verovering is een slavenhouding)
De Wille zur macht toont zich in de erotische ervaring, wanneer de mens
niets anders is dan zijn verlangen naar iemand anders. Wanneer de mens
in staat is om zijn angst die hij daarbij beleeft (om zichzelf te verliezen) als
positief kan ervaren, benadert hij zeer sterk wat Nietzsches voor ogen
heeft als hij zegt dat de mens machtswil is.
De Wille zur macht is het streven naar groei, ontwikkeling, zelfoverwinning
en zelfexpressie. Het is de drang om sterker, wijzer, creatiever en meer
zichzelf te worden. Het gaat om het overstijgen van beperkingen, het
uitdagen van bestaande waarden en het scheppen van nieuwe
mogelijkheden voor groei en zelfontplooiing.
Het menselijk bestaan wordt volgens Nietzsche niet geleid door een
wijsheid of waarachtigheid, maar door een begeerte (Wille zur macht) die
een wijsheid en waarheid creëert.
De machtswil heeft geen limiet, het is een grenzeloos willen dat zich
slechts grenzen stelt om ze te kunnen overschrijden. De machtswil is
worden en niet zijn.
Het mens zijn is slechts het opweg zijn naar het steeds meer dan mens
zijn. De mens moet zich steeds overtreffen, zijn doel is übermensch
worden.
2. De mens is drift. Leg uit
Drift is leven. Leg uit
, Uitgangspunt van Freuds theorie is dat het menselijk leven fundamenteel
driftmatig is. De mens heeft geen driften, maar is drift. De driftmatigheid
maakt hem tot wat hij is. Hij is leven en dus drift. (leven is wat driftmatig
wordt aangedreven).
Een drift is niet iets inhoudelijk substantieels (niet zoals Aristoteles
energeia).
Het leven is een reageren op prikkels. Een organisme groeit en ontwikkelt
niet omdat zijn zijnskern naar zijn voltooiing toewerkt, maar omdat het
voortdurend op nieuwe prikkels reageert.
Het principe dat het levend organisme drijft is niet enkel het
zelfbehoudsprincipe, het gaat samen met en wordt doorkruist door het
lustprincipe: een organisme wil door zijn reactie niet enkel zichzelf
behouden, maar wil aan die reactie ook lust beleven.
Soms zijn deze twee incompatibel: dit is verantwoordelijk voor het
inherent problematische karakter van het psychisme (libidinale economie).
Lust is het vermijden van onlust. Het is geen formeel principe, de inhoud
kan alles betreffen en ligt niet vast. De inhoud van lust wordt gaandeweg
gevormd en is de resultante van menselijke driftlotgevallen en hun
geschiedenis.
Het menselijke driftleven is polymorf pervers: lust kan in principe oneindig
veel (poly) vormen (morf) aannemen en bestaat altijd uit een verdraaiing
(pervertering) van een biologische functie.
Het lustprincipe is het mechanisme dat het gedrag reguleert door plezier
te zoeken en pijn te vermijden.
Driften zijn de onderliggende aandrijvingen die het lustprincipe probeert te
bevredigen.
Terwijl het lustprincipe de manier is waarop de psyche omgaat met driften,
zijn de driften de basisenergieën die gedrag en verlangens aandrijven.
Dus, hoewel ze nauw verwant zijn, zijn het lustprincipe en driften niet
hetzelfde. Het lustprincipe is de regulerende kracht die driften probeert te
bevredigen om plezier te bereiken en pijn te vermijden.
Driften zijn fundamentele krachten die het menselijk gedrag aansturen.
Freud onderscheidde aanvankelijk twee hoofdtypen van driften:
Levensdriften (Eros): Deze omvatten seksuele driften en andere krachten
die gericht zijn op overleven, voortplanting en creatie. Ze bevorderen
leven en groei.
1. Kan een cliënt zijn hulpverlener ontslaan van zijn beroepsgeheim?
Cliënt kan de geheimhoudingsplichtige bevrijden van zijn beroepsgeheim
en hem toelaten te spreken, mits er sprake is van een voorafgaande, vrije,
geïnformeerde en uitdrukkelijke toestemming. (bij voorkeur gebeurt
informatiedoorstroming in aanwezigheid van de cliënt)
Voorwaarden:
- Vrijwilligheid: De cliënt moet de toestemming vrij en zonder druk
geven.
- Informed consent: De cliënt moet volledig geïnformeerd zijn over de
aard van de informatie die zal worden gedeeld, de redenen hiervoor en
de mogelijke gevolgen.
- Specifiek en beperkt: De toestemming moet duidelijk, specifiek en
beperkt zijn tot bepaalde informatie en voor een bepaald doel.
2. In het Belgische rechtssysteem bestaat er een fragmentaire bescherming
van het recht op privacy. Leg uit.
De bescherming van het recht op privacy in België is fragmentarisch
omdat het niet door één enkel overkoepelend wetgevend kader wordt
geregeld. In plaats daarvan is het verdeeld over verschillende wetten,
regelgevingen en instanties. Deze gefragmenteerde benadering kan leiden
tot complexe juridische situaties waarin verschillende regels en
toezichthouders een rol spelen.
Voorbeelden van wetgeving: - GDPR
- Wet betreffende de rechten van de patiënt
- Strafwet: briefgeheim, stalking…
- Grondwet
- Universele Verklaring van de Rechten van de
mens
3. Wanneer kan het beroepsgeheim doorbroken worden zonder
toestemming?
Er zijn enkele wettelijke uitzonderingen waarbij het beroepsgeheim kan
worden opgeheven zonder toestemming van de cliënt, bijvoorbeeld:
Bijzondere categoriëen van derden: Ouders bij minderjarige kinderen,
leidinggevenden van de hulpverlener, vertrouwenspersoon van de cliënt
, Noodtoestand: Wanneer er een ernstig en imminent gevaar is voor de
cliënt of derden, kan de hulpverlener het beroepsgeheim schenden om dit
gevaar af te wenden.
Wettelijke meldplicht: In bepaalde gevallen is er een wettelijke verplichting
om informatie te delen, zoals bij kindermishandeling.
Rechtsprocedure: Wanneer een hulpverlener wordt opgeroepen als getuige
in een rechtszaak, kan de rechter bepalen dat het beroepsgeheim moet
worden opgeheven.
- getuigenis in de rechte: kan wel beroep doen
op zwijgrecht
- wettelijke verplichting tot bekendmaking: ter
uitvoering van hulpverleningsplicht (vb. bij
minderjarigen), bekendmaking ter uitvoering
van rapportageopdracht
- wettelijk verplichte informatiestroom tussen
welzijnsactoren
- bescherming van de maatschappelijke
veiligheid
- opsporen van terroristische misdrijven
Verdediging in de rechte: recht op verdediging van zichzelf heeft voorrang
op het beroepsgeheim
Bij (vermoeden) van mishandeling van een minderjarige of kwetsbare
persoon: kan een geheimhoudingsplichtige zijn zwijgplicht onder bepaalde
omstandigheden opzijschuiven en dit melden aan de procureur des
konings.
4. Wat is discretieplicht?
Discretieplicht is een belangrijke norm binnen veel beroepsgroepen en
betekent dat professionals verplicht zijn om vertrouwelijke informatie die
hen tijdens de uitoefening van hun beroep ter ore komt, geheim te
houden. Dit kan ook gelden voor bredere informatie die binnen de
werkcontext wordt gedeeld, zoals interne beleidsinformatie of
bedrijfsgeheimen.
ETHIEK
,1. Wat is het uitgangspunt bij Nietzsche?
Het uitgangspunt bij Nietzsche's moraal kan worden begrepen vanuit zijn
kritiek op traditionele ethiek en zijn voorstel voor een alternatieve, meer
persoonlijke en krachtgerichte moraal.
Hij stelt dat de mens zijn meest belangrijke eigenheid: namelijk dat hij aan
geen enkele eigenheid, definitie is gebonden. Hij is enkel wat hij wil zijn.
(WILLE ZUR MACHT) Dit komt overeen met de herenmoraal. De heer laat
zich door niets bepalen, tenzij door zijn wil.
De wille zur macht: de grondeloze grond van de mens bestaat uit zich aan
niets willen vastklampen en onder ogen zien dat men niets dan een pure
in niets gegronde wil is. (houding die machtswil wil consolideren in
verovering is een slavenhouding)
De Wille zur macht toont zich in de erotische ervaring, wanneer de mens
niets anders is dan zijn verlangen naar iemand anders. Wanneer de mens
in staat is om zijn angst die hij daarbij beleeft (om zichzelf te verliezen) als
positief kan ervaren, benadert hij zeer sterk wat Nietzsches voor ogen
heeft als hij zegt dat de mens machtswil is.
De Wille zur macht is het streven naar groei, ontwikkeling, zelfoverwinning
en zelfexpressie. Het is de drang om sterker, wijzer, creatiever en meer
zichzelf te worden. Het gaat om het overstijgen van beperkingen, het
uitdagen van bestaande waarden en het scheppen van nieuwe
mogelijkheden voor groei en zelfontplooiing.
Het menselijk bestaan wordt volgens Nietzsche niet geleid door een
wijsheid of waarachtigheid, maar door een begeerte (Wille zur macht) die
een wijsheid en waarheid creëert.
De machtswil heeft geen limiet, het is een grenzeloos willen dat zich
slechts grenzen stelt om ze te kunnen overschrijden. De machtswil is
worden en niet zijn.
Het mens zijn is slechts het opweg zijn naar het steeds meer dan mens
zijn. De mens moet zich steeds overtreffen, zijn doel is übermensch
worden.
2. De mens is drift. Leg uit
Drift is leven. Leg uit
, Uitgangspunt van Freuds theorie is dat het menselijk leven fundamenteel
driftmatig is. De mens heeft geen driften, maar is drift. De driftmatigheid
maakt hem tot wat hij is. Hij is leven en dus drift. (leven is wat driftmatig
wordt aangedreven).
Een drift is niet iets inhoudelijk substantieels (niet zoals Aristoteles
energeia).
Het leven is een reageren op prikkels. Een organisme groeit en ontwikkelt
niet omdat zijn zijnskern naar zijn voltooiing toewerkt, maar omdat het
voortdurend op nieuwe prikkels reageert.
Het principe dat het levend organisme drijft is niet enkel het
zelfbehoudsprincipe, het gaat samen met en wordt doorkruist door het
lustprincipe: een organisme wil door zijn reactie niet enkel zichzelf
behouden, maar wil aan die reactie ook lust beleven.
Soms zijn deze twee incompatibel: dit is verantwoordelijk voor het
inherent problematische karakter van het psychisme (libidinale economie).
Lust is het vermijden van onlust. Het is geen formeel principe, de inhoud
kan alles betreffen en ligt niet vast. De inhoud van lust wordt gaandeweg
gevormd en is de resultante van menselijke driftlotgevallen en hun
geschiedenis.
Het menselijke driftleven is polymorf pervers: lust kan in principe oneindig
veel (poly) vormen (morf) aannemen en bestaat altijd uit een verdraaiing
(pervertering) van een biologische functie.
Het lustprincipe is het mechanisme dat het gedrag reguleert door plezier
te zoeken en pijn te vermijden.
Driften zijn de onderliggende aandrijvingen die het lustprincipe probeert te
bevredigen.
Terwijl het lustprincipe de manier is waarop de psyche omgaat met driften,
zijn de driften de basisenergieën die gedrag en verlangens aandrijven.
Dus, hoewel ze nauw verwant zijn, zijn het lustprincipe en driften niet
hetzelfde. Het lustprincipe is de regulerende kracht die driften probeert te
bevredigen om plezier te bereiken en pijn te vermijden.
Driften zijn fundamentele krachten die het menselijk gedrag aansturen.
Freud onderscheidde aanvankelijk twee hoofdtypen van driften:
Levensdriften (Eros): Deze omvatten seksuele driften en andere krachten
die gericht zijn op overleven, voortplanting en creatie. Ze bevorderen
leven en groei.
