Het diner – Herman Koch
Samenvatting
APERITIEF (hoofdstuk 1-7, p. 7-39)
De ik-verteller in deze roman is Paul Lohman. Hij is getrouwd met Claire; ze
hebben een vijftienjarige zoon, Michel. Het echtpaar heeft met Serge en Babette
afgesproken om te dineren in een chic restaurant. Serge, Pauls broer, is een
bekend politicus van de oppositie, de gedoodverfde nieuwe minister-president bij
de komende verkiezingen.
Omdat ze te vroeg voor de afspraak zijn, drinken Paul en Claire een biertje in een
naburig café. Zij vraagt of hij de laatste tijd iets bijzonders aan Michel heeft
gemerkt. Hij ontwijkt een eerlijk antwoord en moet terugdenken aan de
schokkende video die hij een uur geleden heeft bekeken op de door Michel op
zijn kamer achtergelaten mobiele telefoon.
Paul heeft geen zin in het dure etentje, vooral omdat hij weet dat hij zich
doorlopend zal ergeren aan zijn broer, die net doet alsof hij een rechtschapen en
eenvoudige volkspoliticus is, maar in feite een lompe poseur is. Zoals gewoonlijk
arriveert hij te laat. Achter de donkere glazen van Babettes bril ziet Paul
betraande ogen. Paul ergert zich ook aan de hoge prijzen (10 euro voor een glas
champagne 'van het huis'!) en de aanstellerij van de gerant.
VOORGERECHT (hoofdstuk 8-15, p. 41-92)
De aanleiding voor het etentje is dat de echtparen het nodige te bespreken
hebben over hun zonen, maar dit blijft ongenoemd.
De vier ouders babbelen onder andere over de nieuwe film van Woody Allen.
Serge blijkt de film louter te waarderen vanwege de tieten en lekkere kont
van Scarlett Johansson. Paul ergert zich aan de kleine en dure exclusieve
voorgerechten en aan Serges gespeelde kennis van wijnen, gekoketteer met een
serveerster en anekdotes over zijn vakantiehuisje in de Dordogne.
Serge en Babette hebben, evenals Paul en Claire, een vijftienjarige zoon, Rick.
Verder hebben ze een dertienjarige dochter, Valerie, en een circa vijftienjarige
geadopteerde zoon uit Burkina Faso, Beau (die als bijnaam Faso heeft).
Omdat hij het aan tafel nauwelijks kan uithouden, gaat Paul naar de wc. Daar
treft hij de man die aan het tafeltje naast hen zit, samen met een veel jongere
vrouw. De man heeft Serge herkend en vraagt Paul of zijn dochter met de
beroemde politicus op de foto mag. Paul zegt het geen probleem te vinden en
een teken te zullen geven als er een geschikt moment is.
Als Paul weer aan tafel plaatsneemt, ziet hij dat Babette huilt en getroost wordt
door Claire. Na een misplaatste opmerking van Serge beent Babette woedend
weg, Claire gaat achter haar aan. Serge grijnst en zegt tegen Paul dat ze last
heeft van de overgang. Dan merkt hij op dat ze het over de kinderen moeten
hebben. Paul knikt vervolgens naar de man naast hen, die zich met zijn dochter
meldt voor een foto.
HOOFDGERECHT (hoofdstuk 16-35, p. 93-221)
Omdat Babette en Claire tijdens het serveren van het hoofdgerecht nog steeds
niet terug zijn, gaat Paul even kijken. Serge vindt het maar een hinderlijke
onderbreking: hij heeft honger en wil eten. Paul treft hen niet aan bij de wc en
loopt naar buiten, een parkje in. Hij denkt terug aan het fotomoment met de man
en zijn dochter. Serge was heel joviaal geweest totdat hij het welletjes vond en
zijn truc met de mobiele telefoon toepaste (net doen alsof je gebeld wordt en je
excuseren).
Samenvatting
APERITIEF (hoofdstuk 1-7, p. 7-39)
De ik-verteller in deze roman is Paul Lohman. Hij is getrouwd met Claire; ze
hebben een vijftienjarige zoon, Michel. Het echtpaar heeft met Serge en Babette
afgesproken om te dineren in een chic restaurant. Serge, Pauls broer, is een
bekend politicus van de oppositie, de gedoodverfde nieuwe minister-president bij
de komende verkiezingen.
Omdat ze te vroeg voor de afspraak zijn, drinken Paul en Claire een biertje in een
naburig café. Zij vraagt of hij de laatste tijd iets bijzonders aan Michel heeft
gemerkt. Hij ontwijkt een eerlijk antwoord en moet terugdenken aan de
schokkende video die hij een uur geleden heeft bekeken op de door Michel op
zijn kamer achtergelaten mobiele telefoon.
Paul heeft geen zin in het dure etentje, vooral omdat hij weet dat hij zich
doorlopend zal ergeren aan zijn broer, die net doet alsof hij een rechtschapen en
eenvoudige volkspoliticus is, maar in feite een lompe poseur is. Zoals gewoonlijk
arriveert hij te laat. Achter de donkere glazen van Babettes bril ziet Paul
betraande ogen. Paul ergert zich ook aan de hoge prijzen (10 euro voor een glas
champagne 'van het huis'!) en de aanstellerij van de gerant.
VOORGERECHT (hoofdstuk 8-15, p. 41-92)
De aanleiding voor het etentje is dat de echtparen het nodige te bespreken
hebben over hun zonen, maar dit blijft ongenoemd.
De vier ouders babbelen onder andere over de nieuwe film van Woody Allen.
Serge blijkt de film louter te waarderen vanwege de tieten en lekkere kont
van Scarlett Johansson. Paul ergert zich aan de kleine en dure exclusieve
voorgerechten en aan Serges gespeelde kennis van wijnen, gekoketteer met een
serveerster en anekdotes over zijn vakantiehuisje in de Dordogne.
Serge en Babette hebben, evenals Paul en Claire, een vijftienjarige zoon, Rick.
Verder hebben ze een dertienjarige dochter, Valerie, en een circa vijftienjarige
geadopteerde zoon uit Burkina Faso, Beau (die als bijnaam Faso heeft).
Omdat hij het aan tafel nauwelijks kan uithouden, gaat Paul naar de wc. Daar
treft hij de man die aan het tafeltje naast hen zit, samen met een veel jongere
vrouw. De man heeft Serge herkend en vraagt Paul of zijn dochter met de
beroemde politicus op de foto mag. Paul zegt het geen probleem te vinden en
een teken te zullen geven als er een geschikt moment is.
Als Paul weer aan tafel plaatsneemt, ziet hij dat Babette huilt en getroost wordt
door Claire. Na een misplaatste opmerking van Serge beent Babette woedend
weg, Claire gaat achter haar aan. Serge grijnst en zegt tegen Paul dat ze last
heeft van de overgang. Dan merkt hij op dat ze het over de kinderen moeten
hebben. Paul knikt vervolgens naar de man naast hen, die zich met zijn dochter
meldt voor een foto.
HOOFDGERECHT (hoofdstuk 16-35, p. 93-221)
Omdat Babette en Claire tijdens het serveren van het hoofdgerecht nog steeds
niet terug zijn, gaat Paul even kijken. Serge vindt het maar een hinderlijke
onderbreking: hij heeft honger en wil eten. Paul treft hen niet aan bij de wc en
loopt naar buiten, een parkje in. Hij denkt terug aan het fotomoment met de man
en zijn dochter. Serge was heel joviaal geweest totdat hij het welletjes vond en
zijn truc met de mobiele telefoon toepaste (net doen alsof je gebeld wordt en je
excuseren).
