Tractus Urinarius (BIJEENKOMST 7)
1.De onderdelen van het urinaire stelsel benoemen en de drie belangrijkste functies van
het stelsel beschrijven.
Onderdelen:
Functies:
Excretie, de verwijdering van organische afvalstoffen uit
lichaamsvloeistoffen
Eliminatie, de lozing van deze afvalstoffen naar buiten
Homeostatische regeling van het volume en de concentratie
opgeloste stoffen in het bloedplasma
2.De plaats en structurele kenmerken van de nieren
beschrijven, de weg van het bloed volgen naar de nier, in
en uit een nier en de structuur van een nefron beschrijven.
De plaats: de nieren bevinden zich aan weerszijden tussen de laatste borst- en derde
lendenwervel. Ze liggen tussen de spieren van de dorsale lichaamswand en de bekleding van de
buikholte. Deze organen liggen achter het buikvlies
Structurele kenmerken: Elk van de nieren is bedekt aan het omgevende weefsel. Samen met
collagene vezels die aan het kapsel ontspringen, zorgen ervoor dat de nierfunctie niet wordt
verstoord.
Bloed wordt via de afferente en efferente arteriolen naar de perticubulaire capillairen en de vasa
recta. Diffusie vindt plaats tussen de perticubulaire capillairen van de vasa recta en de cellen van
de nierbuisje van het nefron via de interstitiële vloeistof die het nefron omgeeft
Structuur nefron: bestaat uit nierlichaampje en een nierbuis, die via een verzamelbuis in het
verzamelsysteem uitmondt. (in de nefronen wordt voorurine gevormd)
3. De belangrijkste functies van elk bijeenkomst van het nefron beschrijven en de
processen beschrijven die een rol spelen bij de urinevorming.
Functies:
Verantwoordelijk voor de vorming van voorurine
De reabsorptie van voedingstoffen
De reabsorptie van water en ionen
,Processen bij urinevorming:
4. De factoren beschrijven die van invloed zijn op de glomerulaire filtratiedruk en de
glomerulaire filtratiesnelheid.
Als gevolg van bloeddruk bij de glomerulus worden water en opgeloste deeltjes uit het bloed en in
de kapselholte geperst.
Autoregulatie
Hormonale regulatie door de nieren
Autonome regulatie, voornamelijk door het sympathische deel van het autonome zenuwstelsel
5. De structuren en functies beschrijven van de ureters, urineblaas en de urethra en de
controle van het plassen en de blaasreflex beschrijven.
Ureters (urineleiders): buizen die de urine vanuit de nieren naar de urineblaas vervoeren.
Urineblaas: een hol waarin urine voorafgaand aan het plassen wordt opgeslagen
Urethra: de plasbuis
Het proces van urinelozing wordt gecoördineerd door de blaasreflex die door receptoren in de
blaaswand wordt geïnitieerd. Bij urinelozing onder invloed van wil wordt deze reflex
gecombineerd met de willekeurige ontspanning van de uitwendige kringspier van de urethra
6. Een definitie geven van de termen vochtbalans, mineralenbalans en zuur-base-
evenwicht en beschrijven hoe water en elektrolyten in het lichaam zijn verdeeld.
, Vochtbalans: Het lichaam heeft een vochtbalans wanneer de hoeveelheid water die we
dagelijks opnemen, gelijk is aan de hoeveelheid die we afgeven. Omdat de cellen en weefsel geen
water kunnen vervoeren, wordt de vochtbalans vooral bepaald door het genereren van het
concentratie gradiënten van ionen, die vervolgens door osmose worden opgeven.
Mineralenbalans: mineralen zijn ionen die ontstaan bij de dissociatie van anorganische
verbindingen, ze heten ook wel elektrolyten, omdat oplossingen van deze stoffen een elektrische
stroom kunnen geleiden.
Zuur-base-evenwicht: we hebben een zuur-base-evenwicht wanneer evenveel waterstofionen
worden gevormd als er verloren gaan. Wanneer er sprake is van evenveel waterstofionen, blijft de
pH van lichaamsvloeistoffen binnen normale grenzen.
7. De elementaire mechanismen verklaren die zijn betrokken bij het handhaven van de
vochtbalans en de mineralenbalans.
9. De effecten van veroudering op het urinaire stelsel beschrijven.
- Een afname van het aantal functionele nefronen
- Een afname van de glomerulaire filtratiesnelheid
- Afgenomen gevoeligheid van de ADH en aldostreron
- Problemen met de blaasreflex
- Een geleidelijke afname van het totale watergehalte
- Een nettoverlies van het mineralengehalte bij veel mensen ouder dan 60 door een afname van
de spiermassa en de botmassa
- Een toegenomen aantal aandoeningen van belangrijke orgaanstelsels
10. Voorbeelden geven van de interactie tussen het urinaire stelsel en andere
orgaanstelsels.
De huid: water en mineraalvliezen bij de transpiratie zijn van invloed op het volume en de
samenstelling van het bloedplasma
De ademhalingswegen: longen verwijderen koolstofdioxide dat door de cellen wordt
geproduceerd.
Het spijsverteringkanaal: de lever geeft afvalproducten van de stofwisseling af met de gal en een
wisselende hoeveelheid water gaat verloren met feces
Aantekening 15/10/19 Tractus Urinarius
Kringspieren houden de urineblaas dicht.
Binnenste kringspier: glad spierweefsel
Buitenste kringspier: dwarsgestreept
Bijnieren: maken hormonen
, Bij de mens liggen ze bij de nieren
Hoge bloeddruk in de glomerulus, zo wordt er vocht geperst in het kapsel van bouwman.
Vocht met alle kleine moleculen
Concentratie van dat bloed in het afvoerende bloedvat gaat in de eerste gekronkelde
buisjes. En daar vindt terugresorptie plaats. Vocht met suikers wordt teruggehaald.
Kronkeling zorgt voor oppervlak vergroting
Lus van Henle: alleen water terug gehaald (terugresorptie)
Ruilen (actief transport) Kalium voor natrium (bijv.) in de Tweede gekronkelde buisje
(Tubulus cortorus 2)
Tractus urinarius pathologie (BIJEENKOMST 8)
1. De pH-schaal en de rol van buffers in lichaamsvloeistoffen beschrijven.
PH-waarde is een getal tussen 0 en 14. 0-7 is zuur, 7 is neutraal en 7-14 is basisch.
Buffers zorgen ervoor dat de lichaamsvloeistoffen, zoals bloed constant wordt gehouden. (Evenwicht
zuur en base)
1.De onderdelen van het urinaire stelsel benoemen en de drie belangrijkste functies van
het stelsel beschrijven.
Onderdelen:
Functies:
Excretie, de verwijdering van organische afvalstoffen uit
lichaamsvloeistoffen
Eliminatie, de lozing van deze afvalstoffen naar buiten
Homeostatische regeling van het volume en de concentratie
opgeloste stoffen in het bloedplasma
2.De plaats en structurele kenmerken van de nieren
beschrijven, de weg van het bloed volgen naar de nier, in
en uit een nier en de structuur van een nefron beschrijven.
De plaats: de nieren bevinden zich aan weerszijden tussen de laatste borst- en derde
lendenwervel. Ze liggen tussen de spieren van de dorsale lichaamswand en de bekleding van de
buikholte. Deze organen liggen achter het buikvlies
Structurele kenmerken: Elk van de nieren is bedekt aan het omgevende weefsel. Samen met
collagene vezels die aan het kapsel ontspringen, zorgen ervoor dat de nierfunctie niet wordt
verstoord.
Bloed wordt via de afferente en efferente arteriolen naar de perticubulaire capillairen en de vasa
recta. Diffusie vindt plaats tussen de perticubulaire capillairen van de vasa recta en de cellen van
de nierbuisje van het nefron via de interstitiële vloeistof die het nefron omgeeft
Structuur nefron: bestaat uit nierlichaampje en een nierbuis, die via een verzamelbuis in het
verzamelsysteem uitmondt. (in de nefronen wordt voorurine gevormd)
3. De belangrijkste functies van elk bijeenkomst van het nefron beschrijven en de
processen beschrijven die een rol spelen bij de urinevorming.
Functies:
Verantwoordelijk voor de vorming van voorurine
De reabsorptie van voedingstoffen
De reabsorptie van water en ionen
,Processen bij urinevorming:
4. De factoren beschrijven die van invloed zijn op de glomerulaire filtratiedruk en de
glomerulaire filtratiesnelheid.
Als gevolg van bloeddruk bij de glomerulus worden water en opgeloste deeltjes uit het bloed en in
de kapselholte geperst.
Autoregulatie
Hormonale regulatie door de nieren
Autonome regulatie, voornamelijk door het sympathische deel van het autonome zenuwstelsel
5. De structuren en functies beschrijven van de ureters, urineblaas en de urethra en de
controle van het plassen en de blaasreflex beschrijven.
Ureters (urineleiders): buizen die de urine vanuit de nieren naar de urineblaas vervoeren.
Urineblaas: een hol waarin urine voorafgaand aan het plassen wordt opgeslagen
Urethra: de plasbuis
Het proces van urinelozing wordt gecoördineerd door de blaasreflex die door receptoren in de
blaaswand wordt geïnitieerd. Bij urinelozing onder invloed van wil wordt deze reflex
gecombineerd met de willekeurige ontspanning van de uitwendige kringspier van de urethra
6. Een definitie geven van de termen vochtbalans, mineralenbalans en zuur-base-
evenwicht en beschrijven hoe water en elektrolyten in het lichaam zijn verdeeld.
, Vochtbalans: Het lichaam heeft een vochtbalans wanneer de hoeveelheid water die we
dagelijks opnemen, gelijk is aan de hoeveelheid die we afgeven. Omdat de cellen en weefsel geen
water kunnen vervoeren, wordt de vochtbalans vooral bepaald door het genereren van het
concentratie gradiënten van ionen, die vervolgens door osmose worden opgeven.
Mineralenbalans: mineralen zijn ionen die ontstaan bij de dissociatie van anorganische
verbindingen, ze heten ook wel elektrolyten, omdat oplossingen van deze stoffen een elektrische
stroom kunnen geleiden.
Zuur-base-evenwicht: we hebben een zuur-base-evenwicht wanneer evenveel waterstofionen
worden gevormd als er verloren gaan. Wanneer er sprake is van evenveel waterstofionen, blijft de
pH van lichaamsvloeistoffen binnen normale grenzen.
7. De elementaire mechanismen verklaren die zijn betrokken bij het handhaven van de
vochtbalans en de mineralenbalans.
9. De effecten van veroudering op het urinaire stelsel beschrijven.
- Een afname van het aantal functionele nefronen
- Een afname van de glomerulaire filtratiesnelheid
- Afgenomen gevoeligheid van de ADH en aldostreron
- Problemen met de blaasreflex
- Een geleidelijke afname van het totale watergehalte
- Een nettoverlies van het mineralengehalte bij veel mensen ouder dan 60 door een afname van
de spiermassa en de botmassa
- Een toegenomen aantal aandoeningen van belangrijke orgaanstelsels
10. Voorbeelden geven van de interactie tussen het urinaire stelsel en andere
orgaanstelsels.
De huid: water en mineraalvliezen bij de transpiratie zijn van invloed op het volume en de
samenstelling van het bloedplasma
De ademhalingswegen: longen verwijderen koolstofdioxide dat door de cellen wordt
geproduceerd.
Het spijsverteringkanaal: de lever geeft afvalproducten van de stofwisseling af met de gal en een
wisselende hoeveelheid water gaat verloren met feces
Aantekening 15/10/19 Tractus Urinarius
Kringspieren houden de urineblaas dicht.
Binnenste kringspier: glad spierweefsel
Buitenste kringspier: dwarsgestreept
Bijnieren: maken hormonen
, Bij de mens liggen ze bij de nieren
Hoge bloeddruk in de glomerulus, zo wordt er vocht geperst in het kapsel van bouwman.
Vocht met alle kleine moleculen
Concentratie van dat bloed in het afvoerende bloedvat gaat in de eerste gekronkelde
buisjes. En daar vindt terugresorptie plaats. Vocht met suikers wordt teruggehaald.
Kronkeling zorgt voor oppervlak vergroting
Lus van Henle: alleen water terug gehaald (terugresorptie)
Ruilen (actief transport) Kalium voor natrium (bijv.) in de Tweede gekronkelde buisje
(Tubulus cortorus 2)
Tractus urinarius pathologie (BIJEENKOMST 8)
1. De pH-schaal en de rol van buffers in lichaamsvloeistoffen beschrijven.
PH-waarde is een getal tussen 0 en 14. 0-7 is zuur, 7 is neutraal en 7-14 is basisch.
Buffers zorgen ervoor dat de lichaamsvloeistoffen, zoals bloed constant wordt gehouden. (Evenwicht
zuur en base)
