Hoofdstuk 1
Bladzijde 5
In maart van dit jaar moest de ‘ik-figuur’ een lezing houden over het schrijven van
misdaadromans. De stemming wilde er niet inkomen. Na afloop ging hij naar zijn
accommodatie. Het begon te sneeuwen. Hij verbleef in het hotel Steinbock vlakbij het
station. Het was daar heel stil , waardoor hij heel bang was. Hierdoor kon hij niet slapen.
Bladzijde 6
De ‘ik-figuur’ ging naar de bar om een whiskey te drinken. Daar zat Dr.H hij was voormalig
commandant van de kantonpolite Zürich. Hij was ouderwets, hij droeg een gouden
horlogeketting en hij was dik.
Dr. H bood de ‘ik-figuur’ aan om met hem in zijn opel naar Zürich te rijden de volgende
ochtend.
Bladzijde 7
Ze probeerden het oude centrum in te rijden, maar ze raakten de weg kwijt (verdwaald). Ze
kwamen in doodlopende wegen terecht waar maar eenrichtingsverkeer was. Het was er ook
spekglad.
Ze naderden vervolgens een grote dorp, wat je ook een kleine stad (stadje) kunt noemen.
De kleine stad lag vol in de zon, waardoor de sneeuwvlaktes begon te smelten. De ‘ik-figuur’
is heel moe (vermoeidheid).
Dr.H was heel knorrig. De ‘ik-figuur’ heeft spijt dat hij de uitnodiging had aangenomen.
Bladzijde 8
De weg was nu zonder sneeuw. De weg was gewoon veilig, dus de rit werd ook steeds fijner
naast Dr. H. Ze stopten bij het tankstation. Het gebouw maakte een merkwaardige indruk. Er
stroomden beekjes langs het tankstation.
Het tankstation was voor de helft van steen en voor de helft een schuur. Op de dwarsmuur
stond in reusachtige letters Pneu pirelli. De stenen helft van het gebouw bevond zich op een
hobbelig, slecht terrein. Ze stapten uit en er was een aangename frisse lucht.
Toen ze uitstapten zat er een oude man op een stenen bankje. Hij was ongeschoren en
ongewassen (vies), droeg een lichte stofjas die smoezelig en vlekkerig was, en daarbij een
donkere, vettig glimmende broek, die ooit deel was van een smoking. Aan zijn voeten oude
pantoffels. Hij staarde wezenloos voor zich uit, en van een afstand rook je de jenever (drank)
al.
Bladzijde 9 + 10
Rondom de stenen bank lagen allemaal sigarettenpeuken.
Ze gingen ergens naar binnen, boven de deur stond; Zur Rose. Ze kwamen in een vieze
gang. Het stonk heel erg naar jenever en bier. Achter de bar stond een magere vrouw. Ze
was 16 jaar oud. Ze heet Anne-Marie. Ze was ongewassen, (vies) en had blond haar. Ze
bestelden bij haar twee koffie. Ze dronken de koffie zwijgend op. Het was een afschuwelijke
koffie. De oude man had de tank van de Opel volgegooid en ook de ruiten gewassen.
1
Bladzijde 5
In maart van dit jaar moest de ‘ik-figuur’ een lezing houden over het schrijven van
misdaadromans. De stemming wilde er niet inkomen. Na afloop ging hij naar zijn
accommodatie. Het begon te sneeuwen. Hij verbleef in het hotel Steinbock vlakbij het
station. Het was daar heel stil , waardoor hij heel bang was. Hierdoor kon hij niet slapen.
Bladzijde 6
De ‘ik-figuur’ ging naar de bar om een whiskey te drinken. Daar zat Dr.H hij was voormalig
commandant van de kantonpolite Zürich. Hij was ouderwets, hij droeg een gouden
horlogeketting en hij was dik.
Dr. H bood de ‘ik-figuur’ aan om met hem in zijn opel naar Zürich te rijden de volgende
ochtend.
Bladzijde 7
Ze probeerden het oude centrum in te rijden, maar ze raakten de weg kwijt (verdwaald). Ze
kwamen in doodlopende wegen terecht waar maar eenrichtingsverkeer was. Het was er ook
spekglad.
Ze naderden vervolgens een grote dorp, wat je ook een kleine stad (stadje) kunt noemen.
De kleine stad lag vol in de zon, waardoor de sneeuwvlaktes begon te smelten. De ‘ik-figuur’
is heel moe (vermoeidheid).
Dr.H was heel knorrig. De ‘ik-figuur’ heeft spijt dat hij de uitnodiging had aangenomen.
Bladzijde 8
De weg was nu zonder sneeuw. De weg was gewoon veilig, dus de rit werd ook steeds fijner
naast Dr. H. Ze stopten bij het tankstation. Het gebouw maakte een merkwaardige indruk. Er
stroomden beekjes langs het tankstation.
Het tankstation was voor de helft van steen en voor de helft een schuur. Op de dwarsmuur
stond in reusachtige letters Pneu pirelli. De stenen helft van het gebouw bevond zich op een
hobbelig, slecht terrein. Ze stapten uit en er was een aangename frisse lucht.
Toen ze uitstapten zat er een oude man op een stenen bankje. Hij was ongeschoren en
ongewassen (vies), droeg een lichte stofjas die smoezelig en vlekkerig was, en daarbij een
donkere, vettig glimmende broek, die ooit deel was van een smoking. Aan zijn voeten oude
pantoffels. Hij staarde wezenloos voor zich uit, en van een afstand rook je de jenever (drank)
al.
Bladzijde 9 + 10
Rondom de stenen bank lagen allemaal sigarettenpeuken.
Ze gingen ergens naar binnen, boven de deur stond; Zur Rose. Ze kwamen in een vieze
gang. Het stonk heel erg naar jenever en bier. Achter de bar stond een magere vrouw. Ze
was 16 jaar oud. Ze heet Anne-Marie. Ze was ongewassen, (vies) en had blond haar. Ze
bestelden bij haar twee koffie. Ze dronken de koffie zwijgend op. Het was een afschuwelijke
koffie. De oude man had de tank van de Opel volgegooid en ook de ruiten gewassen.
1
