Samenvatting Monitoring LP3 Avans Hogeschool Verpleegkunde

Leerpakket 3
Les 1 week 1
- Studenten kunnen groeicurves interpreteren aan de hand van een normering.
Consultatiebureau meet;
 Gewicht
 Lengte
 Hoofdomtrek
 Huidplooi
 Ouder lengte

Je loopt tot 4 jaar bij een consultatiebureau. Daarna over naar GGD.

Elk land heeft ze eigen groeicurven.
60,788 60,06
Target height en target height range.
Eindlengte meisje in cm volgens TH;
47,1 cm + (0,334 x lengte vader in cm) + (0,364 x lengte moeder in cm)

Eindlengte jongen in cm volgens TH;
44,5 cm + (0,376 x lengte vader in cm) + (0,411 x lengte moeder in cm)

95% THR meisjes in cm;
TH in cm – 10 cm, TH in cm + 10 cm

95% THR jongens in cm;
TH in cm – 11 cm, TH in cm + 11 cm

Wanneer de lengte van een kind buiten de 95% valt is er een grote kans op een
groeistoornis.

- Studenten herkennen de kenmerken van goede informatievoorziening.
o Doorvragen: voor sommige patiënten is het moeilijk hun klachten goed te
omschrijven. Wat kan iemand wel, wat niet? Wanneer heeft de patiënt het meeste
last van zijn klachten?
o Die informatiebehoefte is groot in de periode vlak voor de medische behandeling
(diagnostische fase), gedurende de behandeling (in het ziekenhuis en na ontslag) en
na de behandeling (herstel, terminale fase)
o Als de patiënt het gevoel heeft dat het contact gericht is op het ontwikkelen van een
samenwerkingsrelatie.
o Opbouwen van een interpersoonlijke relatie. In een positieve interpersoonlijke
relatie is sprake van samenwerking en vullen patiënt en verpleegkundige elkaar aan.
Bij communicatie tussen zorgverlener en patiënt hoort het uitwisselen van
informatie. Voor de patiënt gaat het er vooral om te weten, te begrijpen, te worden
gekend en te worden begrepen.
o De patiënt kan de voor- en nadelen van het opvolgen van het advies tegen elkaar
afwegen en hiernaast andere informatie inwinnen. Op basis hiervan kan de patiënt
besluiten de leefregels al dan niet op te volgen. Dit patroon van besluitvorming leidt
waarschijnlijk tot de beste beslissingen.

, o Informatieverstrekking heeft dus positieve effecten, maar eenmalige
informatieverstrekking heeft in de regel weinig effect. Verpleegkundigen zouden
daarom gedurende opeenvolgende consulten moeten blijven checken of de patiënt
de voorlichting begrijpt en juist interpreteert.
En patiënten zouden aangemoedigd moeten worden om vragen te stellen: ‘Wat
denkt u van mijn voorstel?’, ‘Is dit een goed idee?’, ‘Zijn er nog zaken onduidelijk
voor u of zaken waarover u verder zou willen praten?’, ‘Kunt u het voor mij in uw
eigen woorden zeggen?’

- Studenten kunnen de informatievoorziening afstemmen op het niveau van de
gesprekspartner.
o Er zijn grenzen aan de actieve, participerende patiënten rol
o rondom zelfmanagement. Niet iedere patiënt is in staat zijn gezondheidsprobleem
actief te managen en als ‘kiezende consument’ met zijn zelfmanagement om te gaan.

o Verpleegkundigen gebruiken zowel vakjargon als alledaagse taal en wisselen beide
vormen af. Patiënten zijn doorgaans minder of niet bekend met medische termen en
vakjargon en dit kan een probleem vormen voor de patiënt. Zaken als het niet of
maar ten dele begrijpen van medische termen of het gebruik van medisch
taalgebruik om aan te sluiten bij de verpleegkundige terwijl de patiënt misschien niet
(precies) weet waar het over gaat, bemoeilijken de communicatie. Als
verpleegkundige kun je vakjargon en medisch, verpleegtechnisch taalgebruik
vermijden, maar een andere oplossing ligt meer voor de hand. Voor het bevorderen
van het zelfmanagement kan het belangrijk zijn de patiënt belangrijke medische
termen te leren.

o Veel patiënten gaan een consult in met duidelijk gevormde ideeën. Veel patiënten
hebben medische kennis verkregen door te praten met anderen en via de media en
internet. Het is niet langer zo dat artsen en verpleegkundigen het vertrouwen krijgen
van de patiënt omdat zij de autoriteit zijn op het gebied van gezondheidsinformatie.

o De informatie moet ook worden afgestemd op de zelfgerapporteerde
symptomatologie en de mate waarin de patiënt zijn (gezondheids) probleem
begrijpt. Patiënten moeten goed geïnformeerd zijn voordat zij in staat zijn de
aanbevelingen op te volgen. De kans op het opvolgen van de aanbevelingen is groter
als deze gebaseerd zijn op persoonlijk relevante informatie. En in tegenstelling tot
wat vaak wordt verwacht, blijken patiënten die beter geïnformeerd zijn juist minder
problemen te ervaren

Affectieve overdracht; non verbaal, gevoel, meeleven ,empathie. Wilt een dokter die lief is en hoeft
geen medische kennis te weten. Affectief gedrag is voornamelijk emotioneel van aard. Hierbij gaat
het om openheid en eerlijkheid, het tonen van empathie en het geven van bevestiging. Empathische
gedragingen en vaardigheden worden ingezet om een positieve relatie met de patiënt te ontwikkelen
en te onderhouden.

Taakgerichte overdracht (kennis); medische kennis willen weten, en willen weten wat complicaties
zijn, eigenlijk alles over ziekten. Taakgericht (ofwel: instrumenteel) gedrag is voornamelijk cognitief
van aard. Het is gericht op informatie verstrekken, vragen stellen en bijwerkingen of neveneffecten
van een behandeling en technische aspecten van het gezondheidsprobleem bespreken. Hierbij
worden tamelijk zakelijke gedragingen en technische vaardigheden ingezet om tot de oplossing van
een probleem te komen.