Samenvatting basisboek integrale veiligheid
Inhoud
Basisboek H1....6 ....................................................................................... 2
1.2 ........................................................................................................................... 2
1.3 ........................................................................................................................... 2
2.4 ........................................................................................................................... 2
2.6 ........................................................................................................................... 2
Basisboek H17 ............................................................................................................. 3
17.2 ......................................................................................................................... 3
17.3 ......................................................................................................................... 3
17.4 Theorieën over criminaliteit................................................................................. 3
17.5 ......................................................................................................................... 3
17.6 ......................................................................................................................... 4
Basisboek H22 ............................................................................................................. 5
22.2 ......................................................................................................................... 5
22.3 Twee soorten maatstaven .................................................................................... 5
22.4 Risicobenadering: 5 stappen ................................................................................ 5
22.5 Recente ontwikkelingen ...................................................................................... 6
Basisboek H27 ............................................................................................................. 7
27.2 Typen overstromingen ........................................................................................ 7
27.3 Principes voor beheersing wateroverlast................................................................ 7
27.4 Beleid beheersing overstromingsrisico’s ............................................................... 7
27.5 Verschuivingen in beleid voor de beheersing van overstromingsrisico’s ................... 8
,Basisboek H1....6
1.2
Er zijn drie manieren om over (on)veiligheid te praten:
1. De bron van onveiligheid (humane of niet humane oorzaak?)
2. De plaats van onveiligheid (waar is het onveilig?)
3. De leverancier van veiligheid (politie, leger, maar ook zeker de overheid)
Veiligheid is ook wel: ‘de afwezigheid van bedreigingen van een als wenselijk ervaren toestand’.
1.3
Door de modernisering kunnen de technologische ontwikkelingen hun eigen risico’s niet meer
beheersen. Risico’s met betrekking tot het klimaat zijn niet aan tijd en plaats gebonden. We leven in
een risicosamenleving, er zullen dus altijd risico’s zijn.
2.4
Sociale veiligheid: de mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd voelen tegen
persoonlijk leed door misdrijven, overtredingen en overlast door anderen.
Er is dus sprake van dat mensen door andere mensen leed wordt aangedaan.
Het gaat niet alleen over de mate waarin mensen zich beschermd voelen, maar ook de mate waarin ze
dat zijn. Dus een subjectieve en objectieve kant.
Fysieke veiligheid: mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd voelen tegen persoonlijk
leed door ongevallen en tegen onheil van niet-menselijke oorsprong.
Hierbij kunnen we denken aan bijvoorbeeld natuurrampen. Dit wordt ook wel systemische veiligheid
genoemd.
2.6
Externe veiligheid: de kans om buiten een inrichting te overlijden als rechtstreeks gevolg van een
voorval binnen de inrichting waarbij gevaarlijke stof betrokken is.
Interne veiligheid: personen die zich binnen het systeem van het bedrijf bevinden waar het ongeval
zich voordoet.
Dit gaat dus over bezoekers, maar zeker over de werknemers.
Arbeidsveiligheid: werknemers
Bedrijfsveiligheid: tegen gevaren vanuit de omgeving (alleen onveiligheid wanneer er mensen
lichamelijk of geestelijk leed wordt aangedaan).
, Basisboek H17
Bij criminaliteit gaat het om objectieve veiligheid, maar ook om het gevoel van veiligheid (subjectieve
veiligheidsbeleving).
17.2
Criminaliteit is afhankelijk van plaats en tijd. Het is een sociale constructie, omdat het gedrag is wat
als zodanig is benoemd. Criminaliteit is in essentie het plegen van misdrijven.
17.3
Vermogensdelicten worden het meest geregistreerd, maar dat betekent niet dat dat het meeste
voorkomt. Hierbij speelt aangiftebereidheid een rol. Vermogensdelicten komen meer voor dan andere
delicten, maar voor andere delicten wordt minder aangifte gedaan.
Ook de ernst en impact van delicten spelen een rol. Omdat criminaliteitsproblemen vaak met elkaar
verweven zijn, moet het probleem vanuit verschillende perspectieven bekeken worden.
17.4 Theorieën over criminaliteit
Biologische en ontwikkelingstheorieën: crimineel gedrag is aangeboren (genen) of aangeleerd
op latere leeftijd (omgeving).
Gelegenheidstheorie: ‘gelegenheid maakt de dief’
Rationele-keuzetheorie: kosten en baten afwegen.
Sociale-bindingstheorie: mensen hebben geen banden met hun sociale omgeving voelen
zich geen onderdeel van de samenleving.
Relatieve-deprivatietheorie: mensen die het slecht hebben, zien dat anderen het goed hebben.
Dit willen zij ook, wat ze daar ook voor moeten doen.
Differentiële-associatietheorie: crimineel gedrag onstaat in een sociaal leerproces.
Broken-windowstheorie: een verloederde omgeving trekt criminaliteit aan.
Labellingtheorie: door het etiket ‘crimineel’ krijgt een persoon crimineel gedrag.
Integrale theorieën: geen van de theorieën biedt dé verklaring voor criminaliteit. Integrale
verklaringen gaan uit van een combinatie van oorzaken. Dit biedt vaak betere
verklaringsmogelijkheden.
17.5
Jeugdstrafrecht van 12 t/m 18 jaar.
De geregistreerde jeugdcriminaliteit is in de loop van de jaren toegenomen. Meeste delicten zijn lichte
delicten, zoals zwartrijden. Aandeel van meisjes in de criminaliteit neemt flink toe. Wel blijven zij een
bescheiden plek innemen binnen de jeugdcriminaliteit.
Allochtonen zouden volgens politie- en justitiegegevens 1,5 tot 3 keer zo vaak betrokken zijn bij
criminaliteit dan autochtonen. Dit zou kunnen komen door bijvoorbeeld een cultuurconflict tussen
ouders en hun kinderen.
2 typen jeugddelinquenten:
1. Adolescentiegebonden delinquenten: hierbij gaat het om het volwassen worden. De piek ligt rond
17/18 jaar, daarna neemt het snel af (95%).
2. Persistente delinquenten: begint op jonge leeftijd met antisociaal en delinquent gedrag en gaat daar
lang mee door (5%).
Inhoud
Basisboek H1....6 ....................................................................................... 2
1.2 ........................................................................................................................... 2
1.3 ........................................................................................................................... 2
2.4 ........................................................................................................................... 2
2.6 ........................................................................................................................... 2
Basisboek H17 ............................................................................................................. 3
17.2 ......................................................................................................................... 3
17.3 ......................................................................................................................... 3
17.4 Theorieën over criminaliteit................................................................................. 3
17.5 ......................................................................................................................... 3
17.6 ......................................................................................................................... 4
Basisboek H22 ............................................................................................................. 5
22.2 ......................................................................................................................... 5
22.3 Twee soorten maatstaven .................................................................................... 5
22.4 Risicobenadering: 5 stappen ................................................................................ 5
22.5 Recente ontwikkelingen ...................................................................................... 6
Basisboek H27 ............................................................................................................. 7
27.2 Typen overstromingen ........................................................................................ 7
27.3 Principes voor beheersing wateroverlast................................................................ 7
27.4 Beleid beheersing overstromingsrisico’s ............................................................... 7
27.5 Verschuivingen in beleid voor de beheersing van overstromingsrisico’s ................... 8
,Basisboek H1....6
1.2
Er zijn drie manieren om over (on)veiligheid te praten:
1. De bron van onveiligheid (humane of niet humane oorzaak?)
2. De plaats van onveiligheid (waar is het onveilig?)
3. De leverancier van veiligheid (politie, leger, maar ook zeker de overheid)
Veiligheid is ook wel: ‘de afwezigheid van bedreigingen van een als wenselijk ervaren toestand’.
1.3
Door de modernisering kunnen de technologische ontwikkelingen hun eigen risico’s niet meer
beheersen. Risico’s met betrekking tot het klimaat zijn niet aan tijd en plaats gebonden. We leven in
een risicosamenleving, er zullen dus altijd risico’s zijn.
2.4
Sociale veiligheid: de mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd voelen tegen
persoonlijk leed door misdrijven, overtredingen en overlast door anderen.
Er is dus sprake van dat mensen door andere mensen leed wordt aangedaan.
Het gaat niet alleen over de mate waarin mensen zich beschermd voelen, maar ook de mate waarin ze
dat zijn. Dus een subjectieve en objectieve kant.
Fysieke veiligheid: mate waarin mensen beschermd zijn en zich beschermd voelen tegen persoonlijk
leed door ongevallen en tegen onheil van niet-menselijke oorsprong.
Hierbij kunnen we denken aan bijvoorbeeld natuurrampen. Dit wordt ook wel systemische veiligheid
genoemd.
2.6
Externe veiligheid: de kans om buiten een inrichting te overlijden als rechtstreeks gevolg van een
voorval binnen de inrichting waarbij gevaarlijke stof betrokken is.
Interne veiligheid: personen die zich binnen het systeem van het bedrijf bevinden waar het ongeval
zich voordoet.
Dit gaat dus over bezoekers, maar zeker over de werknemers.
Arbeidsveiligheid: werknemers
Bedrijfsveiligheid: tegen gevaren vanuit de omgeving (alleen onveiligheid wanneer er mensen
lichamelijk of geestelijk leed wordt aangedaan).
, Basisboek H17
Bij criminaliteit gaat het om objectieve veiligheid, maar ook om het gevoel van veiligheid (subjectieve
veiligheidsbeleving).
17.2
Criminaliteit is afhankelijk van plaats en tijd. Het is een sociale constructie, omdat het gedrag is wat
als zodanig is benoemd. Criminaliteit is in essentie het plegen van misdrijven.
17.3
Vermogensdelicten worden het meest geregistreerd, maar dat betekent niet dat dat het meeste
voorkomt. Hierbij speelt aangiftebereidheid een rol. Vermogensdelicten komen meer voor dan andere
delicten, maar voor andere delicten wordt minder aangifte gedaan.
Ook de ernst en impact van delicten spelen een rol. Omdat criminaliteitsproblemen vaak met elkaar
verweven zijn, moet het probleem vanuit verschillende perspectieven bekeken worden.
17.4 Theorieën over criminaliteit
Biologische en ontwikkelingstheorieën: crimineel gedrag is aangeboren (genen) of aangeleerd
op latere leeftijd (omgeving).
Gelegenheidstheorie: ‘gelegenheid maakt de dief’
Rationele-keuzetheorie: kosten en baten afwegen.
Sociale-bindingstheorie: mensen hebben geen banden met hun sociale omgeving voelen
zich geen onderdeel van de samenleving.
Relatieve-deprivatietheorie: mensen die het slecht hebben, zien dat anderen het goed hebben.
Dit willen zij ook, wat ze daar ook voor moeten doen.
Differentiële-associatietheorie: crimineel gedrag onstaat in een sociaal leerproces.
Broken-windowstheorie: een verloederde omgeving trekt criminaliteit aan.
Labellingtheorie: door het etiket ‘crimineel’ krijgt een persoon crimineel gedrag.
Integrale theorieën: geen van de theorieën biedt dé verklaring voor criminaliteit. Integrale
verklaringen gaan uit van een combinatie van oorzaken. Dit biedt vaak betere
verklaringsmogelijkheden.
17.5
Jeugdstrafrecht van 12 t/m 18 jaar.
De geregistreerde jeugdcriminaliteit is in de loop van de jaren toegenomen. Meeste delicten zijn lichte
delicten, zoals zwartrijden. Aandeel van meisjes in de criminaliteit neemt flink toe. Wel blijven zij een
bescheiden plek innemen binnen de jeugdcriminaliteit.
Allochtonen zouden volgens politie- en justitiegegevens 1,5 tot 3 keer zo vaak betrokken zijn bij
criminaliteit dan autochtonen. Dit zou kunnen komen door bijvoorbeeld een cultuurconflict tussen
ouders en hun kinderen.
2 typen jeugddelinquenten:
1. Adolescentiegebonden delinquenten: hierbij gaat het om het volwassen worden. De piek ligt rond
17/18 jaar, daarna neemt het snel af (95%).
2. Persistente delinquenten: begint op jonge leeftijd met antisociaal en delinquent gedrag en gaat daar
lang mee door (5%).
