H2: Partnerschap in de jeugdhulp. Instrumenteel& democratisch
Instrumentele benadering: hulpverlener bepaald hoe de hulpverlening eruitziet en de
kinderen ouders worden gezien als medewerkers aan die hulpverlening zoals de
hulpverlener wordt bepaald. Niet gemotiveerde ouders en kinderen worden gezien als
onaangepast en bestraft door hun uit te sluiten van hulp.
Democratische benadering: wordt dit doorbroken. Kinderen en ouders worden uitgenodigd
om samen met de professionals vorm te geven aan de hulpverlening. Niet mee werken en
gebrek aan motivatie wordt opgevat als signaal om na te denken over hoe zinvol een
hulpverlening is en of dit anders moet.
Nadeel van democratische benadering:
De hulp loopt onvoorspelbaarder, omdat je tegen verassingen aan kan lopen in de
communicatie. (Je kan als hulpverlener iets voor ogen hebben, terwijl de cliënt dit niet voor
ogen heeft)
Ouders, kinderen en hulpverlener moeten elkaar leren kennen, dit kost tijd.
Er heerst spanning tussen de instrumentele en democratische benadering.
Nadeel instrumentele behandeling:
Client zijn probleem en de aanpak ervan moet hij zien zoals de professional hem voorhoudt.
Meewerken aan jeugdhulp impliceert dat de hulpverlener de baas is en je moet doen wat
diegene zegt. Dit kan leiden tot strijd tussen de hulpverlener en de cliënt, dit heeft negatieve
gevolgen voor de hulpverlening.
Keerzijde: wie niet meewerkt verliest toegang tot hulpverlening en de interventies worden
zwaarder.
Als hulpverlening moet je extra moeite doen om de cliënt te overtuigen dat ze moeten mee
werken. Dit kost veel energie.
Hoe doe je de democratische behandeling? (Samen vorm geven) communicatie
Dit doe je door kinderen en ouders te benaderen als gelijkwaardige gesprekspartners. Je
nodigt ze uit om de probleemdefinities en de acties mee te onderzoeken en ermee invulling
aan te geven. De hulpverlening wordt opgevat als een communicatief gebeuren.
Hulpverlener bepaald niet vooraf wat er moet gebeuren maar wordt samen ontwikkeld in de
interactie tussen de hulpverlener, ouders en kind. Als hulpverlener moet je terughoudend zijn
in je ‘oplossingen’
Instrumentele benadering: hulpverlener bepaald hoe de hulpverlening eruitziet en de
kinderen ouders worden gezien als medewerkers aan die hulpverlening zoals de
hulpverlener wordt bepaald. Niet gemotiveerde ouders en kinderen worden gezien als
onaangepast en bestraft door hun uit te sluiten van hulp.
Democratische benadering: wordt dit doorbroken. Kinderen en ouders worden uitgenodigd
om samen met de professionals vorm te geven aan de hulpverlening. Niet mee werken en
gebrek aan motivatie wordt opgevat als signaal om na te denken over hoe zinvol een
hulpverlening is en of dit anders moet.
Nadeel van democratische benadering:
De hulp loopt onvoorspelbaarder, omdat je tegen verassingen aan kan lopen in de
communicatie. (Je kan als hulpverlener iets voor ogen hebben, terwijl de cliënt dit niet voor
ogen heeft)
Ouders, kinderen en hulpverlener moeten elkaar leren kennen, dit kost tijd.
Er heerst spanning tussen de instrumentele en democratische benadering.
Nadeel instrumentele behandeling:
Client zijn probleem en de aanpak ervan moet hij zien zoals de professional hem voorhoudt.
Meewerken aan jeugdhulp impliceert dat de hulpverlener de baas is en je moet doen wat
diegene zegt. Dit kan leiden tot strijd tussen de hulpverlener en de cliënt, dit heeft negatieve
gevolgen voor de hulpverlening.
Keerzijde: wie niet meewerkt verliest toegang tot hulpverlening en de interventies worden
zwaarder.
Als hulpverlening moet je extra moeite doen om de cliënt te overtuigen dat ze moeten mee
werken. Dit kost veel energie.
Hoe doe je de democratische behandeling? (Samen vorm geven) communicatie
Dit doe je door kinderen en ouders te benaderen als gelijkwaardige gesprekspartners. Je
nodigt ze uit om de probleemdefinities en de acties mee te onderzoeken en ermee invulling
aan te geven. De hulpverlening wordt opgevat als een communicatief gebeuren.
Hulpverlener bepaald niet vooraf wat er moet gebeuren maar wordt samen ontwikkeld in de
interactie tussen de hulpverlener, ouders en kind. Als hulpverlener moet je terughoudend zijn
in je ‘oplossingen’
