FSWSB-2020 Network Governance
Hoorcollege 1 – Actors & Interdependencies
Wicked Problems ontstaan als er niet één definitie van een probleem is. Verschillende
actoren benadrukken verschillende aspecten van het probleem, waardoor het moeilijk is om
tot één collectieve oplossing te komen. Sterker nog, vaak is er niet één oplossing mogelijk,
maar gaat het om politieke normen en waarden. Rondom een probleem is er altijd sprake
van een netwerk met actoren, die afhankelijk zijn van elkaar om het probleem op te lossen.
Rond 70.000 gezinnen in Nederland zijn een Multiple-Problem Family. Dit is een gezin met
meer dan één kind, die moet dealen met verschillende problemen, zoals geld, drugs en
mentale problemen. Deze problemen staan vaak niet op zichzelf, maar ze hebben met
elkaar te maken en voeden elkaar ook. Daarnaast proberen verschillende actoren deze
families ook te helpen. Deze actoren hebben echter ook allemaal een eigen achtergrond en
kijken daarom op een bepaalde manier naar de problemen van deze families. Hierdoor
kunnen ze wel één aspect van het probleem oplossen (bijvoorbeeld drugsprobleem), maar
daardoor kunnen de andere aspecten wel toenemen (meer schulden). Daarom moeten de
actoren samenwerken.
3 typen van complexiteit die actoren ervaren bij Wicked Problems:
1. Substantive Complexity; actoren hebben verschillende percepties over het probleem,
de oplossing voor en de (wetenschappelijke) kennis over het probleem.
2. Strategic Complexity; actoren hebben tegenstrijdige belangen en strategieën
3. Institutional Complexity; actoren hebben verschillende institutionele achtergronden
en er zijn verschillende regels, protocollen en normen aanwezig
Actoren hebben elkaar nodig om Wicked Problems op te lossen. Dit doen zij in Networks. De
overheid is één van de vele actoren in een Network en zij moet samenwerken met
verschillende actoren om problemen op te lossen. Daarom is er een shift nodig van de
traditionele manier van regeren naar Network Governance. Veel actoren zijn wederzijds
afhankelijk van elkaar, omdat de Resources van de actoren elkaar aanvullen en zo kan er
een probleem worden opgelost. Dit zijn Interdependencies. Actoren die het proces kunnen
beïnvloeden of die de gevolgen ondervinden van het proces zijn Stakeholders. Er zijn 2
criteria voor wie betrokken zouden moeten worden bij het proces:
1. Zijn het kritische actoren of niet? Hoe effectief zijn de actoren?
2. Welke actoren ondervinden de gevolgen van een probleem of proces?
Hoge vervangbaarheid Lage vervangbaarheid
Hoog belang Gemiddelde afhankelijkheid Hoge afhankelijkheid
Laag belang Lage afhankelijkheid Gemiddelde afhankelijkheid
Hoorcollege 2 – Governance
Er zijn 3 modellen van besluitvorming, beleidsvorming en sturing:
1. Traditionele, hiërarchische sturing; Good/Corporate Governance. Besluiten zijn
rationele beslissingen, vaak genomen door één leider. Problemen worden analytisch
benadering. De beleidsvorming is een lineair proces met verschillende fases (Policy
Cycle). Dit model heeft echter een aantal tekortkomingen zoals: een tekort aan
middelen, hoge implementatie- en monitoringskosten en de uniforme oplossingen
zijn niet genoeg om complexe problemen op te lossen.
Hoorcollege 1 – Actors & Interdependencies
Wicked Problems ontstaan als er niet één definitie van een probleem is. Verschillende
actoren benadrukken verschillende aspecten van het probleem, waardoor het moeilijk is om
tot één collectieve oplossing te komen. Sterker nog, vaak is er niet één oplossing mogelijk,
maar gaat het om politieke normen en waarden. Rondom een probleem is er altijd sprake
van een netwerk met actoren, die afhankelijk zijn van elkaar om het probleem op te lossen.
Rond 70.000 gezinnen in Nederland zijn een Multiple-Problem Family. Dit is een gezin met
meer dan één kind, die moet dealen met verschillende problemen, zoals geld, drugs en
mentale problemen. Deze problemen staan vaak niet op zichzelf, maar ze hebben met
elkaar te maken en voeden elkaar ook. Daarnaast proberen verschillende actoren deze
families ook te helpen. Deze actoren hebben echter ook allemaal een eigen achtergrond en
kijken daarom op een bepaalde manier naar de problemen van deze families. Hierdoor
kunnen ze wel één aspect van het probleem oplossen (bijvoorbeeld drugsprobleem), maar
daardoor kunnen de andere aspecten wel toenemen (meer schulden). Daarom moeten de
actoren samenwerken.
3 typen van complexiteit die actoren ervaren bij Wicked Problems:
1. Substantive Complexity; actoren hebben verschillende percepties over het probleem,
de oplossing voor en de (wetenschappelijke) kennis over het probleem.
2. Strategic Complexity; actoren hebben tegenstrijdige belangen en strategieën
3. Institutional Complexity; actoren hebben verschillende institutionele achtergronden
en er zijn verschillende regels, protocollen en normen aanwezig
Actoren hebben elkaar nodig om Wicked Problems op te lossen. Dit doen zij in Networks. De
overheid is één van de vele actoren in een Network en zij moet samenwerken met
verschillende actoren om problemen op te lossen. Daarom is er een shift nodig van de
traditionele manier van regeren naar Network Governance. Veel actoren zijn wederzijds
afhankelijk van elkaar, omdat de Resources van de actoren elkaar aanvullen en zo kan er
een probleem worden opgelost. Dit zijn Interdependencies. Actoren die het proces kunnen
beïnvloeden of die de gevolgen ondervinden van het proces zijn Stakeholders. Er zijn 2
criteria voor wie betrokken zouden moeten worden bij het proces:
1. Zijn het kritische actoren of niet? Hoe effectief zijn de actoren?
2. Welke actoren ondervinden de gevolgen van een probleem of proces?
Hoge vervangbaarheid Lage vervangbaarheid
Hoog belang Gemiddelde afhankelijkheid Hoge afhankelijkheid
Laag belang Lage afhankelijkheid Gemiddelde afhankelijkheid
Hoorcollege 2 – Governance
Er zijn 3 modellen van besluitvorming, beleidsvorming en sturing:
1. Traditionele, hiërarchische sturing; Good/Corporate Governance. Besluiten zijn
rationele beslissingen, vaak genomen door één leider. Problemen worden analytisch
benadering. De beleidsvorming is een lineair proces met verschillende fases (Policy
Cycle). Dit model heeft echter een aantal tekortkomingen zoals: een tekort aan
middelen, hoge implementatie- en monitoringskosten en de uniforme oplossingen
zijn niet genoeg om complexe problemen op te lossen.
