Sleeter – Critical Race Theory and the Whiteness of Teacher
Education
Ongeveer 80% van de leerkrachten zijn wit, terwijl minder dan de helft van de K-12 studenten dat ook zijn.
Lerarenopleiding bevatten wel een cursus over multiculturele educatie, cultureel responsieve pedagogiek,
lesgeven aan Engelstalige leerlingen of onderwijs over sociale rechtvaardigheid, maar er heerst toch een
weerstand en luiheid onder leerkrachten tegen het praten over en werken met ras. De meeste leerkrachten
geven aan dat ze weten wat cultureel responsieve pedagogiek is, maar de meesten schrijven de
onderwijsproblemen van studenten toe op factoren binnen de student en familie in plaats van
pedagogische factoren afhankelijk van de leerkracht.
De onderzoeksvraag is: Waarom is er een gat tussen wat lerarenopleiding zeggen wat ze doen en het maar
blijven opleiden van grote meerderheid witte leerkrachten die niet voldoende aangeleerd hebben om
raciale en etnisch diverse studenten op scholen een sterke en cultureel responsieve educatie te bieden?
De Critical Race Theory (CRT) biedt tools om te onderzoeken hoe ras en racisme tot stand zijn gekomen en
hoe deze blijven bestaan. Volgens de CRT is het continu blijven opleiden van grote hoeveelheden
leerkrachten die niet voldoende in staat zijn cultureel responsief lesgeven, een vorm van racisme. Drie
principes van CRT helpen bij deze analyse.
Interesse convergentie
In huidige literatuur wordt gezegd dat interesse voor gekleurde mensen alleen groter wordt, wanneer deze
interesse matcht met de interesse voor witte mensen. Interesse convergentie komt op drie manieren voor:
de raciale samenstelling van de docenten van een lerarenopleiding
◦ De meeste docenten op lerarenopleidingen zijn wit, waardoor verschillende factoren die
multiculturaliteit bepalen, beïnvloed worden (zoals hoe studenten zijn geworven en
geselecteerd, hoe ze worden opgeleid, etc.)
de inhoud van multiculturele lerarentraining vakken
◦ Deze wordt overheerst door witte invloeden. De meeste lerarenopleiding bevatten 1 of 2
cursussen over raciale, culturele en/of talige diversiteit. Meestal blijft dit daar echter bij en
wordt in andere vakken hier minimaal op in gegaan. Door het gescheiden houden van dit
onderwerp van andere vakken, is er geen holistisch ontwerp om studenten op te leiden als
leerkrachten voor een groep diverse leerlingen.
◦ Die vakken zelf zijn meestal ook zwak. De meeste vakken zijn gericht op het benadrukken van
verschillen in plaats van racisme, onderdrukking en de systematische macht relaties. Ze
bevatten niet de ‘diepe verandering’ die leerkrachten door moeten gaan om sociaal
gelijkwaardige leerkracht te worden. De vakken focussen op de emotionele behoeften van witte
in plaats van gekleurde studenten. Ze dagen studenten niet uit om hun overtuigingen te
veranderen en zich te kunnen relateren aan gekleurde leerlingen en hun families.
de relatie tussen lerarenopleiding programma’s en de universiteiten
◦ Deze zorgen dat er nog steeds grote aantallen witte leerkrachten worden opgeleid. Vanwege
het financiële oogpunt achter de lerarenopleidingen (ze krijgen geen extra geld van de
Education
Ongeveer 80% van de leerkrachten zijn wit, terwijl minder dan de helft van de K-12 studenten dat ook zijn.
Lerarenopleiding bevatten wel een cursus over multiculturele educatie, cultureel responsieve pedagogiek,
lesgeven aan Engelstalige leerlingen of onderwijs over sociale rechtvaardigheid, maar er heerst toch een
weerstand en luiheid onder leerkrachten tegen het praten over en werken met ras. De meeste leerkrachten
geven aan dat ze weten wat cultureel responsieve pedagogiek is, maar de meesten schrijven de
onderwijsproblemen van studenten toe op factoren binnen de student en familie in plaats van
pedagogische factoren afhankelijk van de leerkracht.
De onderzoeksvraag is: Waarom is er een gat tussen wat lerarenopleiding zeggen wat ze doen en het maar
blijven opleiden van grote meerderheid witte leerkrachten die niet voldoende aangeleerd hebben om
raciale en etnisch diverse studenten op scholen een sterke en cultureel responsieve educatie te bieden?
De Critical Race Theory (CRT) biedt tools om te onderzoeken hoe ras en racisme tot stand zijn gekomen en
hoe deze blijven bestaan. Volgens de CRT is het continu blijven opleiden van grote hoeveelheden
leerkrachten die niet voldoende in staat zijn cultureel responsief lesgeven, een vorm van racisme. Drie
principes van CRT helpen bij deze analyse.
Interesse convergentie
In huidige literatuur wordt gezegd dat interesse voor gekleurde mensen alleen groter wordt, wanneer deze
interesse matcht met de interesse voor witte mensen. Interesse convergentie komt op drie manieren voor:
de raciale samenstelling van de docenten van een lerarenopleiding
◦ De meeste docenten op lerarenopleidingen zijn wit, waardoor verschillende factoren die
multiculturaliteit bepalen, beïnvloed worden (zoals hoe studenten zijn geworven en
geselecteerd, hoe ze worden opgeleid, etc.)
de inhoud van multiculturele lerarentraining vakken
◦ Deze wordt overheerst door witte invloeden. De meeste lerarenopleiding bevatten 1 of 2
cursussen over raciale, culturele en/of talige diversiteit. Meestal blijft dit daar echter bij en
wordt in andere vakken hier minimaal op in gegaan. Door het gescheiden houden van dit
onderwerp van andere vakken, is er geen holistisch ontwerp om studenten op te leiden als
leerkrachten voor een groep diverse leerlingen.
◦ Die vakken zelf zijn meestal ook zwak. De meeste vakken zijn gericht op het benadrukken van
verschillen in plaats van racisme, onderdrukking en de systematische macht relaties. Ze
bevatten niet de ‘diepe verandering’ die leerkrachten door moeten gaan om sociaal
gelijkwaardige leerkracht te worden. De vakken focussen op de emotionele behoeften van witte
in plaats van gekleurde studenten. Ze dagen studenten niet uit om hun overtuigingen te
veranderen en zich te kunnen relateren aan gekleurde leerlingen en hun families.
de relatie tussen lerarenopleiding programma’s en de universiteiten
◦ Deze zorgen dat er nog steeds grote aantallen witte leerkrachten worden opgeleid. Vanwege
het financiële oogpunt achter de lerarenopleidingen (ze krijgen geen extra geld van de
