Verplicht literatuur Forensische Psychopathologie TiU
Dit bestand bevat een samenvatting van de verplichte literatuur voor de cursus ‘Forensische
psychopathologie’. Deze cursus is een onderdeel van het masterprogramma klinische forensische
psychologie aan de Tilburg University. De verplichte literatuur bestaat uit artikelen die gelezen
moesten worden voor de colleges. Daarnaast is bij de samenvatting rekening gehouden met wat de
docenten benoemd hebben als relevante kennis die terug kan komen op het tentamen.
Hoorcollege 1:
Hilton, N. Z., & Radatz, D. L. (2018). The criminogenic and noncriminogenic treatment needs of
intimate partner violence offenders. International journal of offender therapy and comparative
criminology, 62(11), 3247-3259
Dit artikel gaat over de criminogene en niet-criminogene factoren van daders van intiem
partnergeweld.
PEI: Principes van effectieve interventies: het volgen van bepaalde principes bij interventies tegen
recidive zorgt ervoor dat de kans op recidive verkleint. Deze principes zijn kernprincipes zoals het
risicobeginsel, behoeftebeginsel en responsiviteitsbeginsel. Dit artikel gaat over het ‘need’ principe.
Need principe: dit principe stelt dat interventies belang moeten hechten aan het aanpakken van de
criminogene behoeften/needs van daders en aan factoren die dynamisch, aanpasbaar en significant
gerelateerd zijn aan recidive.
De needs van daders zijn risicofactoren die uiteenvallen in twee categorieën:
Criminogene factoren: dynamische factoren die sterk gecorreleerd zijn aan het criminele
gedrag en het recidive risico.
Niet-criminogene factoren: veranderbare factoren die indirect gerelateerd zijn aan het
criminele gedrag en het recidive risico.
Volgens het need principe moeten behandelaren zich richten op de criminogene factoren van daders
om het recidive risico te beperken.
Criminogene factoren: Er zijn zeven belangrijke criminogene behoeften, die op één na alle 'Central
Eight' omvatten. De Central Eight bevat acht factoren die de meest bekende, prominente
voorspellers van criminele recidive zijn (exclusief criminele geschiedenis, dat is namelijk een niet-
dynamische centrale risicofactor). De zeven belangrijkste criminogene behoeften zijn; antisociale
persoonlijkheidspatronen, pro-criminele attitudes, sociale steun voor misdaad, middelenmisbruik,
slechte gezins- of huwelijksrelaties, slechte school- of werkprestaties en een laag niveau van
prosociale recreatieve activiteiten.
Dit bestand bevat een samenvatting van de verplichte literatuur voor de cursus ‘Forensische
psychopathologie’. Deze cursus is een onderdeel van het masterprogramma klinische forensische
psychologie aan de Tilburg University. De verplichte literatuur bestaat uit artikelen die gelezen
moesten worden voor de colleges. Daarnaast is bij de samenvatting rekening gehouden met wat de
docenten benoemd hebben als relevante kennis die terug kan komen op het tentamen.
Hoorcollege 1:
Hilton, N. Z., & Radatz, D. L. (2018). The criminogenic and noncriminogenic treatment needs of
intimate partner violence offenders. International journal of offender therapy and comparative
criminology, 62(11), 3247-3259
Dit artikel gaat over de criminogene en niet-criminogene factoren van daders van intiem
partnergeweld.
PEI: Principes van effectieve interventies: het volgen van bepaalde principes bij interventies tegen
recidive zorgt ervoor dat de kans op recidive verkleint. Deze principes zijn kernprincipes zoals het
risicobeginsel, behoeftebeginsel en responsiviteitsbeginsel. Dit artikel gaat over het ‘need’ principe.
Need principe: dit principe stelt dat interventies belang moeten hechten aan het aanpakken van de
criminogene behoeften/needs van daders en aan factoren die dynamisch, aanpasbaar en significant
gerelateerd zijn aan recidive.
De needs van daders zijn risicofactoren die uiteenvallen in twee categorieën:
Criminogene factoren: dynamische factoren die sterk gecorreleerd zijn aan het criminele
gedrag en het recidive risico.
Niet-criminogene factoren: veranderbare factoren die indirect gerelateerd zijn aan het
criminele gedrag en het recidive risico.
Volgens het need principe moeten behandelaren zich richten op de criminogene factoren van daders
om het recidive risico te beperken.
Criminogene factoren: Er zijn zeven belangrijke criminogene behoeften, die op één na alle 'Central
Eight' omvatten. De Central Eight bevat acht factoren die de meest bekende, prominente
voorspellers van criminele recidive zijn (exclusief criminele geschiedenis, dat is namelijk een niet-
dynamische centrale risicofactor). De zeven belangrijkste criminogene behoeften zijn; antisociale
persoonlijkheidspatronen, pro-criminele attitudes, sociale steun voor misdaad, middelenmisbruik,
slechte gezins- of huwelijksrelaties, slechte school- of werkprestaties en een laag niveau van
prosociale recreatieve activiteiten.
