Samenvatting tekst Kaufmann +
Schmidt
Samenvatti ng van tekst Kaufmann uit boekje blz 134-149
Dit gaat over strategieën die gebruikt zijn om de kunst uit de koloniën van Spanje te verklaren. Dat is
niet zomaar gemakkelijk want er komen allerlei aspecten en problemen bij kijken. Vaak wordt die
kunst verklaard als koloniaal. Dit omvat de aspecten van Europa vs de Amerika’s, de politiek van de
situatie, het idee dat Spaanse kunst dominant is over de koloniën. Je hebt ook een theorie die
rekening houdt met de economische aspecten waarbij raw materials zoals goud en zilver werden
ingeruild voor (kunst) objecten. Deze culturele uitwisseling is belangrijk. Hierdoor kwam het Spaans
(de taal) naar de Amerika’s, het christendom werd zo geïntroduceerd, en ook Europese economische,
sociale en wettelijke systemen. Veel vormen en onderwerpen van kunst bestonden voor de
kolonisatie nog niet in die landen, en veel van de inspiratie kwam uit Europa.
De kunst uit de koloniën werd behandeld als een nieuwe tak van Spaanse kunst. Daarbij was kunst uit
koloniën 2e rangs omdat het dus niet origineel was en geïnspireerd op Europese bestaande werken.
hierbij is belangrijk dat men uitgaat van 2 culturen waarbij de ene dominant is over de andere.
Deze koloniale aanpak heeft veel kritiek gekregen. Er word gesteld door tegenstanders dat kunst uit
de Amerika’s geen product is van koloniale bezetting en ook niet 2 e rangs is of alleen is ontstaan door
koloniale bezetting. De kunst in de Amerika’s is gegroeid op manier dat niet zo makkelijk te verklaren
is aan de hand van Europese modellen. Er zijn bijvoorbeeld objecten met religieuze onderwerpen die
lijken gebaseerd te zijn op Europese voorbeelden maar echter een product zijn van nieuwe milieus
met een behandeling van onderwerpen op nieuwe manieren.
De eurocentrische blik moet plaatsmaken voor een meer hybride manier van kijken. Die voorwerpen
zijn niet óf westers óf niet-westers. Ze zijn hybride, een samensmelting of mengvorm. Deze vorm van
gemixte kunst wordt mestizo genoemd. Maar dit gaat niet op voor alles, want in sommige
voorbeelden zijn dingen letterlijk overgenomen van Europa en helemaal niet aangepast, dus is er
geen gemixte vorm te ontdekken. Daarnaast is er het probleem dat mestizo in eerste instantie te
maken heeft met een gemixt ras van Europees en Amerikaans, en dat dat assumpties maakt naar een
onderscheid en verschil in rassen, en vervolgens dus ook een aanpassing daarvan met een ‘origineel’
en iets wat daarbij komt en het veranderd. Mestizo wordt daarom bekritiseerd door de racistische
eigenschappen die het woord met zich meebrengt. De ideologie die eromheen hangt is eerder
excluding dan including. Mestizo is een verkeerde term omdat het culturele productie versmelt met
ras: ‘the transmission of cultural traditions is not a genetic trait’.
Ondanks deze kritieken mbt ras is het een welkome andere blik naar de koloniale, maar hij blijft
problematisch. In de koloniale theorie moet meer plaats zijn voor een actieve rol van de
ontvangende partij (de kolonie), want die hebben ook invloed in de uitwisseling tussen de culturen.
Dus transcultureel. Maar de vraag blijft altijd in hoeverre dit uitputtend is en het hele verhaal goed in
beeld brengt.
Een ander model kan zijn centrum-grensgebied en diffusion. Dit laatste heeft te maken met het
verplaatsen van ideeën en heeft als voordeel dat het niet één cultuur als dominant ziet. Als algemene
theorie behandelt het de verspreiding van kunst, sociale, religieuze en politieke ideeën door het
Spaanse rijk, en helpt het de similarities te begrijpen. Centrum-grensgebied model gaat over dat er
een centrum is met grensgebieden en uiteinden die er afhankelijk van zijn. Handige hieraan is dat je
Schmidt
Samenvatti ng van tekst Kaufmann uit boekje blz 134-149
Dit gaat over strategieën die gebruikt zijn om de kunst uit de koloniën van Spanje te verklaren. Dat is
niet zomaar gemakkelijk want er komen allerlei aspecten en problemen bij kijken. Vaak wordt die
kunst verklaard als koloniaal. Dit omvat de aspecten van Europa vs de Amerika’s, de politiek van de
situatie, het idee dat Spaanse kunst dominant is over de koloniën. Je hebt ook een theorie die
rekening houdt met de economische aspecten waarbij raw materials zoals goud en zilver werden
ingeruild voor (kunst) objecten. Deze culturele uitwisseling is belangrijk. Hierdoor kwam het Spaans
(de taal) naar de Amerika’s, het christendom werd zo geïntroduceerd, en ook Europese economische,
sociale en wettelijke systemen. Veel vormen en onderwerpen van kunst bestonden voor de
kolonisatie nog niet in die landen, en veel van de inspiratie kwam uit Europa.
De kunst uit de koloniën werd behandeld als een nieuwe tak van Spaanse kunst. Daarbij was kunst uit
koloniën 2e rangs omdat het dus niet origineel was en geïnspireerd op Europese bestaande werken.
hierbij is belangrijk dat men uitgaat van 2 culturen waarbij de ene dominant is over de andere.
Deze koloniale aanpak heeft veel kritiek gekregen. Er word gesteld door tegenstanders dat kunst uit
de Amerika’s geen product is van koloniale bezetting en ook niet 2 e rangs is of alleen is ontstaan door
koloniale bezetting. De kunst in de Amerika’s is gegroeid op manier dat niet zo makkelijk te verklaren
is aan de hand van Europese modellen. Er zijn bijvoorbeeld objecten met religieuze onderwerpen die
lijken gebaseerd te zijn op Europese voorbeelden maar echter een product zijn van nieuwe milieus
met een behandeling van onderwerpen op nieuwe manieren.
De eurocentrische blik moet plaatsmaken voor een meer hybride manier van kijken. Die voorwerpen
zijn niet óf westers óf niet-westers. Ze zijn hybride, een samensmelting of mengvorm. Deze vorm van
gemixte kunst wordt mestizo genoemd. Maar dit gaat niet op voor alles, want in sommige
voorbeelden zijn dingen letterlijk overgenomen van Europa en helemaal niet aangepast, dus is er
geen gemixte vorm te ontdekken. Daarnaast is er het probleem dat mestizo in eerste instantie te
maken heeft met een gemixt ras van Europees en Amerikaans, en dat dat assumpties maakt naar een
onderscheid en verschil in rassen, en vervolgens dus ook een aanpassing daarvan met een ‘origineel’
en iets wat daarbij komt en het veranderd. Mestizo wordt daarom bekritiseerd door de racistische
eigenschappen die het woord met zich meebrengt. De ideologie die eromheen hangt is eerder
excluding dan including. Mestizo is een verkeerde term omdat het culturele productie versmelt met
ras: ‘the transmission of cultural traditions is not a genetic trait’.
Ondanks deze kritieken mbt ras is het een welkome andere blik naar de koloniale, maar hij blijft
problematisch. In de koloniale theorie moet meer plaats zijn voor een actieve rol van de
ontvangende partij (de kolonie), want die hebben ook invloed in de uitwisseling tussen de culturen.
Dus transcultureel. Maar de vraag blijft altijd in hoeverre dit uitputtend is en het hele verhaal goed in
beeld brengt.
Een ander model kan zijn centrum-grensgebied en diffusion. Dit laatste heeft te maken met het
verplaatsen van ideeën en heeft als voordeel dat het niet één cultuur als dominant ziet. Als algemene
theorie behandelt het de verspreiding van kunst, sociale, religieuze en politieke ideeën door het
Spaanse rijk, en helpt het de similarities te begrijpen. Centrum-grensgebied model gaat over dat er
een centrum is met grensgebieden en uiteinden die er afhankelijk van zijn. Handige hieraan is dat je
