werkcollege aantekeningen week 5

Werkcollege week 5
Laatste werkgroep!


Eerst samen de kern, daarna de hoofdlijnen vergelijken met de teksten uit vorige werkgroepen

 3 teksten gelezen: Elkins, Zijlmans, Mukherji. Elkins is een man, de andere twee zijn vrouwen.
Elkins uit de VS, Mukherji uit India, Zijlmans uit Nederland. Dit is belangrijk om te weten van
te voren want hierdoor kan je de invalshoek meenemen in hoe je de tekst leest. Zo kan je de
tekst plaatsen in de methodes/theorieën/westerse-niet-westerse blik.
 De teksten gaan over het maken van een kunstgeschiedenis, en hoe we dat westers of niet
westers doen, en het probleem daarmee. Het gaat ook over de discipline kunstgeschiedenis
als geheel, en het probleem met literatuur vorming daarover. Hoe moet die discipline zich
ontwikkelen? Deze 3 schrijvers hebben alle drie een andere positie daarin.
 Vandaag: de toekomst van de discipline van de kunstgeschiedenis.

 James Elkins. Amerikaan. Professor aan de School of Art in Chicago. Hij heeft erg veel
gepubliceerd dus deze tekst moet je in die hele context plaatsen. Hij wil in deze tekst een
synthese maken van alle disciplines waarin alles samenkomt, die hij als één discipline wil
voorstellen. Hij heeft het niet meer over ‘kunst’ of ‘kunstvoorwerpen’ maar meer over de
praktijk die er mee te maken heeft. Dit is conceptueel heel anders dan hoe wij naar
kunstobjecten kijken, hij kijkt veel meer op meta niveau. Dit moet worldwide zijn, alle
disciplines, met een bredere manier van kijken.
 Parul Dave-Mukherji. India. Kunsthistoricus. Vrij veel gepubliceerd, met name artikelen.
Verzamelwerken rondom new-art history, global art etc, rondom dat thema.
 Kitty Zijlmans. Hedendaagse kunst. Leiden. Initiator van de studie world art studies.

 Elkins zegt dat we de westerse methodologie, instituties en termen moeten veranderen.
Dus musea, congressen, beurzen moeten anders want daar krijgt onze manier van
kunstgeschiedenis vorm. In de terminologie moet het ook anders. In methodologie grijpen
we terug op wat bij ons bekend is, bijvoorbeeld stijlanalyse, iconografie, biografieën,
manieren van archief etc. Dat is allemaal zo westers in manier van denken dus we moeten
naar nieuwe interpretatieve strategieën. We moeten er iets tegenover zetten, want die
westerse termen etc. zijn niet flexibel. Hij zegt dat we uit die vreemde culturen termen en
methodes moeten halen om het te bespreken. Op het moment dat kgs in z’n fundamenten
wordt aangetast, wat komt er dan in de plaats? Er ontstaat een periode met veel
onduidelijkheid daardoor. Want wat moeten we dan nog met die traditionele methodes,
instituten en termen? Zijn die nog bruikbaar of verdwijnen die helemaal? We moeten komen
tot nieuwe termen. Het begrip van tijd en plaats wat aan elkaar gekoppeld wordt zal ook
veranderen als je globaal gaat denken. Hij gelooft niet in het flexibele van die termen, zoals
Kitty Zijlmans dat wel doet. Hij eindigt vrij RADICAAL: dat de kunstgeschiedenis zal eindigen
als een ideologisch fossiel, zoals de modernen naar de klassieke academiën keken. Er is geen
toekomst meer voor het vak zoals we het nu nog leren.

 Parul Dave-Mukherji. Tekst uit de reader. Ze begint met dat er een ommezwaai gaande is.
Daar horen ontzettend veel nieuwe termen bij die door allemaal mensen gebruikt worden.
Een daarvan is post-etnisch. Dat betekent dat er geen etnische identiteit meer zou bestaan.
Dat dat dus geen invloed heeft op de manier waarop kunst tot stand komt. Dit begrip zou
een empowering functie in dat debat kunnen hebben, zoals post-kolonialisme dat ook heeft
gehad destijds. Post-etnisch wordt op een politieke manier ingezet om te laten zien dat we