5V---Boekverslag 5---B-deel
Laatste wagon
1. Het leven van de hoofdpersonen
Aan het begin van het boek heeft Tampy Burgerheem geld uit de kluis van
warenhuis Hovenius gestolen. Daarvoor kreeg ze negen maanden celstraf.
Diefstal is natuurlijk niet goed te praten en gaat in tegen het 8 e gebod. In de
gevangenis kreeg ze bezoek van dominee Strikwerda. Toen de dominee net
binnen was, keek Tampy hem aan met haar ogen die hard waren van de zonde en
spot. Verder mocht de dominee niet meer van terugkomen van haar. Dat vind ik
wel erg onbeleefd. Toen ze later met Frank uitging en Frank zijn arm om haar
heen sloeg, gaf ze met haar hoofd een bons tegen zijn neus. Ik vind dit niet
normaal. Later blijkt dat ze ervan baalt.
‘Toen schoot haar de bons op zijn neus te binnen en ze bedacht hoe aardig en
goedhartig hij eigenlijk was. Dat ik al zo ver gekomen ben, dacht ze, dat ik zoiets
kon doen.’ (p.71) Ik vind het wel goed dat ze er spijt van heeft, maar ze had het
natuurlijk nooit mogen doen.
Toen de kelder een keer was ondergelopen, ging ze gelijk aan het werk om alles
op te ruimen.
Verder vraagt ze wel eens om vergeving bij een verkeerde daad. ‘Lieve God,’ zei
ze. ‘Als U bestaat, zeg het mij dan. En vergeef het mij dan dat ik zo kwaad op u
geweest ben en dat ik niets over u wilde horen van die dominee in Roermond.’
(p.79) Dat vind ik wel goed van haar.
‘Nu is alles goed tussen God en mij. Hij heeft Roermond willen vergeten.’ (p.97)
Op basis van de draaiing van de wind, trekt ze de conclusie dat alles weer goed is
tussen God en haar. Ik vind dat je heel voorzichtig moet zijn met zulke conclusies.
Ik vind het ook een beetje vreemd dat ze zoende met Douwe Bimsma, terwijl hij
haar bevrijdde uit het tumult bij de voetbalwedstrijd.
Ik vind het wel goed dat Tampy ging bidden in haar strijd.
‘Die nacht in bed bad ik veel, maar het hielp niet, ik kreeg het gevoel dat ik zo
niet door kon gaan.’(p.109) Verder had ze haar hele verhaal aan Douwe Bimsma
verteld.
In de kamer bij Jan-kijk-es-an meende ze een monster te zien. Ze werd haast
claustrofobisch, terwijl er helemaal geen dier was. Toen ze ging zoeken, zag ze
alleen schaduwen op de wand. Daarna zag ze een muis en ze was toen eerder
verrast dan bang. Dat vind ik een beetje vreemd: ze meende een monster te zien
en ze was helemaal angstig, maar schrikt niet van een muis.
Toen ze bij Jan-kijk-es-an weg was, liep ze drie dagen doelloos door de stad. Ook
at ze nauwelijks. Toen een man vroeg of hij even met haar mocht praten
reageerde ze erg bot. Toen de man het voor de tweede keer vroeg, reageerde ze
grof. Bij de derde keer viel ze woedend uit. ‘Ik heb u gevraagd door te lopen,’ zei
ze woedend, ‘ik ben niet wat u denkt.’ (p. 128)
Laatste wagon
1. Het leven van de hoofdpersonen
Aan het begin van het boek heeft Tampy Burgerheem geld uit de kluis van
warenhuis Hovenius gestolen. Daarvoor kreeg ze negen maanden celstraf.
Diefstal is natuurlijk niet goed te praten en gaat in tegen het 8 e gebod. In de
gevangenis kreeg ze bezoek van dominee Strikwerda. Toen de dominee net
binnen was, keek Tampy hem aan met haar ogen die hard waren van de zonde en
spot. Verder mocht de dominee niet meer van terugkomen van haar. Dat vind ik
wel erg onbeleefd. Toen ze later met Frank uitging en Frank zijn arm om haar
heen sloeg, gaf ze met haar hoofd een bons tegen zijn neus. Ik vind dit niet
normaal. Later blijkt dat ze ervan baalt.
‘Toen schoot haar de bons op zijn neus te binnen en ze bedacht hoe aardig en
goedhartig hij eigenlijk was. Dat ik al zo ver gekomen ben, dacht ze, dat ik zoiets
kon doen.’ (p.71) Ik vind het wel goed dat ze er spijt van heeft, maar ze had het
natuurlijk nooit mogen doen.
Toen de kelder een keer was ondergelopen, ging ze gelijk aan het werk om alles
op te ruimen.
Verder vraagt ze wel eens om vergeving bij een verkeerde daad. ‘Lieve God,’ zei
ze. ‘Als U bestaat, zeg het mij dan. En vergeef het mij dan dat ik zo kwaad op u
geweest ben en dat ik niets over u wilde horen van die dominee in Roermond.’
(p.79) Dat vind ik wel goed van haar.
‘Nu is alles goed tussen God en mij. Hij heeft Roermond willen vergeten.’ (p.97)
Op basis van de draaiing van de wind, trekt ze de conclusie dat alles weer goed is
tussen God en haar. Ik vind dat je heel voorzichtig moet zijn met zulke conclusies.
Ik vind het ook een beetje vreemd dat ze zoende met Douwe Bimsma, terwijl hij
haar bevrijdde uit het tumult bij de voetbalwedstrijd.
Ik vind het wel goed dat Tampy ging bidden in haar strijd.
‘Die nacht in bed bad ik veel, maar het hielp niet, ik kreeg het gevoel dat ik zo
niet door kon gaan.’(p.109) Verder had ze haar hele verhaal aan Douwe Bimsma
verteld.
In de kamer bij Jan-kijk-es-an meende ze een monster te zien. Ze werd haast
claustrofobisch, terwijl er helemaal geen dier was. Toen ze ging zoeken, zag ze
alleen schaduwen op de wand. Daarna zag ze een muis en ze was toen eerder
verrast dan bang. Dat vind ik een beetje vreemd: ze meende een monster te zien
en ze was helemaal angstig, maar schrikt niet van een muis.
Toen ze bij Jan-kijk-es-an weg was, liep ze drie dagen doelloos door de stad. Ook
at ze nauwelijks. Toen een man vroeg of hij even met haar mocht praten
reageerde ze erg bot. Toen de man het voor de tweede keer vroeg, reageerde ze
grof. Bij de derde keer viel ze woedend uit. ‘Ik heb u gevraagd door te lopen,’ zei
ze woedend, ‘ik ben niet wat u denkt.’ (p. 128)
