1
Yana Tulen, 2844127
Opdracht 1 – Criminele Carrières
Daders van huiselijk geweld
Huiselijk geweld is een complex maatschappelijk probleem met verstrekkende
gevolgen voor slachtoffers, daders en de samenleving. Om beter inzicht te krijgen in de
criminele carrières van huiselijk geweldplegers, worden er in deze analyse twee empirische
onderzoeken met elkaar vergeleken. Het eerste onderzoek is uitgevoerd door het
Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum [WODC] (2013) met het doel om
inzicht te krijgen in de recidive van huiselijk geweldplegers. Het WODC wilde in hun
onderzoek de groep van huiselijk geweldplegers vergelijken met een groep plegers van
diverse vormen van geweld. Het tweede onderzoek dat in deze analyse wordt gebruikt, is het
onderzoek van Van der Knaap et al. (2010), waarin naast recidive ook naar
achtergrondkenmerken en het hulpzoekgedrag van huiselijk geweldplegers werd gekeken. In
het onderzoek van Van der Knaap werd gebruikgemaakt van een groep respondenten uit de
algemene bevolking en een groep plegers die vanwege huiselijk geweld in aanraking waren
gekomen met politie en justitie.
Start van de criminele carrière en frequentie
Vergeleken met plegers van diverse vormen van geweld zijn huiselijk geweldplegers
gemiddeld ouder (M= 25 jaar) wanneer zij voor het eerst worden vervolgd in verband met een
huiselijk geweldzaak. Echter, bijna een derde van de daders was jonger dan 17 jaar wanneer
zij voor het eerst in contact kwamen met justitie (WODC, 2013). Het onderzoek van Van der
Knaap (2010) vult hierop aan dat iets minder dan de helft van de plegers sowieso niet eerder
met justitie in aanraking waren geweest. Terwijl een kwart van de daders een of twee keer
eerder was veroordeeld, was 30% drie keer of vaker veroordeeld. Eerdere strafzaken
bedroegen meestal vermogenszaken zonder geweld of verkeersmisdrijven, zoals het
doorrijden na een ongeluk of rijden zonder geldig rijbewijs (Van der Knaap, 2010).
Sociale invloeden en intergenerationele overdracht
De meeste plegers van huiselijk geweld hebben een vrienden- en kennissenkring die
het plegen van delicten afkeurt. Daarentegen heeft bijna een vijfde geen sociaal netwerk
buiten het criminele circuit en een op de 10 plegers van huiselijk geweld zit in een groep waar
crimineel gedrag de norm is (Van der Knaap, 2010). Uit hetzelfde onderzoek van Van der
Knaap komt ook naar voren dat getuige zijn van geweld tussen ouders een risicofactor is voor
het zelf vertonen van agressief gedrag op latere leeftijd. Er wordt in dit artikel echter niks
gezegd over het eventuele criminele verleden van de ouders. Het is daarom op basis van deze
informatie niet mogelijk om uitspraak te doen over eventuele intergenerationele overdracht
, 2
Yana Tulen, 2844127
van criminaliteit. Het WODC (2013) behandelt in hun artikel geen dimensies met betrekking
tot sociale invloeden en intergenerationele overdracht.
Specialisatie versus diversificatie
“Bij ongeveer 10% van de uitgangszaken speelde naast het huiselijk geweld een ander
type delict mee met een hogere strafdreiging dan het huiselijk geweld. In de overige zaken
was het huiselijk geweld het principale delict” (WODC, 2013, p. 7). Huiselijk geweld is in de
meeste casussen de zaak met de hoogste strafdreiging, maar zoals eerder genoemd zijn er ook
veel plegers van huiselijk geweld vervolgd voor verkeersdelicten (Van der Knaap, 2010).
Daarnaast zijn veel recidivezaken (na de veroordeling(en) voor huiselijk geweld)
geweldszaken. Recidive vond bij de daders van huiselijk geweld in 33.4% van de gevallen
plaats binnen twee jaar (WODC, 2013).
De gehele criminele carrière
Uit de gebruikte bronnen komt naar voren dat daders van huiselijk geweld vaak
veroordeeld worden op een latere leeftijd. Ze zijn dus ouder dan bijvoorbeeld daders van
andere geweldszaken. Echter, begon bij een derde van de huiselijk geweldplegers de criminele
carrière al eerder. Deze delicten bestonden dan meestal uit vermogensdelicten zonder geweld
en/of verkeersmisdrijven.
De meeste plegers van huiselijk geweld hebben vrienden en/of familie die hun gedrag
afkeurt, maar er zitten ook plegers bij die zich omgeven in criminele groepen. Daarnaast blijkt
uit het onderzoek van Van der Knaap (2010) dat het zien van agressie tussen ouders een
risicofactor is voor agressief gedrag.
Huiselijk geweld is in de meeste gevallen de ernstigste zaak die daders hebben
gepleegd in hun criminele carrière. Slechts in 10% van de gevallen was er een andere zaak
met een hogere strafdreiging. Recidivezaken van huiselijk geweldplegers zijn meestal wel
geweldszaken. Desistance wordt in beide artikelen niet besproken, waardoor er automatisch
ook niks te zeggen valt over de duur van de criminele carrière, omdat het niet duidelijk is
wanneer de carrière daadwerkelijk stopt.
Het artikel van het WODC (2013) geeft inzicht in het begin van de criminele carrière
en daarnaast over de frequentie, ernst en de specialisatie versus diversificatie. Echter zegt het
artikel niks over desistance, de duur van de criminele carrière en eventuele sociale en/of
intergenerationele invloeden. Het artikel van Van der Knaap (2010) biedt ook geen inzicht in
de duur van de criminele carrière en desistance, maar wel in de eventuele sociale en/of
intergenerationele invloeden. Daarnaast biedt dit artikel ook inzicht in het begin van de
carrière, de frequentie, ernst en de specialisatie versus diversificatie. Persoonlijk ben ik
Yana Tulen, 2844127
Opdracht 1 – Criminele Carrières
Daders van huiselijk geweld
Huiselijk geweld is een complex maatschappelijk probleem met verstrekkende
gevolgen voor slachtoffers, daders en de samenleving. Om beter inzicht te krijgen in de
criminele carrières van huiselijk geweldplegers, worden er in deze analyse twee empirische
onderzoeken met elkaar vergeleken. Het eerste onderzoek is uitgevoerd door het
Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum [WODC] (2013) met het doel om
inzicht te krijgen in de recidive van huiselijk geweldplegers. Het WODC wilde in hun
onderzoek de groep van huiselijk geweldplegers vergelijken met een groep plegers van
diverse vormen van geweld. Het tweede onderzoek dat in deze analyse wordt gebruikt, is het
onderzoek van Van der Knaap et al. (2010), waarin naast recidive ook naar
achtergrondkenmerken en het hulpzoekgedrag van huiselijk geweldplegers werd gekeken. In
het onderzoek van Van der Knaap werd gebruikgemaakt van een groep respondenten uit de
algemene bevolking en een groep plegers die vanwege huiselijk geweld in aanraking waren
gekomen met politie en justitie.
Start van de criminele carrière en frequentie
Vergeleken met plegers van diverse vormen van geweld zijn huiselijk geweldplegers
gemiddeld ouder (M= 25 jaar) wanneer zij voor het eerst worden vervolgd in verband met een
huiselijk geweldzaak. Echter, bijna een derde van de daders was jonger dan 17 jaar wanneer
zij voor het eerst in contact kwamen met justitie (WODC, 2013). Het onderzoek van Van der
Knaap (2010) vult hierop aan dat iets minder dan de helft van de plegers sowieso niet eerder
met justitie in aanraking waren geweest. Terwijl een kwart van de daders een of twee keer
eerder was veroordeeld, was 30% drie keer of vaker veroordeeld. Eerdere strafzaken
bedroegen meestal vermogenszaken zonder geweld of verkeersmisdrijven, zoals het
doorrijden na een ongeluk of rijden zonder geldig rijbewijs (Van der Knaap, 2010).
Sociale invloeden en intergenerationele overdracht
De meeste plegers van huiselijk geweld hebben een vrienden- en kennissenkring die
het plegen van delicten afkeurt. Daarentegen heeft bijna een vijfde geen sociaal netwerk
buiten het criminele circuit en een op de 10 plegers van huiselijk geweld zit in een groep waar
crimineel gedrag de norm is (Van der Knaap, 2010). Uit hetzelfde onderzoek van Van der
Knaap komt ook naar voren dat getuige zijn van geweld tussen ouders een risicofactor is voor
het zelf vertonen van agressief gedrag op latere leeftijd. Er wordt in dit artikel echter niks
gezegd over het eventuele criminele verleden van de ouders. Het is daarom op basis van deze
informatie niet mogelijk om uitspraak te doen over eventuele intergenerationele overdracht
, 2
Yana Tulen, 2844127
van criminaliteit. Het WODC (2013) behandelt in hun artikel geen dimensies met betrekking
tot sociale invloeden en intergenerationele overdracht.
Specialisatie versus diversificatie
“Bij ongeveer 10% van de uitgangszaken speelde naast het huiselijk geweld een ander
type delict mee met een hogere strafdreiging dan het huiselijk geweld. In de overige zaken
was het huiselijk geweld het principale delict” (WODC, 2013, p. 7). Huiselijk geweld is in de
meeste casussen de zaak met de hoogste strafdreiging, maar zoals eerder genoemd zijn er ook
veel plegers van huiselijk geweld vervolgd voor verkeersdelicten (Van der Knaap, 2010).
Daarnaast zijn veel recidivezaken (na de veroordeling(en) voor huiselijk geweld)
geweldszaken. Recidive vond bij de daders van huiselijk geweld in 33.4% van de gevallen
plaats binnen twee jaar (WODC, 2013).
De gehele criminele carrière
Uit de gebruikte bronnen komt naar voren dat daders van huiselijk geweld vaak
veroordeeld worden op een latere leeftijd. Ze zijn dus ouder dan bijvoorbeeld daders van
andere geweldszaken. Echter, begon bij een derde van de huiselijk geweldplegers de criminele
carrière al eerder. Deze delicten bestonden dan meestal uit vermogensdelicten zonder geweld
en/of verkeersmisdrijven.
De meeste plegers van huiselijk geweld hebben vrienden en/of familie die hun gedrag
afkeurt, maar er zitten ook plegers bij die zich omgeven in criminele groepen. Daarnaast blijkt
uit het onderzoek van Van der Knaap (2010) dat het zien van agressie tussen ouders een
risicofactor is voor agressief gedrag.
Huiselijk geweld is in de meeste gevallen de ernstigste zaak die daders hebben
gepleegd in hun criminele carrière. Slechts in 10% van de gevallen was er een andere zaak
met een hogere strafdreiging. Recidivezaken van huiselijk geweldplegers zijn meestal wel
geweldszaken. Desistance wordt in beide artikelen niet besproken, waardoor er automatisch
ook niks te zeggen valt over de duur van de criminele carrière, omdat het niet duidelijk is
wanneer de carrière daadwerkelijk stopt.
Het artikel van het WODC (2013) geeft inzicht in het begin van de criminele carrière
en daarnaast over de frequentie, ernst en de specialisatie versus diversificatie. Echter zegt het
artikel niks over desistance, de duur van de criminele carrière en eventuele sociale en/of
intergenerationele invloeden. Het artikel van Van der Knaap (2010) biedt ook geen inzicht in
de duur van de criminele carrière en desistance, maar wel in de eventuele sociale en/of
intergenerationele invloeden. Daarnaast biedt dit artikel ook inzicht in het begin van de
carrière, de frequentie, ernst en de specialisatie versus diversificatie. Persoonlijk ben ik
