Sociale Psychologie
Hoofdstuk 1 Inleiding tot sociale psychologie
De definitie van sociale psychologie
Psychologie: de wetenschap van het gedrag en de psychische
processen van het individu.
Sociale psychologie: wetenschap die bestudeert hoe de
gedachten, gevoelens en gedragingen van mensen worden
beïnvloed door de echte of denkbeeldige aanwezigheid van anderen.
De kern van de sociale psychologie is het fenomeen sociale
invloed: we worden allemaal beïnvloed door andere mensen.
Mensen zijn zich vaak niet bewust van de redenen achter hun acties en
gevoelens.
Empirisch betekent op basis van waarneming en/of onderzoek toetsen
van een hypothese systematisch testen van aannames, vermoedens en
ideeën over menselijk sociaal gedrag.
Verschillen tussen sociale psychologie en andere gerelateerde disciplines
Sociale psychologie onderscheidt zich van antropologie en sociologie
doordat het zich niet bezighoudt met sociale situaties in een
objectieve betekenis, maar doordat het zich richt op de manier
waarop mensen beïnvloed worden door hun interpretatie (=
construct) van hun sociale omgeving. subjectief
persoonlijkheidspsychologie richt zich vooral op individuele
verschillen: aspecten van de persoonlijkheid van de betrokkenen
die zorgen dat ze anders zijn dan anderen.
sociale psychologie kijkt ook naar sociale invloed
sociologie kijkt naar het algemeen, sociale psychologie naar
individuen in een sociale situatie.
Het doel van sociale psychologie is het identificeren van universele
eigenschappen van de menselijke natuur die ervoor zorgen dat iedereen
zo gevoelig is voor sociale invloed, onafhankelijk van sociale klasse of
cultuur. Sociale psychologie beweegt zich dus in het gebied tussen
sociologie en persoonlijkheidspsychologie.
Determinanten zijn bepalende factoren in een ontwikkeling of toestand
Fundamentele attributiefout is de neiging om iemands gedrag te
verklaren in termen van persoonlijkheid en daarmee het effect van sociale
invloed en de acute situatie te onderschatten.
Attributie is het toeschrijven van oorzaken aan het eigen of aan
andermans gedrag en het daarmee voorzien van verklaringen.
Behaviorisme: law of effect, B.F Skinner stelde dat alle gedrag kan
worden verklaard aan de hand van beloningen en straffen, een subjectieve
benadering is niet nodig. Ook werd er gesteld dat cognities niet bestaan,
Hoofdstuk 1 Inleiding tot sociale psychologie
De definitie van sociale psychologie
Psychologie: de wetenschap van het gedrag en de psychische
processen van het individu.
Sociale psychologie: wetenschap die bestudeert hoe de
gedachten, gevoelens en gedragingen van mensen worden
beïnvloed door de echte of denkbeeldige aanwezigheid van anderen.
De kern van de sociale psychologie is het fenomeen sociale
invloed: we worden allemaal beïnvloed door andere mensen.
Mensen zijn zich vaak niet bewust van de redenen achter hun acties en
gevoelens.
Empirisch betekent op basis van waarneming en/of onderzoek toetsen
van een hypothese systematisch testen van aannames, vermoedens en
ideeën over menselijk sociaal gedrag.
Verschillen tussen sociale psychologie en andere gerelateerde disciplines
Sociale psychologie onderscheidt zich van antropologie en sociologie
doordat het zich niet bezighoudt met sociale situaties in een
objectieve betekenis, maar doordat het zich richt op de manier
waarop mensen beïnvloed worden door hun interpretatie (=
construct) van hun sociale omgeving. subjectief
persoonlijkheidspsychologie richt zich vooral op individuele
verschillen: aspecten van de persoonlijkheid van de betrokkenen
die zorgen dat ze anders zijn dan anderen.
sociale psychologie kijkt ook naar sociale invloed
sociologie kijkt naar het algemeen, sociale psychologie naar
individuen in een sociale situatie.
Het doel van sociale psychologie is het identificeren van universele
eigenschappen van de menselijke natuur die ervoor zorgen dat iedereen
zo gevoelig is voor sociale invloed, onafhankelijk van sociale klasse of
cultuur. Sociale psychologie beweegt zich dus in het gebied tussen
sociologie en persoonlijkheidspsychologie.
Determinanten zijn bepalende factoren in een ontwikkeling of toestand
Fundamentele attributiefout is de neiging om iemands gedrag te
verklaren in termen van persoonlijkheid en daarmee het effect van sociale
invloed en de acute situatie te onderschatten.
Attributie is het toeschrijven van oorzaken aan het eigen of aan
andermans gedrag en het daarmee voorzien van verklaringen.
Behaviorisme: law of effect, B.F Skinner stelde dat alle gedrag kan
worden verklaard aan de hand van beloningen en straffen, een subjectieve
benadering is niet nodig. Ook werd er gesteld dat cognities niet bestaan,
