Literatuur college 1: Wat is jeugddelinquentie?
Hoofdstuk 1: Inleiding.
Onder jeugdcriminaliteit worden meestal alle handelingen verstaan die volgens het Wetboek
van Strafrecht strafbaar zijn gesteld. Criminologen verstaan alle vormen van
regeloverschrijdend gedrag en dus ook alle witte boordenmisdrijven die als zodanig niet als
misdrijf zijn omschreven in het Wetboek.
Er bestaat een enorm verschil tussen de werkelijke aard en de omvang van de criminaliteit.
Het dark number is het geschatte verschil van misdrijven dat niet bekend is. Zo weten
slachtoffers soms niet dat ze zijn bestolen en denken ze dat ze zelf iets kwijt zijn geraakt.
Belangrijker is dat bedrijven, instellingen en scholen niet altijd aangifte doen van zaken als
verduistering, bedreiging en intimidatie door eigen werknemers of leerlingen, uit angst voor
reputatieschade, represailles en vrees voor het prijsgeven van zwakke plekken in de
beveiliging. De opsporing van witte boordencriminaliteit (bijvoorbeeld belastingfraude) ligt
niet altijd bij de politie, maar valt in eerste instantie onder verschillende ministeries, zoals dat
van Financiën. De politie maakt alleen al vanuit het oogpunt van efficiency niet van alle
aangiften een proces-verbaal op. Minstens zo belangrijk is dat ze vooral gericht zijn op
wangedrag van mensen die ze rekenen tot hun doelgroep (denk aan etnisch profileren).
Meisjes worden minder gauw als crimineel geïnterpreteerd.
Van de jongeren wordt een deel doorgestuurd naar Halt en een deel moet naar het OM. Het
OM besluit vervolgens om de zaak zelf af te doen of om het door te sturen naar de rechter.
Ten slotte kan de rechter uit verschillende straffen en maatregelen kiezen of alsnog afzien van
sanctionering.
Prestatieparadox = hoe beter de politie haar werk lijkt te doen, des te minder criminaliteit er
lijkt te zijn (en andersom).
Netwiding wil zeggen dat een steeds groter aantal personen onder controle komt te staan van
het strafrechtelijk systeem.
Op jonge leeftijd instappen in de criminaliteit gebeurt nog altijd in de eigen buurt, deels via
oudere broers of andere familie en deels via vrienden van de straat.
In de Lage Landen en ook elders in de westerse wereld is de jeugdcriminaliteit de laatste jaren
spectaculair afgenomen. In Nederland is het sinds 2007 zelfs gehalveerd. Gemiddeld zijn de
huidige minderjarigen frist offenders ook ouders dan voorgaand. Ten slotte is belangrijk dat
het eerste geregistreerde delict niet zwaarder blijkt te worden.
Verklaringen
Beveiligingshypothese; houden jongeren af van relatief eenvoudige instapdelicten.
Digitalisering; grote verschuiving in de vrijetijdsbesteding van jongeren.
Afname van risicofactoren en toename van beschermende factoren onder jongeren.
Je hebt high impact crimes (HIC) die veel ernstige gevolgen hebben voor de slachtoffers, hun
directe omgeving en de maatschappij als geheel.
Het aantal overvallen van winkels en restaurants is flink afgenomen, maar het aantal
aangehouden verdachten tussen de 11 en 16 jaar is hierbij juist omhoog gegaan. Daarnaast
blijkt de kleine groep ernstig gewelddadige jonge daders constant gebleven en de recidive
onder jeugdigen is zelfs licht gestegen.
Sinds 2009 blijkt het aantal minderjarige verdachten van vuurwapenmisdrijven gestegen. Aan
de ene kant zien we jongeren die vooral uit een gevoel van zelfbescherming ermee over straat
,lopen, maar aan het andere uiterste zien we de veelplegers voor wie het op gewelddadige
wijze plegen van vermogensdelicten inmiddels gewoon is geworden en die dat doen met een
gewetenloze attitude. Vaak hebben ze geringe of zelf geheel ontbrekende ervaring met
vuurwapens wat leidt tot vergismoorden en slachtoffers onder omstanders als gevolg. Ook heb
je jongeren die met echte en/of neppewapens buurtbewoners bedreigen, medepassagiers
aanvallen of een overval op straat plegen. Deze jongens zijn vaak al enige tijd actief op straat
met overlast, bedreiging en geweld, spijbelen en wegsturen van school. Deze tussencategorie
is te groot voor de wijkagent en te klein voor de recherche, waardoor ze gemakkelijk uit het
oog worden verloren.
Hoofdstuk 3: Ontwikkeling in jeugdcriminaliteit in Nederland in de twee decennia van de 21ste
eeuw.
Hoewel de (jeugd)criminaliteit volgens de officiële statistieken al sinds 2007 een daling laat
zien, is bij menigeen het beeld anders. Zij zeggen dat vroeger alles beter en veilgier was en
wantrouwen de cijfers.
In het MJC worden ontwikkelingen in jeugdcriminaliteit gemeten op basis van zelfrapportage,
verdachten volgens de politie en strafrechtelijke daders waarbij het OM of de rechter een
jongere schuldig heeft bevonden. Bij jeugd gaat het om de leeftijd van 12 tot 23 jaar. Daarin
kan een onderscheid worden gemaakt tussen de zogenoemde strafrechtelijke minderjarigen
van 12-18 jaar en de jongvolwassenen van 18-23 jaar. Voor minderjarige daders van 12-18
jaar is het jeugdstrafrecht de reguliere wel en voor jongvolwassenen kan het jeugdstrafrecht
onder voorwaarden worden toegepast (adolescentenstrafrecht).
Onder minderjarigen en jongvolwassenen bevinden zich naar verhouding meer verdachten en
strafrechtelijke daders dan in oudere leeftijdsgroepen. Bekend is dat het aantal jeugdigen dat
wegens het plegen van een delict met de politie in aanraking komt vanaf het 12de jaar
toeneemt, een piek bereikt rond het 18de tot 20ste levensjaar en daarna afneemt. Dit noemen we
de age-crime curve.
Het aantal aangehouden jeugdige verdachten bleek tussen 2005 en 2015 jaarlijks ongeveer
30% lager te liggen dan het aantal geregistreerde verdachten. Belangrijke beperkingen van
politie- en justitiestatistieken zijn dat niet alle delicten bij de politie bekend worden of worden
opgehelderd. Ook worden niet alle processen-verbaal door de politie doorgestuurd naar het
OM (= politiesepot). Uit studies blijkt dan ook dat jongeren die lichtere delicten rapporteerden
onder de radar van de politie bleven. Om iets te kunnen zeggen over (de ontwikkeling van)
jeugdcriminaliteit zijn dus meerdere bronnen nodig (denk aan zelfrapportagegegevens en
politieregistraties).
De MZJ is een zelfrapportagestudie onder Nederlandse jongeren en wordt sinds eind jaren
tachtig met een interval van twee tot vijf jaar uitgevoerd. Jongeren uit de vier grote etnische
minderheidsgroepen (Marokkanen, Turken, Antillianen en Surinamers) zijn
oververtegenwoordigd in politiestatistieken als verdachte t.o.v. autochtonen.
Bij minderjarigen worden er 27 traditionele delicten gemeten die gaan over geweld,
vermogen, vernieling en openbare orde, drugs en wapenbezit. Bij jongvolwassenen zijn daar
nog rijden onder invloed, belasting-, uitkerings- en verzekeringsfraude aan toegevoegd. Ook
worden er vragen gesteld over online delicten.
,Minderjarigen (12-18 jaar)
36.6% geeft aan in het afgelopen jaar ten minste één traditioneel delict te hebben gepleegd.
Ruim 1/5 gaf hierbij aan één of meer geweldsdelicten te hebben gepleegd, waarbij iemand
slaan zonder verwonding, iemand bedreigen en slaan met verwondingen de drie meest
voorkomende geweldsdelicten waren. Ook zegt 1/5 van de jongeren een vermogensmisdrijf te
hebben gepleegd in het afgelopen jaar. Hierbij gaat het vooral om diefstal op school of werk,
gevolgd door winkeldiefstal van goedkope producten en prijsjes verwisselen. Ook 1/5
jongeren rapporteert dader te zijn geweest van een cyber en/of gedigitaliseerd delict. Bij
cyberdelicten komt hacken zonder verdere actie het meest voor, gevolgd door hacken waarbij
gegevens worden veranderd in een account. Bij gedigitaliseerde delicten komt cyberpesten het
meest voor, gevolgd door het verspreiden van seksueel getint beeldmateriaal van
leeftijdsgenoten. Iets meer dan 1/10 jongeren geeft aan een delict in de categorie vandalisme
te hebben gepleegd, denk hierbij aan het bekladden van muren, trams, bussen en iets van
iemand anders opzettelijk beschadigen.
Als we op basis van de MZJ naar verschillen tussen minderjarigen met en zonder een
migratieachtergrond kijken, blijkt er geen verschil te zijn tussen beide groepen in het
percentage jongeren dat zegt in het afgelopen jaar een delict te hebben gepleegd. Jongeren
met een migratieachtergrond plegen wel vaker een vandalismedelict.
Hoewel het merendeel van de typen delicten waarvan minderjarigen zijn verdacht in 2019
lager is dan is 2015, is er in de recente jaren wel een lichte toename te zien t.o.v. het
voorafgaande jaar, zoals registraties voor vermogensdelicten (zowel jongens als meisjes) en
drugs- en wapendelicten (alleen jongens). Een opvallende ontwikkeling die tegengesteld is
aam de algemene afname onder minderjarige strafrechtelijke daders is dat het absolute aantal
veroordeelden van vermogensmisdrijven met geweld en doodslag na 2016 een toename laten
zien. De Halt-straf is een afdoening op het niveau van de politie, waarna geen verdere
strafvervolging volgt. Halt-afdoeningen worden overwegend opgelegd voor overtredingen en
minder ernstige misdrijven en kunnen alleen worden opgelegd aan minderjarigen. Tegen de
dalende trend van alle andere afdoeningen in, blijft het aantal Halt-gestraften min of meer op
niveau.
Jongvolwassenen (18-23 jaar)
35.4% geeft aan een delict te hebben gepleegd in de afgelopen 12 maanden. De meest
voorkomende delictscategorieën zijn vermogensdelicten, gevolgd door geweld. Hierbij wordt
diefstal op school of werk het meest gerapporteerd en hierna rijden onder invloed en iemand
slaan zonder verwondingen. Alle percentage delictscategorieën, behalve wapenbezit, zijn in
2020 lager dan in 2005. Onder mannen worden geweld en vermogensdelicten het meest
gerapporteerd en onder vrouwen vermogensdelicten. Jongvolwassenen met een Nederlandse
achtergrond rapporteren vaker dan jongvolwassenen met een migratieachtergrond een delict.
Onder jongvolwassenen is het relatieve aantal geregistreerde verdachten het grootst met als
herkomstland Marokko. Onder mannen neemt het aantal registraties van
vermogensmisdrijven sterk af en het aantal registraties van wapenmisdrijven toe. Onder
vrouwen nemen de registraties van verdachten van geweld af en nemen de registraties ban
verdachten van misdrijven toe.
Strafrechtelijke jeugdige daders zijn de jongeren jegens wie door het OM of de rechter een
strafzaak is afgedaan. De meeste daders zijn 18 tot 23 jaar.
, Sinds 2007 is er een daling in geregistreerde jeugdcriminaliteit. Een daling is te zien in zowel
de aantallen jeugdige verdachten en de delicten die ze plegen als de aantallen jeugdigen
worden gestraft. Een uitzondering betreft de toename van verdachten van steekincidenten en
veroordeelden van enkele vormen van ernstig geweld. Verschillende redenen:
- zerotolerancebeleid
- nieuwjaarstoespraken
- (macro)factoren; meer inzet van agenten etc.
- digitalisering; veranderingen in de vrijetijdsbesteding (aan de andere kant hierdoor ook
mogelijkheid tot online delicten plegen!)
Onderzoekers wijzen erop dat de daling in criminaliteit niet toe te schrijven is aan één enkele
factor, maar dat meerdere factoren tegelijk een bijdrage kunnen hebben geleverd.
Hoofdstuk 5: Wetenschapjeugdcriminaliteit.
Hoofdstuk 9: Criminele meisjes.
Hoorcollege 1: Wat is jeugddelinquentie?
- Er zijn twee hoofdthema’s binnen dit vak:
- etiologie; beschrijving, ontwikkelingen en theoretische perspectieven.
- interventies; juridisch kader, individuele interventies en systemische interventies.
- Het tentamen bestaat uit ongeveer 50 meerkeuze vragen (2-4 antwoordmogelijkheden)
Hoofdstuk 1
- Wat is jeugddelinquentie?
- alle handelingen die volgens het wetboek van strafrecht strafbaar zijn gesteld;
juridische definitie, smallere definitie.
- alle vormen van regeloverschrijdend gedrag; criminologische definitie, bredere
definitie.
- aandachtspunt: wat strafbaar of regeloverschrijdend gedrag is, is veranderlijk over
tijd.
- Dark number = het verschil tussen de werkelijke omvang van jeugddelinquentie en de
registraties ervan.
- niet alle delicten worden opgemerkt.
- van niet alle delicten wordt aangifte gedaan.
- van niet alle aangiftes wordt een proces-verbaal opgemaakt.
- een proces-verbaal wordt soms afgedaan met een Halt afdoening.
- een rechter kan besluiten af te zien van sanctionering.
- Politiecijfers
- vooral ernstigere jeugdcriminaliteit.
- onderschatting lichtere vorm.
- Zelfrapportages
- goed beeld van lichtere vormen.
- beperkt deel in beeld.
- sommige daders moeilijk bereikbaar.
Hoofdstuk 1: Inleiding.
Onder jeugdcriminaliteit worden meestal alle handelingen verstaan die volgens het Wetboek
van Strafrecht strafbaar zijn gesteld. Criminologen verstaan alle vormen van
regeloverschrijdend gedrag en dus ook alle witte boordenmisdrijven die als zodanig niet als
misdrijf zijn omschreven in het Wetboek.
Er bestaat een enorm verschil tussen de werkelijke aard en de omvang van de criminaliteit.
Het dark number is het geschatte verschil van misdrijven dat niet bekend is. Zo weten
slachtoffers soms niet dat ze zijn bestolen en denken ze dat ze zelf iets kwijt zijn geraakt.
Belangrijker is dat bedrijven, instellingen en scholen niet altijd aangifte doen van zaken als
verduistering, bedreiging en intimidatie door eigen werknemers of leerlingen, uit angst voor
reputatieschade, represailles en vrees voor het prijsgeven van zwakke plekken in de
beveiliging. De opsporing van witte boordencriminaliteit (bijvoorbeeld belastingfraude) ligt
niet altijd bij de politie, maar valt in eerste instantie onder verschillende ministeries, zoals dat
van Financiën. De politie maakt alleen al vanuit het oogpunt van efficiency niet van alle
aangiften een proces-verbaal op. Minstens zo belangrijk is dat ze vooral gericht zijn op
wangedrag van mensen die ze rekenen tot hun doelgroep (denk aan etnisch profileren).
Meisjes worden minder gauw als crimineel geïnterpreteerd.
Van de jongeren wordt een deel doorgestuurd naar Halt en een deel moet naar het OM. Het
OM besluit vervolgens om de zaak zelf af te doen of om het door te sturen naar de rechter.
Ten slotte kan de rechter uit verschillende straffen en maatregelen kiezen of alsnog afzien van
sanctionering.
Prestatieparadox = hoe beter de politie haar werk lijkt te doen, des te minder criminaliteit er
lijkt te zijn (en andersom).
Netwiding wil zeggen dat een steeds groter aantal personen onder controle komt te staan van
het strafrechtelijk systeem.
Op jonge leeftijd instappen in de criminaliteit gebeurt nog altijd in de eigen buurt, deels via
oudere broers of andere familie en deels via vrienden van de straat.
In de Lage Landen en ook elders in de westerse wereld is de jeugdcriminaliteit de laatste jaren
spectaculair afgenomen. In Nederland is het sinds 2007 zelfs gehalveerd. Gemiddeld zijn de
huidige minderjarigen frist offenders ook ouders dan voorgaand. Ten slotte is belangrijk dat
het eerste geregistreerde delict niet zwaarder blijkt te worden.
Verklaringen
Beveiligingshypothese; houden jongeren af van relatief eenvoudige instapdelicten.
Digitalisering; grote verschuiving in de vrijetijdsbesteding van jongeren.
Afname van risicofactoren en toename van beschermende factoren onder jongeren.
Je hebt high impact crimes (HIC) die veel ernstige gevolgen hebben voor de slachtoffers, hun
directe omgeving en de maatschappij als geheel.
Het aantal overvallen van winkels en restaurants is flink afgenomen, maar het aantal
aangehouden verdachten tussen de 11 en 16 jaar is hierbij juist omhoog gegaan. Daarnaast
blijkt de kleine groep ernstig gewelddadige jonge daders constant gebleven en de recidive
onder jeugdigen is zelfs licht gestegen.
Sinds 2009 blijkt het aantal minderjarige verdachten van vuurwapenmisdrijven gestegen. Aan
de ene kant zien we jongeren die vooral uit een gevoel van zelfbescherming ermee over straat
,lopen, maar aan het andere uiterste zien we de veelplegers voor wie het op gewelddadige
wijze plegen van vermogensdelicten inmiddels gewoon is geworden en die dat doen met een
gewetenloze attitude. Vaak hebben ze geringe of zelf geheel ontbrekende ervaring met
vuurwapens wat leidt tot vergismoorden en slachtoffers onder omstanders als gevolg. Ook heb
je jongeren die met echte en/of neppewapens buurtbewoners bedreigen, medepassagiers
aanvallen of een overval op straat plegen. Deze jongens zijn vaak al enige tijd actief op straat
met overlast, bedreiging en geweld, spijbelen en wegsturen van school. Deze tussencategorie
is te groot voor de wijkagent en te klein voor de recherche, waardoor ze gemakkelijk uit het
oog worden verloren.
Hoofdstuk 3: Ontwikkeling in jeugdcriminaliteit in Nederland in de twee decennia van de 21ste
eeuw.
Hoewel de (jeugd)criminaliteit volgens de officiële statistieken al sinds 2007 een daling laat
zien, is bij menigeen het beeld anders. Zij zeggen dat vroeger alles beter en veilgier was en
wantrouwen de cijfers.
In het MJC worden ontwikkelingen in jeugdcriminaliteit gemeten op basis van zelfrapportage,
verdachten volgens de politie en strafrechtelijke daders waarbij het OM of de rechter een
jongere schuldig heeft bevonden. Bij jeugd gaat het om de leeftijd van 12 tot 23 jaar. Daarin
kan een onderscheid worden gemaakt tussen de zogenoemde strafrechtelijke minderjarigen
van 12-18 jaar en de jongvolwassenen van 18-23 jaar. Voor minderjarige daders van 12-18
jaar is het jeugdstrafrecht de reguliere wel en voor jongvolwassenen kan het jeugdstrafrecht
onder voorwaarden worden toegepast (adolescentenstrafrecht).
Onder minderjarigen en jongvolwassenen bevinden zich naar verhouding meer verdachten en
strafrechtelijke daders dan in oudere leeftijdsgroepen. Bekend is dat het aantal jeugdigen dat
wegens het plegen van een delict met de politie in aanraking komt vanaf het 12de jaar
toeneemt, een piek bereikt rond het 18de tot 20ste levensjaar en daarna afneemt. Dit noemen we
de age-crime curve.
Het aantal aangehouden jeugdige verdachten bleek tussen 2005 en 2015 jaarlijks ongeveer
30% lager te liggen dan het aantal geregistreerde verdachten. Belangrijke beperkingen van
politie- en justitiestatistieken zijn dat niet alle delicten bij de politie bekend worden of worden
opgehelderd. Ook worden niet alle processen-verbaal door de politie doorgestuurd naar het
OM (= politiesepot). Uit studies blijkt dan ook dat jongeren die lichtere delicten rapporteerden
onder de radar van de politie bleven. Om iets te kunnen zeggen over (de ontwikkeling van)
jeugdcriminaliteit zijn dus meerdere bronnen nodig (denk aan zelfrapportagegegevens en
politieregistraties).
De MZJ is een zelfrapportagestudie onder Nederlandse jongeren en wordt sinds eind jaren
tachtig met een interval van twee tot vijf jaar uitgevoerd. Jongeren uit de vier grote etnische
minderheidsgroepen (Marokkanen, Turken, Antillianen en Surinamers) zijn
oververtegenwoordigd in politiestatistieken als verdachte t.o.v. autochtonen.
Bij minderjarigen worden er 27 traditionele delicten gemeten die gaan over geweld,
vermogen, vernieling en openbare orde, drugs en wapenbezit. Bij jongvolwassenen zijn daar
nog rijden onder invloed, belasting-, uitkerings- en verzekeringsfraude aan toegevoegd. Ook
worden er vragen gesteld over online delicten.
,Minderjarigen (12-18 jaar)
36.6% geeft aan in het afgelopen jaar ten minste één traditioneel delict te hebben gepleegd.
Ruim 1/5 gaf hierbij aan één of meer geweldsdelicten te hebben gepleegd, waarbij iemand
slaan zonder verwonding, iemand bedreigen en slaan met verwondingen de drie meest
voorkomende geweldsdelicten waren. Ook zegt 1/5 van de jongeren een vermogensmisdrijf te
hebben gepleegd in het afgelopen jaar. Hierbij gaat het vooral om diefstal op school of werk,
gevolgd door winkeldiefstal van goedkope producten en prijsjes verwisselen. Ook 1/5
jongeren rapporteert dader te zijn geweest van een cyber en/of gedigitaliseerd delict. Bij
cyberdelicten komt hacken zonder verdere actie het meest voor, gevolgd door hacken waarbij
gegevens worden veranderd in een account. Bij gedigitaliseerde delicten komt cyberpesten het
meest voor, gevolgd door het verspreiden van seksueel getint beeldmateriaal van
leeftijdsgenoten. Iets meer dan 1/10 jongeren geeft aan een delict in de categorie vandalisme
te hebben gepleegd, denk hierbij aan het bekladden van muren, trams, bussen en iets van
iemand anders opzettelijk beschadigen.
Als we op basis van de MZJ naar verschillen tussen minderjarigen met en zonder een
migratieachtergrond kijken, blijkt er geen verschil te zijn tussen beide groepen in het
percentage jongeren dat zegt in het afgelopen jaar een delict te hebben gepleegd. Jongeren
met een migratieachtergrond plegen wel vaker een vandalismedelict.
Hoewel het merendeel van de typen delicten waarvan minderjarigen zijn verdacht in 2019
lager is dan is 2015, is er in de recente jaren wel een lichte toename te zien t.o.v. het
voorafgaande jaar, zoals registraties voor vermogensdelicten (zowel jongens als meisjes) en
drugs- en wapendelicten (alleen jongens). Een opvallende ontwikkeling die tegengesteld is
aam de algemene afname onder minderjarige strafrechtelijke daders is dat het absolute aantal
veroordeelden van vermogensmisdrijven met geweld en doodslag na 2016 een toename laten
zien. De Halt-straf is een afdoening op het niveau van de politie, waarna geen verdere
strafvervolging volgt. Halt-afdoeningen worden overwegend opgelegd voor overtredingen en
minder ernstige misdrijven en kunnen alleen worden opgelegd aan minderjarigen. Tegen de
dalende trend van alle andere afdoeningen in, blijft het aantal Halt-gestraften min of meer op
niveau.
Jongvolwassenen (18-23 jaar)
35.4% geeft aan een delict te hebben gepleegd in de afgelopen 12 maanden. De meest
voorkomende delictscategorieën zijn vermogensdelicten, gevolgd door geweld. Hierbij wordt
diefstal op school of werk het meest gerapporteerd en hierna rijden onder invloed en iemand
slaan zonder verwondingen. Alle percentage delictscategorieën, behalve wapenbezit, zijn in
2020 lager dan in 2005. Onder mannen worden geweld en vermogensdelicten het meest
gerapporteerd en onder vrouwen vermogensdelicten. Jongvolwassenen met een Nederlandse
achtergrond rapporteren vaker dan jongvolwassenen met een migratieachtergrond een delict.
Onder jongvolwassenen is het relatieve aantal geregistreerde verdachten het grootst met als
herkomstland Marokko. Onder mannen neemt het aantal registraties van
vermogensmisdrijven sterk af en het aantal registraties van wapenmisdrijven toe. Onder
vrouwen nemen de registraties van verdachten van geweld af en nemen de registraties ban
verdachten van misdrijven toe.
Strafrechtelijke jeugdige daders zijn de jongeren jegens wie door het OM of de rechter een
strafzaak is afgedaan. De meeste daders zijn 18 tot 23 jaar.
, Sinds 2007 is er een daling in geregistreerde jeugdcriminaliteit. Een daling is te zien in zowel
de aantallen jeugdige verdachten en de delicten die ze plegen als de aantallen jeugdigen
worden gestraft. Een uitzondering betreft de toename van verdachten van steekincidenten en
veroordeelden van enkele vormen van ernstig geweld. Verschillende redenen:
- zerotolerancebeleid
- nieuwjaarstoespraken
- (macro)factoren; meer inzet van agenten etc.
- digitalisering; veranderingen in de vrijetijdsbesteding (aan de andere kant hierdoor ook
mogelijkheid tot online delicten plegen!)
Onderzoekers wijzen erop dat de daling in criminaliteit niet toe te schrijven is aan één enkele
factor, maar dat meerdere factoren tegelijk een bijdrage kunnen hebben geleverd.
Hoofdstuk 5: Wetenschapjeugdcriminaliteit.
Hoofdstuk 9: Criminele meisjes.
Hoorcollege 1: Wat is jeugddelinquentie?
- Er zijn twee hoofdthema’s binnen dit vak:
- etiologie; beschrijving, ontwikkelingen en theoretische perspectieven.
- interventies; juridisch kader, individuele interventies en systemische interventies.
- Het tentamen bestaat uit ongeveer 50 meerkeuze vragen (2-4 antwoordmogelijkheden)
Hoofdstuk 1
- Wat is jeugddelinquentie?
- alle handelingen die volgens het wetboek van strafrecht strafbaar zijn gesteld;
juridische definitie, smallere definitie.
- alle vormen van regeloverschrijdend gedrag; criminologische definitie, bredere
definitie.
- aandachtspunt: wat strafbaar of regeloverschrijdend gedrag is, is veranderlijk over
tijd.
- Dark number = het verschil tussen de werkelijke omvang van jeugddelinquentie en de
registraties ervan.
- niet alle delicten worden opgemerkt.
- van niet alle delicten wordt aangifte gedaan.
- van niet alle aangiftes wordt een proces-verbaal opgemaakt.
- een proces-verbaal wordt soms afgedaan met een Halt afdoening.
- een rechter kan besluiten af te zien van sanctionering.
- Politiecijfers
- vooral ernstigere jeugdcriminaliteit.
- onderschatting lichtere vorm.
- Zelfrapportages
- goed beeld van lichtere vormen.
- beperkt deel in beeld.
- sommige daders moeilijk bereikbaar.
