Boevink, W.A. (2009). Lijfsbehoud, levenskunst en lessen om (van)
te leren. Utrecht: Trimbos Instituut. Hoofdstuk 2, blz. 45-62 (uit
handboek Rehabilitatie voor zorg en welzijn)
2.2 betekenis van herstel
In de jaren 90 is er een impuls gegeven aan de rehabilitatie van mensen met ernstige psychische
aandoeningen. Relatief nieuw was het achterhalen van en het aansluiten bij de levensdoelen van de
cliënt.
Rehabilitatie: herstel van een vroegere toestand.
Ook werd het denken over rehabilitatie aangevuld met het begrip herstel. Bij herstellen gaat het om
unieke, persoonlijke processen waarin mensen met psychische beperkingen proberen de draad weer
op te pakken en hun leven opnieuw inhoud en richting geven. Herstel impliceert een actieve
acceptatie van problemen en beperkingen en een geleidelijke inwisseling van de patiëntidentiteit
voor burgerschap.
Rehabilitatie is gericht op concrete levensgebieden wonen, werk, opleiding en sociale contacten.
Rehabilitatie is eerherstel en revalidatie. Herstel van dagelijkse activiteiten en participatie.
Hulpverleningsmethodiek
Herstel is gericht op de psychologische invalshoek (een veranderde identiteit). Je persoonlijke
groeiproces. Cliënt staat centraal en heeft zijn eigen persoonlijke proces.
De meest geciteerde definitie van herstel is afkomstig van William Anthony 1993;
Een intens persoonlijk, uniek proces van verandering in iemands houding, waarden, gevoelens,
doelen, vaardigheden en/of rollen. Het is een manier van leven, van het leiden van een bevredigend,
hoopvol en zinvol leven met de beperkingen die de psychische klachten met zich meebrengen.
Herstellen betreft het ontgroeien van de catastrofale gevolgen van de psychische aandoening en de
ontwikkeling van een nieuwe betekenis en een nieuw doel in iemands leven.
Het herstelconcept is een krachtig concept. Het doet op individueel niveau de aandacht verschuiven
van de psychische aandoening, de symptomen en passiviteit naar het eigen leven, naar
mogelijkheden en naar het hernemen van de regie. De bewustwording zorgt ervoor dat mensen hun
eigen verhaal kunnen vertellen en zo hun identiteit verder kunnen ontwikkelen.
Op Collectief niveau is het gedachtengoed onlosmakelijk verbonden met zelfbeschikking,
empowerment en emancipatie van mensen met een psychische aandoening en met het tegengaan
van stigma en discriminatie.
2.3 herstelprocessen
In hoe mensen herstellen zit een zekere fasering. Er zijn 4 fasen:
- Overweldigd worden door de aandoening
- Worstelen met de aandoening
- Leven met de aandoening
- Leven voorbij de aandoening
In de eerste fase ervaart de persoon vooral verwarring en ontreddering als gevolg van de
overweldigende symptomen. De persoon is vooral gericht op overleven. Deze fase wordt dan ook
wel gekenmerkt door hopeloosheid en machteloosheid gepaard met gevoelens van isolement.
te leren. Utrecht: Trimbos Instituut. Hoofdstuk 2, blz. 45-62 (uit
handboek Rehabilitatie voor zorg en welzijn)
2.2 betekenis van herstel
In de jaren 90 is er een impuls gegeven aan de rehabilitatie van mensen met ernstige psychische
aandoeningen. Relatief nieuw was het achterhalen van en het aansluiten bij de levensdoelen van de
cliënt.
Rehabilitatie: herstel van een vroegere toestand.
Ook werd het denken over rehabilitatie aangevuld met het begrip herstel. Bij herstellen gaat het om
unieke, persoonlijke processen waarin mensen met psychische beperkingen proberen de draad weer
op te pakken en hun leven opnieuw inhoud en richting geven. Herstel impliceert een actieve
acceptatie van problemen en beperkingen en een geleidelijke inwisseling van de patiëntidentiteit
voor burgerschap.
Rehabilitatie is gericht op concrete levensgebieden wonen, werk, opleiding en sociale contacten.
Rehabilitatie is eerherstel en revalidatie. Herstel van dagelijkse activiteiten en participatie.
Hulpverleningsmethodiek
Herstel is gericht op de psychologische invalshoek (een veranderde identiteit). Je persoonlijke
groeiproces. Cliënt staat centraal en heeft zijn eigen persoonlijke proces.
De meest geciteerde definitie van herstel is afkomstig van William Anthony 1993;
Een intens persoonlijk, uniek proces van verandering in iemands houding, waarden, gevoelens,
doelen, vaardigheden en/of rollen. Het is een manier van leven, van het leiden van een bevredigend,
hoopvol en zinvol leven met de beperkingen die de psychische klachten met zich meebrengen.
Herstellen betreft het ontgroeien van de catastrofale gevolgen van de psychische aandoening en de
ontwikkeling van een nieuwe betekenis en een nieuw doel in iemands leven.
Het herstelconcept is een krachtig concept. Het doet op individueel niveau de aandacht verschuiven
van de psychische aandoening, de symptomen en passiviteit naar het eigen leven, naar
mogelijkheden en naar het hernemen van de regie. De bewustwording zorgt ervoor dat mensen hun
eigen verhaal kunnen vertellen en zo hun identiteit verder kunnen ontwikkelen.
Op Collectief niveau is het gedachtengoed onlosmakelijk verbonden met zelfbeschikking,
empowerment en emancipatie van mensen met een psychische aandoening en met het tegengaan
van stigma en discriminatie.
2.3 herstelprocessen
In hoe mensen herstellen zit een zekere fasering. Er zijn 4 fasen:
- Overweldigd worden door de aandoening
- Worstelen met de aandoening
- Leven met de aandoening
- Leven voorbij de aandoening
In de eerste fase ervaart de persoon vooral verwarring en ontreddering als gevolg van de
overweldigende symptomen. De persoon is vooral gericht op overleven. Deze fase wordt dan ook
wel gekenmerkt door hopeloosheid en machteloosheid gepaard met gevoelens van isolement.
