De Koude Oorlog 1945-1991
Onderlinge wantrouwen tussen Oost en West voor 1945
Tijdens de koude oorlog stonden de bondgenoten van Sovjet-Unie en de Verenigde Staten
tegenover elkaar. Door het opkomen van communisme hadden het Westen en Rusland veel
reden om elkaar te wantrouwen.
Tijdens de WOI streed Rusland samen met Engeland, Frankrijk en de VS tegen Duitsland en
Oostenrijk-Hongarije. Na de Oktoberrevolutie (1917) Rusland communistisch werd sloot
Rusland apart vrede met Duitsland. Dit werd gezien als verraad en de andere bondgenoten
stuurden troepen om het communisme ten val te brengen. Het communisme won.
Het westen voelt zich bedreigd door Komintern (Communistische Internationale) zowat
alle communistische groeperingen sloten erbij aan. Het doel was een “wereldrevolutie” te
bevorderen; hele wereld zou communistisch moeten worden westen voelde zich
bedreigd.
SU voelde zich in een kapitalistische omsingeling. Ze voelden zich bedreigd door het
westen omdat het westen communisme haten. Vreesden dat westen na de burgeroorlog
weer zou proberen einde te maken aan communisme in SU.
1938 Stalin uit de Conferentie van München, verklaarde West-Europa dat SU niet op hulp
moest rekenen als Duitsland aanviel.
Eind augustus 1939 sloten Hitler en Stalin een niet-aanvalsverdrag.
In september 1939 werd Polen bondgenoot van Engeland en Frankrijk aangevallen door SU
en Duitsland en daarna verdeeld.
Het basis van wantrouwen tussen Oost en West was voornamelijk het verschil tussen
communisme en kapitalisme.
Tabel uit het boek blz 104
Wantrouwen tussen Oost en West tijdens WO II versterkt
SU raakte betrokken bij WOII toen Hitler hen aanviel en het niet-aanvalsverdrag schond
22 juni 1941.
De VS raakte betrokken toen Japan op 7 december 1941 Pearl Harbor de marinebasis van de
VS aanviel op Hawaii. Japan, Duitsland en Italië (Asmogendheden genoemd)verklaren de
oorlog aan VS.
Het Geallieerde bondgenootschap berustte op een gemeenschappelijk vijand Derde Rijk van
Hitler en niet wederzijds vertrouwen dit werd versterkt door:
1. Het Tweede front. Juni 1941 Duitsland valt SU binnen. 1941 tot 1944 gevochten aan
Oostfront. Stalin wilde naast dit 1e front nog 2e front in Europa Invasie v.d. westerse
Geallieerden in Frankrijk, om Duitse druk aan het Oostfront te verlichten. Dit 2 e front
kwam pas in 1944 volgens Stalin stelden ze het front uit om eigen krachten te sparen en
SU te verzwakken.
2. De Poolse kwesties:
, De Poolse regering die naar Engeland gevlucht was, eiste bij terugkomst herstel v.d. oude
grenzen van Polen. Betekend de teruggave van veroverde gebied door SU in 1939. Dit
vond Stalin belachelijk, omdat het voor de WOI bij Rusland hoorde.
1943 vermoorde Rusland tienduizend door hun gemaakte krijgsgevangenen en andere
mensen v.d. bovenlaag van Polen.
Augustus 1944 kwam Pools verzet tegen Duitse bezetter SU kwam niet te hulp velen
meenden dat de SU met opzet het niet-communistische verzet had laten uitmoorden door
de nazi’s.
SU hielp Polen aan een communistische regering.
De Conferentie van Potsdam: besluiten over Duitsland na moeizame onderhandelingen.
In februari 1945 hielden de Grote drie (VS, ENG, SU) in Jalta een conferentie over de oorlog
en toekomst van Duitsland en Europa. Op 8 mei 1945 gaf Duitsland zich over en de Tweede
wereldoorlog eindigde.
Overwinnaar de grote drie kwamen opnieuw bij om onderhandelingen voor te zetten =
conferentie van Potsdam. De Westerse geallieerden hadden andere plannen dan de SU:
1. De SU wilde Duitsland zwak houden, door herstelbetalingen en een regering toestaan die
niet tegen de SU was.
2. De westerse Geallieerden wilden dat Duitsland in eigen behoefte konden voorzien, geen
herstelbetalingen en een democratische regering zou krijgen.
De voorlopige besluiten van de Conferentie in Potsdam:
Duitsland en Berlijn wordt in vier bezettingszones verdeeld. (SU, Frankrijk, GB en VS)
Duitsland moet in het oosten gebied aan Polen afstaan.
Oostenrijk werd weer gescheiden van Duitsland en in vier gebieden verdeeld.
Politieke leven zou op democratische grondslag worden gereorganiseerd.
Het nazisme werd uitgeroeid en oorlogsmisdadigers worden berecht.
Duitsland zou volledig ontwapend worden en de oorlogsindustrie zou worden ontmanteld.
Duitsland moest herstelbetalingen betalen.
Duitsland zou gedurende de tijd van bezetting als een economische eenheid worden
beschouwd.
Duitsland werd geen economische eenheid door de verschillen:
SU schafte in haar zone het particulier bezit van grond, fabrieken, banken en
verzekeringsmaatschappijen af en haalde zoveel mogelijk schadevergoeding uit haar zone.
Geallieerden handhaven het particulier bezit en bevorderen het economisch herstel.
Er kwam geen definitieve vredesconferentie. In 1947 ging VS en Engeland hun zones
samenvoegen tot een economisch eenheid en dit werd ook het begin van een politieke
eenheid. Als protest verliet SU de overlegorgaan dat de toekomst van Duitsland moest
regelen.
Geallieerden verdelen de wereld in invloedssferen
Onderlinge wantrouwen tussen Oost en West voor 1945
Tijdens de koude oorlog stonden de bondgenoten van Sovjet-Unie en de Verenigde Staten
tegenover elkaar. Door het opkomen van communisme hadden het Westen en Rusland veel
reden om elkaar te wantrouwen.
Tijdens de WOI streed Rusland samen met Engeland, Frankrijk en de VS tegen Duitsland en
Oostenrijk-Hongarije. Na de Oktoberrevolutie (1917) Rusland communistisch werd sloot
Rusland apart vrede met Duitsland. Dit werd gezien als verraad en de andere bondgenoten
stuurden troepen om het communisme ten val te brengen. Het communisme won.
Het westen voelt zich bedreigd door Komintern (Communistische Internationale) zowat
alle communistische groeperingen sloten erbij aan. Het doel was een “wereldrevolutie” te
bevorderen; hele wereld zou communistisch moeten worden westen voelde zich
bedreigd.
SU voelde zich in een kapitalistische omsingeling. Ze voelden zich bedreigd door het
westen omdat het westen communisme haten. Vreesden dat westen na de burgeroorlog
weer zou proberen einde te maken aan communisme in SU.
1938 Stalin uit de Conferentie van München, verklaarde West-Europa dat SU niet op hulp
moest rekenen als Duitsland aanviel.
Eind augustus 1939 sloten Hitler en Stalin een niet-aanvalsverdrag.
In september 1939 werd Polen bondgenoot van Engeland en Frankrijk aangevallen door SU
en Duitsland en daarna verdeeld.
Het basis van wantrouwen tussen Oost en West was voornamelijk het verschil tussen
communisme en kapitalisme.
Tabel uit het boek blz 104
Wantrouwen tussen Oost en West tijdens WO II versterkt
SU raakte betrokken bij WOII toen Hitler hen aanviel en het niet-aanvalsverdrag schond
22 juni 1941.
De VS raakte betrokken toen Japan op 7 december 1941 Pearl Harbor de marinebasis van de
VS aanviel op Hawaii. Japan, Duitsland en Italië (Asmogendheden genoemd)verklaren de
oorlog aan VS.
Het Geallieerde bondgenootschap berustte op een gemeenschappelijk vijand Derde Rijk van
Hitler en niet wederzijds vertrouwen dit werd versterkt door:
1. Het Tweede front. Juni 1941 Duitsland valt SU binnen. 1941 tot 1944 gevochten aan
Oostfront. Stalin wilde naast dit 1e front nog 2e front in Europa Invasie v.d. westerse
Geallieerden in Frankrijk, om Duitse druk aan het Oostfront te verlichten. Dit 2 e front
kwam pas in 1944 volgens Stalin stelden ze het front uit om eigen krachten te sparen en
SU te verzwakken.
2. De Poolse kwesties:
, De Poolse regering die naar Engeland gevlucht was, eiste bij terugkomst herstel v.d. oude
grenzen van Polen. Betekend de teruggave van veroverde gebied door SU in 1939. Dit
vond Stalin belachelijk, omdat het voor de WOI bij Rusland hoorde.
1943 vermoorde Rusland tienduizend door hun gemaakte krijgsgevangenen en andere
mensen v.d. bovenlaag van Polen.
Augustus 1944 kwam Pools verzet tegen Duitse bezetter SU kwam niet te hulp velen
meenden dat de SU met opzet het niet-communistische verzet had laten uitmoorden door
de nazi’s.
SU hielp Polen aan een communistische regering.
De Conferentie van Potsdam: besluiten over Duitsland na moeizame onderhandelingen.
In februari 1945 hielden de Grote drie (VS, ENG, SU) in Jalta een conferentie over de oorlog
en toekomst van Duitsland en Europa. Op 8 mei 1945 gaf Duitsland zich over en de Tweede
wereldoorlog eindigde.
Overwinnaar de grote drie kwamen opnieuw bij om onderhandelingen voor te zetten =
conferentie van Potsdam. De Westerse geallieerden hadden andere plannen dan de SU:
1. De SU wilde Duitsland zwak houden, door herstelbetalingen en een regering toestaan die
niet tegen de SU was.
2. De westerse Geallieerden wilden dat Duitsland in eigen behoefte konden voorzien, geen
herstelbetalingen en een democratische regering zou krijgen.
De voorlopige besluiten van de Conferentie in Potsdam:
Duitsland en Berlijn wordt in vier bezettingszones verdeeld. (SU, Frankrijk, GB en VS)
Duitsland moet in het oosten gebied aan Polen afstaan.
Oostenrijk werd weer gescheiden van Duitsland en in vier gebieden verdeeld.
Politieke leven zou op democratische grondslag worden gereorganiseerd.
Het nazisme werd uitgeroeid en oorlogsmisdadigers worden berecht.
Duitsland zou volledig ontwapend worden en de oorlogsindustrie zou worden ontmanteld.
Duitsland moest herstelbetalingen betalen.
Duitsland zou gedurende de tijd van bezetting als een economische eenheid worden
beschouwd.
Duitsland werd geen economische eenheid door de verschillen:
SU schafte in haar zone het particulier bezit van grond, fabrieken, banken en
verzekeringsmaatschappijen af en haalde zoveel mogelijk schadevergoeding uit haar zone.
Geallieerden handhaven het particulier bezit en bevorderen het economisch herstel.
Er kwam geen definitieve vredesconferentie. In 1947 ging VS en Engeland hun zones
samenvoegen tot een economisch eenheid en dit werd ook het begin van een politieke
eenheid. Als protest verliet SU de overlegorgaan dat de toekomst van Duitsland moest
regelen.
Geallieerden verdelen de wereld in invloedssferen
