Samenvatting
boek:
Met
nieuwe
ogen
Interculturele
communicatie
blok
2.3
Hoofdstuk
3:
Communicatie
en
cultuur
Auteur:
Martha
van
Endt-‐Meijling
, 3.2
Communicatie
Metacommunicatie:
het
uitwisselen
van
boodschappen
over
de
communicatie.
Watzlawick
onderscheid
twee
niveaus:
• Communicatie
op
betrekkingsniveau:
hierbij
wordt
aangegeven
hoe
de
inhoud
door
de
ander
moet
worden
opgevat
en
definieer
je
de
relatie
waarin
je
tot
de
ander
staat.
Meer
impliciet.
• Communicatie
op
inhoudsniveau:
probeert
men
de
communicatie
inhoudelijk
zo
helder
mogelijk
te
maken
dat
deze
onafhankelijk
is
van
de
relatie
tussen
de
gesprekspartners.
Vaak
meer
expliciet.
Impliciete
communicatie:
een
vorm
van
communicatie
waarbij
we
niet
kunnen
uitgaan
van
de
letterlijke
inhoud,
maar
waarbij
we
voor
een
juiste
interpretatie
kennis
moeten
hebben
van
de
spreker,
de
groep
waartoe
deze
behoort
en
de
context
waarin
gesproken
wordt.
Expliciete
communicatie:
heeft
betrekking
op
boodschappen
waarbij
men
voor
de
juiste
interpretatie
kan
volstaan
van
de
inhoud
van
de
boodschap.
Mensen
uit
pre-‐industriële
culturen
communiceren
meer
op
betrekkingsniveau
en
impliciet
dan
mensen
uit
een
meer
industriële
welvaartsstaat,
voor
wie
vooral
de
inhoud
van
de
communicatie
van
belang
zou
zijn.
Impliciete
communicatie
wordt
meestal
toegeschreven
aan
niet-‐westerse
culturen.
Problemen
en
conflicten
liggen
zelden
op
inhoudsniveau,
maar
eerder
op
betrekkingsniveaus.
De
oplossing
ligt
dan
ook
meestal
in
metacommunicatie,
het
spreken
over
de
communicatie.
Toonhoogte,
intonatie,
woordkeus,
mimiek
en
lichaamstaal
kunnen
een
bedoeld
signaal
veranderen.
Er
zijn
twee
manieren
van
luisteren:
• Passief
luisteren:
wordt
alleen
de
binnenkomende
informatie
geabsorbeerd.
• Actief
luisteren:
hierbij
probeer
je
je
in
de
ander
te
verplaatsen.
Hierbij
is
intensiteit,
acceptatie
en
compleetheid
van
belang.
De
intensiteit
bij
het
luisteren
heeft
te
maken
met
inzet:
het
menselijk
brein
kan
het
gesprokene
zelfs
nog
registreren
op
viermaal
de
spreeksnelheid.
Een
extra
inzet
bij
het
luisteren
is
dus
in
principe
mogelijk.
Empathie
is
een
samenstelling
van
de
Griekse
woorden
voor
‘in’
en
‘voelen’.
Het
is
een
proces
waarbij
je
de
gevoelens,
gedachten
en
geschiedenis
van
de
ander
wilt
leren
kennen.
Bij
empathisch
luisteren
moet
je
wel
oppassen
niet
jouw
referentiekader
op
de
ander
te
projecteren.
Een
hulpmiddel
hierbij
kan
zijn
het
ontvangen
en
geven
van
feedback
via
verbale
of
non-‐verbale
signalen.
boek:
Met
nieuwe
ogen
Interculturele
communicatie
blok
2.3
Hoofdstuk
3:
Communicatie
en
cultuur
Auteur:
Martha
van
Endt-‐Meijling
, 3.2
Communicatie
Metacommunicatie:
het
uitwisselen
van
boodschappen
over
de
communicatie.
Watzlawick
onderscheid
twee
niveaus:
• Communicatie
op
betrekkingsniveau:
hierbij
wordt
aangegeven
hoe
de
inhoud
door
de
ander
moet
worden
opgevat
en
definieer
je
de
relatie
waarin
je
tot
de
ander
staat.
Meer
impliciet.
• Communicatie
op
inhoudsniveau:
probeert
men
de
communicatie
inhoudelijk
zo
helder
mogelijk
te
maken
dat
deze
onafhankelijk
is
van
de
relatie
tussen
de
gesprekspartners.
Vaak
meer
expliciet.
Impliciete
communicatie:
een
vorm
van
communicatie
waarbij
we
niet
kunnen
uitgaan
van
de
letterlijke
inhoud,
maar
waarbij
we
voor
een
juiste
interpretatie
kennis
moeten
hebben
van
de
spreker,
de
groep
waartoe
deze
behoort
en
de
context
waarin
gesproken
wordt.
Expliciete
communicatie:
heeft
betrekking
op
boodschappen
waarbij
men
voor
de
juiste
interpretatie
kan
volstaan
van
de
inhoud
van
de
boodschap.
Mensen
uit
pre-‐industriële
culturen
communiceren
meer
op
betrekkingsniveau
en
impliciet
dan
mensen
uit
een
meer
industriële
welvaartsstaat,
voor
wie
vooral
de
inhoud
van
de
communicatie
van
belang
zou
zijn.
Impliciete
communicatie
wordt
meestal
toegeschreven
aan
niet-‐westerse
culturen.
Problemen
en
conflicten
liggen
zelden
op
inhoudsniveau,
maar
eerder
op
betrekkingsniveaus.
De
oplossing
ligt
dan
ook
meestal
in
metacommunicatie,
het
spreken
over
de
communicatie.
Toonhoogte,
intonatie,
woordkeus,
mimiek
en
lichaamstaal
kunnen
een
bedoeld
signaal
veranderen.
Er
zijn
twee
manieren
van
luisteren:
• Passief
luisteren:
wordt
alleen
de
binnenkomende
informatie
geabsorbeerd.
• Actief
luisteren:
hierbij
probeer
je
je
in
de
ander
te
verplaatsen.
Hierbij
is
intensiteit,
acceptatie
en
compleetheid
van
belang.
De
intensiteit
bij
het
luisteren
heeft
te
maken
met
inzet:
het
menselijk
brein
kan
het
gesprokene
zelfs
nog
registreren
op
viermaal
de
spreeksnelheid.
Een
extra
inzet
bij
het
luisteren
is
dus
in
principe
mogelijk.
Empathie
is
een
samenstelling
van
de
Griekse
woorden
voor
‘in’
en
‘voelen’.
Het
is
een
proces
waarbij
je
de
gevoelens,
gedachten
en
geschiedenis
van
de
ander
wilt
leren
kennen.
Bij
empathisch
luisteren
moet
je
wel
oppassen
niet
jouw
referentiekader
op
de
ander
te
projecteren.
Een
hulpmiddel
hierbij
kan
zijn
het
ontvangen
en
geven
van
feedback
via
verbale
of
non-‐verbale
signalen.
