Hamvragen: Seksuele problemen en disfuncties
Er wordt wel gesproken van SOAs zoals herpes en chlamydia, hoe erg zijn de gevolgen van
die SOAs eigenlijk en hoe worden die ziektes nou feitelijk overgedragen? En kan je ze bv.
ook krijgen van via een wc-bril? En hoe vaak komen die SOAs nou eigenlijk voor?
SOA’s zijn seksueel overdraagbare aandoeningen.
Herpes komt 7000 keer elk jaar voor. Het is een virale SOA en hierdoor niet te behandelen
met antibiotica. Herpes uit zich vaak in een koortslip. Het geeft branderige blaasjes op de
huid en slijmvliezen van de penis, de vagina en de anus. Daarnaast kan het een infectie van de
foetus veroorzaken en complicaties bij zwangerschap. Je kunt de kans op herpes verkleinen
door een condoom te gebruiken, maar dit neemt de kans op herpes niet weg. Door
bijvoorbeeld hand-oog contact is het alsnog mogelijk om deze SOA op te lopen. Daarnaast
kan het zoenen van iemand met een koortslip ervoor zorgen dat jij dit ook krijgt.
Chlamydia komt 8000 keer elk jaar voor. Het is een bacteriële soa en dus te behandelen met
antibiotica. Chlamydia is heel erg besmettelijk en kan uiteindelijk zorgen voor
onvruchtbaarheid bij vrouwen en ontsteking van de bijbal bij mannen. Ook hiervoor geldt dat
het gebruik van een condoom de kans op deze SOA doet verkleinen, maar niet wegneemt. Het
aanraken van de ogen na het aanraken van de genitalia kan uiteindelijk ervoor zorgen dat je
chlamydia krijgt. SOA’s kun je niet krijgen via een wc-bril. SOA’s loop je op via seksueel
contact, waarbij er direct contact is tussen de slijmvliezen en lichaamsvloeistoffen.
Organismes die SOA’s veroorzaken, kunnen maar zeer kort buiten het menselijk lichaam
overleven. De kans dat zo’n organisme op de wc-bril zit en nog leeft, is dus nihil.
“Nogal wat vrienden op school hebben wel orale seks met meisjes en/of andere jongens maar
geen geslachtsgemeenschap. Is het waar dat SOAs niet kunnen worden overgedragen via orale
seks?
Nee dit is niet waar. Zolang er geen gebruik wordt gemaakt van een condoom is het ook
mogelijk om via orale seks een SOA te krijgen. Direct contact tussen slijmvliezen en
lichaamsvloeistoffen zoals speeksel kan ervoor zorgen dat de organismen die de SOA
veroorzaken je lichaam binnendringen.
Om de verspreiding van SOA’s in te perken wordt wel primaire en secundaire preventie
toegepast. Wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld en hoe werkt dat dan?
Een primaire preventie is het gebruik maken van een condoom en het geven van voorlichting
aan vooral jongeren. Daarnaast behoort vaccinatie ook tot primaire preventie. Secundaire
preventie is het opsporen en inlichten van sekspartners om verdere besmetting te voorkomen.
Het richt zicht niet op het voorkomen van nieuwe infecties, maar op het vroegtijdig opsporen
en behandelen van opgelopen infecties.
Stoornis in het verlangen komt nogal vaak voor bij vrouwen; kan/moet daar iets aan gedaan of
is dat gewoon een keer zoals het is?
Hier kan iets aan worden gedaan. Er moet gekeken worden of er sprake is van Comorbiditeit
met een opwinding/orgasme stoornis. Daarnaast kan er ook sprake zijn van overbelasting of
een depressie. Vervolgens moet er goed naar de context worden gekeken. Hoe lang speelt het
probleem al en is het misschien partner afhankelijk? Belangrijk is om uit te zoeken waar het
vandaan komt. Weinig of veel seksueel verlangen worden vaak als posities in een relationeel
systeem gezien, wat betekent dat de partner ook een hele belangrijke rol speelt bij het
verminderde verlangen van de vrouw. Een behandeling waarbij expliciet aandacht is voor
meer adequate seksuele stimulering wel zinvol te zijn.
Er wordt wel gesproken van SOAs zoals herpes en chlamydia, hoe erg zijn de gevolgen van
die SOAs eigenlijk en hoe worden die ziektes nou feitelijk overgedragen? En kan je ze bv.
ook krijgen van via een wc-bril? En hoe vaak komen die SOAs nou eigenlijk voor?
SOA’s zijn seksueel overdraagbare aandoeningen.
Herpes komt 7000 keer elk jaar voor. Het is een virale SOA en hierdoor niet te behandelen
met antibiotica. Herpes uit zich vaak in een koortslip. Het geeft branderige blaasjes op de
huid en slijmvliezen van de penis, de vagina en de anus. Daarnaast kan het een infectie van de
foetus veroorzaken en complicaties bij zwangerschap. Je kunt de kans op herpes verkleinen
door een condoom te gebruiken, maar dit neemt de kans op herpes niet weg. Door
bijvoorbeeld hand-oog contact is het alsnog mogelijk om deze SOA op te lopen. Daarnaast
kan het zoenen van iemand met een koortslip ervoor zorgen dat jij dit ook krijgt.
Chlamydia komt 8000 keer elk jaar voor. Het is een bacteriële soa en dus te behandelen met
antibiotica. Chlamydia is heel erg besmettelijk en kan uiteindelijk zorgen voor
onvruchtbaarheid bij vrouwen en ontsteking van de bijbal bij mannen. Ook hiervoor geldt dat
het gebruik van een condoom de kans op deze SOA doet verkleinen, maar niet wegneemt. Het
aanraken van de ogen na het aanraken van de genitalia kan uiteindelijk ervoor zorgen dat je
chlamydia krijgt. SOA’s kun je niet krijgen via een wc-bril. SOA’s loop je op via seksueel
contact, waarbij er direct contact is tussen de slijmvliezen en lichaamsvloeistoffen.
Organismes die SOA’s veroorzaken, kunnen maar zeer kort buiten het menselijk lichaam
overleven. De kans dat zo’n organisme op de wc-bril zit en nog leeft, is dus nihil.
“Nogal wat vrienden op school hebben wel orale seks met meisjes en/of andere jongens maar
geen geslachtsgemeenschap. Is het waar dat SOAs niet kunnen worden overgedragen via orale
seks?
Nee dit is niet waar. Zolang er geen gebruik wordt gemaakt van een condoom is het ook
mogelijk om via orale seks een SOA te krijgen. Direct contact tussen slijmvliezen en
lichaamsvloeistoffen zoals speeksel kan ervoor zorgen dat de organismen die de SOA
veroorzaken je lichaam binnendringen.
Om de verspreiding van SOA’s in te perken wordt wel primaire en secundaire preventie
toegepast. Wat wordt daar eigenlijk mee bedoeld en hoe werkt dat dan?
Een primaire preventie is het gebruik maken van een condoom en het geven van voorlichting
aan vooral jongeren. Daarnaast behoort vaccinatie ook tot primaire preventie. Secundaire
preventie is het opsporen en inlichten van sekspartners om verdere besmetting te voorkomen.
Het richt zicht niet op het voorkomen van nieuwe infecties, maar op het vroegtijdig opsporen
en behandelen van opgelopen infecties.
Stoornis in het verlangen komt nogal vaak voor bij vrouwen; kan/moet daar iets aan gedaan of
is dat gewoon een keer zoals het is?
Hier kan iets aan worden gedaan. Er moet gekeken worden of er sprake is van Comorbiditeit
met een opwinding/orgasme stoornis. Daarnaast kan er ook sprake zijn van overbelasting of
een depressie. Vervolgens moet er goed naar de context worden gekeken. Hoe lang speelt het
probleem al en is het misschien partner afhankelijk? Belangrijk is om uit te zoeken waar het
vandaan komt. Weinig of veel seksueel verlangen worden vaak als posities in een relationeel
systeem gezien, wat betekent dat de partner ook een hele belangrijke rol speelt bij het
verminderde verlangen van de vrouw. Een behandeling waarbij expliciet aandacht is voor
meer adequate seksuele stimulering wel zinvol te zijn.
