Duitsland Context
2.1 Interbellum en tweede wereldoorlog
Duitsland had de eerste wereldoorlog in principe verloren. Matrozen en arbeiders gingen
daarom muiten in de laatste paar dagen van de eerste wereldoorlog.
Op 9 november 1918 riep de leider van de sociaaldemocraten vanuit het rijksdaggebouw in
Berlijn de republiek uit.
Op 10 november 1918 vluchtte keizer Wilhelm II naar Nederland,
En op 11 november 1918 werd de wapenstilstand getekend tussen de geallieerden en het
Duitse rijk door de sociaaldemocraten. De duitse legerleiding tekende de wapenstil niet.
In de naoorlogse parlementsverkiezing won de sociaaldemocratische SPD. Zij kregen de
leiding in de regering. In 1919 werd de grond aangenomen in de stad Weimar (in Berlijn was
het te onrustig), daarom heette het vanaf toen de Weimarrepubliek.
De Weimarrepubliek was een wankelende democratie. De keizer was namelijk gevlucht,
maar de conservatieve elite had wel nog invloed, zij wilden terug naar voorheen, toen er
nog geen democratie was. Ook probeerden de extremisten van links en rechts de
democratie omver te werpen middels straatgevechten. Door het politieke geweld verloor
een groot deel van de duitse bevolking haar vertrouwen in de Democratie.
In 1919 werd het Verdrag van Versailles getekend door de regering, in dat verdrag stond dat
de duitsers als enige schuldig waren (alleinschuld). Alle duitsers vonden het een schande,
maar toch werd het ondertekend, anders zouden de geallieerden Duitsland bezetten.
Conservatieven en rechtsextremisten reageerden natuurlijk woedend op het Verdrag van
Versailles, iedereen die meewerkte aan dat verdrag was een landverrader. Zo ontstond ook
de dolkstootlegende, deze gaf aan dat Duitsland de
oorlog niet had verloren aan het front, maar door een
´dolkstoot in de rug´ van de democratische leiders die
om een wapenstilstand gevraagd hadden en door de
socialistische arbeiders die in opstand waren gekomen.
De nationaalsocialisten (nazi´s) stopten de
dolkstootlegende in een antisemitistisch jasje: Zij
legden de schuld op de joden, een aantal democratische
leiders waren namelijk joods.
Deze complottheorie was onjuist, maar leek geloofwaardig, de oorlog was namelijk niet op
Duitse grond gevoerd, ook werden er alleen maar successen gemeld. Toen ze dus verloren
was het onverwachts en was de dolkstootlegende een logische redenering.
2.1 Interbellum en tweede wereldoorlog
Duitsland had de eerste wereldoorlog in principe verloren. Matrozen en arbeiders gingen
daarom muiten in de laatste paar dagen van de eerste wereldoorlog.
Op 9 november 1918 riep de leider van de sociaaldemocraten vanuit het rijksdaggebouw in
Berlijn de republiek uit.
Op 10 november 1918 vluchtte keizer Wilhelm II naar Nederland,
En op 11 november 1918 werd de wapenstilstand getekend tussen de geallieerden en het
Duitse rijk door de sociaaldemocraten. De duitse legerleiding tekende de wapenstil niet.
In de naoorlogse parlementsverkiezing won de sociaaldemocratische SPD. Zij kregen de
leiding in de regering. In 1919 werd de grond aangenomen in de stad Weimar (in Berlijn was
het te onrustig), daarom heette het vanaf toen de Weimarrepubliek.
De Weimarrepubliek was een wankelende democratie. De keizer was namelijk gevlucht,
maar de conservatieve elite had wel nog invloed, zij wilden terug naar voorheen, toen er
nog geen democratie was. Ook probeerden de extremisten van links en rechts de
democratie omver te werpen middels straatgevechten. Door het politieke geweld verloor
een groot deel van de duitse bevolking haar vertrouwen in de Democratie.
In 1919 werd het Verdrag van Versailles getekend door de regering, in dat verdrag stond dat
de duitsers als enige schuldig waren (alleinschuld). Alle duitsers vonden het een schande,
maar toch werd het ondertekend, anders zouden de geallieerden Duitsland bezetten.
Conservatieven en rechtsextremisten reageerden natuurlijk woedend op het Verdrag van
Versailles, iedereen die meewerkte aan dat verdrag was een landverrader. Zo ontstond ook
de dolkstootlegende, deze gaf aan dat Duitsland de
oorlog niet had verloren aan het front, maar door een
´dolkstoot in de rug´ van de democratische leiders die
om een wapenstilstand gevraagd hadden en door de
socialistische arbeiders die in opstand waren gekomen.
De nationaalsocialisten (nazi´s) stopten de
dolkstootlegende in een antisemitistisch jasje: Zij
legden de schuld op de joden, een aantal democratische
leiders waren namelijk joods.
Deze complottheorie was onjuist, maar leek geloofwaardig, de oorlog was namelijk niet op
Duitse grond gevoerd, ook werden er alleen maar successen gemeld. Toen ze dus verloren
was het onverwachts en was de dolkstootlegende een logische redenering.
