Samenvatting Network Governance - Bachelor 2 bestuurskunde (aantekeningen +litertuur)

Samenvatting Network
Governance
(zonder de plaatjes uit PP)

,Week 1

GOVERNANCE NETWORKS IN THE PUBLIC SECTOR: EEN
INTRODUCTIE

Sociale Veranderingen en Complexe Problemen

Er zijn sociale veranderingen en problemen. Verschillende delen van
onze moderne, complexe samenleving moeten omgaan met
maatschappelijke problemen. Het is lastig om met deze problemen om te
gaan, omdat de processen waarmee ze moeten worden aangepakt, zoals
beleid maken, invoeren, etc., moeilijk te managen zijn.
Hier volgen enkele voorbeelden:
 Complexe besluitvormingsprocessen bij het maken van
infrastructurele werken (spoorwegen, wegen vliegvelden etc.)
kampen met veel stakeholders waar rekening mee moet worden
gehouden.
 Pogingen om misdaad te voorkomen vergt samenwerkingen tussen
verschillende lagen van de overheid, de samenleving en
internationale banden (politie, bedrijven, EU etc.).
Deze problemen hebben gemeen dat ze allemaal moeilijk te behandelen
en dat er veel informatie nodig is om ze te begrijpen en op te lossen.
Daarnaast zijn veel actoren erbij betrokken, wat kan resulteren in een
chaotisch proces met onverwachte en ongewenste uitkomsten. Ze hebben
een hoge mate van “wickedness” (wicked problems zijn
maatschappelijke problemen waar geen consensus over is en waar nog
weinig kennis van is). Daarnaast gaan de problemen door de gebeiden
van traditionele organisaties, overheidslagen en grenzen van publieke,
private en sociale domein.
Multidimensionaliteit en Cross-cutting nature:
 Multidimensionaliteit:
o Demografische dimensie
o Economische dimensie
o Sociale dimensie
o Omgevingsdimensie (milieu/ecologisch)
o Politieke dimensie
 Cross-cutting nature →Een probleem, belang of thema doorkruist
verschillende beleidsvelden, dimensies en organisaties.
o Jurisdicties
o Overheidslagen
o Publieke, private en sociale actoren

,Toenemende complexiteit
Complexiteit refereert naar de dynamiek binnen systemen; de interactie
tussen actoren is onvoorspelbaar en veranderend, en ook de actoren zelf
zijn lastig te begrijpen en veranderen vaak
Toenemende complexiteit, door:
 Een tekort aan informatie of kennis.
 Aanwezigheid van verschillende actoren met uiteenlopende en
tegenstrijdige belangen of percepties.
3.soorten complexiteit:
1. Substantieve complexiteit: --
>Onzekerheid en een gebrek aan consensus over de aard van
problemen, oorzaken en oplossingen.
o Oorzaak: Dit wordt veroorzaakt door het gebrek aan
consensus. Alle actoren hebben een andere visie op de situatie
en ze interpreteren de informatie verschillend. Veel onderzoek
zorgt dus niet per se voor minder inhoudelijke complexiteit,
het kan er juist toe leiden.
2. Strategische complexiteit:


> De wispelturige en onvoorspelbare aard van interactieprocessen,
er zijn veel interacterende actoren met tegenstrijdige belangen en
strategieën.
o Oorzaak: Komt voort uit de strategische keuzes die de actoren
maken met betrekking tot problemen, beleid en diensten. De
actoren hebben in een horizontale samenleving de vrijheid om
eigen keuzes te maken, waardoor het interactieproces
onvoorspelbaar wordt en lastig te verminderen is.
3. Institutionele complexiteit:
>Omschrijving: Actoren van uiteenlopende institutionele
achtergronden, en de aanwezigheid van ontelbare regels,
protocollen, normen etc..
o Oorzaak: Complexe problemen, beleid en diensten gaan vaak
door de grenzen van de huidige afbakening tussen de
verschillende organisaties, niveaus en netwerken. Deze
procedures, regels en normen zijn verankerd in formele kaders
en informele overtuigingen, waardoor ze soms botsen.


Paradigma’s in de bestuurskunde

, Deze paradigma’s hebben elkaar niet vervangen, het zijn eerder
verschillende ‘lagen’ binnen de bestuurskunde, die ook over bepaalde
zaken overlappen. Het is dus meer een ‘aanvulling’.
1. Traditional Public Management (TPA):
 Hiërarchisch sturen  Command & control
 Rationele decision-making.
 Bureaucratie → specialisatie en functionele differentiatie
- Verkokering
 Expert input bij decision-making:
- Experts geven advies aan diegene die de keuzes maken.
 Onderliggende principes: Gelijkheid, legitimiteit, en legaliteit.
- Deze principes moeten gerespecteerd worden bij het maken
van keuzes.
 Focus op procedures (beleidscyclus).
- Beslissingen worden genomen door gekozen bestuurders en
uitgevoerd door ambtenaren.
 Aanpak van complexiteit: Complexiteit wordt aangepakt door
deconstructie en het verdelen van taken naar gespecialiseerde
afdelingen. Wordt mee omgegaan als een intellectueel
ontwerpproces waarbij input van beleidsanalisten, professionals en
wetenschappelijke kennis wordt gebruikt.
Problemen met dit model:
 Uniforme oplossingen in een toenemende pluralistische
maatschappij.
 Beperkte capaciteit van enkele actoren bij het definiëren van
problemen en oplossingen.
 Het opleggen van keuzes roept weerstand op.
- Niet alle groepen hebben er immers baat bij, dus zij bieden
dus weerstand.
 De overheid heeft beperkte middelen (tijd, geld, kennis etc.).
Hiervoor is de overheid dus afhankelijk van andere partijen.
 Hoge implementatie en monitoring kosten.
2. New Public Management (NPM):
Een reactie op TPA.
 De overheid runnen als een bedrijf.
- Er werden marktelementen toegevoegd.
- Het doel is het verbeteren van effectiviteit en efficiëntie van
publieke diensten en publieke organisaties.