Samenvatting Medische Kennis Pathologie Zenuwstelsel

Pathologie van het zenuwstelsel.
Zenuwstelsel=
Een geheel van zenuwcellen die een functie hebben om organen, klieren en spieren
aan te sturen. De arts die dit behandelt noemt men een neuroloog/ neurologie.
Problemen in de functies krijg je afhankelijk op welke plek deze uitvallen.
Je hebt vier soorten:
1. Motorische stoornissen  bewegingszenuwcellen  opdrachten vanuit de
hersenen naar de klieren en spieren.
2. Sensorische stoornissen  gevoelszenuwen  opdrachten vanuit de
hersenen naar de klieren en spieren.
3. Stoornissen in de aansturing van de organen.
4. Stoornissen in het bewust zijn (bewusteloos/coma) en psychische functies
(dementie)
Motorische stoornissen
Verlammingen: door een verstoorde werking van de motorische zenuwbanen of
zenuwcellen.
Totale verlamming  het gehele lichaamsdeel niet bewegen= paralyse of plegie.
Gedeeltelijke verlamming  krachtsvermindering, spier niet meer goed aansturen=
parese
Vaak gebruikt in een combinatie woorden:
Monoplegie of monoparese= verlamming aan 1 lichaamsdeel (mono=1)
Hemiplegie of hemiparese= verlamming aan 1 lichaamshelft (hemi=half) CVA.
Tetraplegie of tetraparese= verlamming aan beide armen en benen (tetra= 4).
Paraplegie of paraparese= verlamming van beide benen (para = beide zijde).


Paralytische verlamming  slappe verlamming  verlaagde spierspanning (hangt
er slap bij).
Oorzaak  beschadiging van een zenuw, of beschadiging van motorische
voorhoorncellen in het ruggenmerg.
Spastische verlamming  stijve verlamming  verhoogde spierspanning
(verkramping) hypertonie = verhoogde spanning.
Oorzaak  in de hersenen of hoog in het ruggenmerg.
Sensorische stoornissen: