Neurowetenschappelijke inzichten in de ontwikkeling van
rekenstoornissen of dyscalculie (25)
25.1 Inleiding
Rekenprestaties voorspellen socio-economisch success en inkomen van kinderen. Rekenproblemen
vallen onder neurodevelopmental disorders. IPS is verantwoordelijk voor het verwerken van
hoeveelheden en vormt het basis voor het hersennetwerk dat betrokken is bij rekenen.
25.2 Historische achtergronden
Voor 1990: geen goede neuro scans maken, kennis over rekenproblemen gebaseerd op casestudies
van mensen die na letsel niet meer konden rekenen. Parietal kwab sterk betrokken bij rekenproblemen
Henschen: linker parietal kwab betrokken bij acalculia
Gerstmann: letsel in linker AG leidt tot vingeragnosie, links/rechtsdesorientatie, agrafie en
acalculie.
Niet generaliseren naar dyscalculie: acalculie is verworven en ontstaan
Structuur/functie hersenen bekijken vanuit ontwikkelingsperspectief: plastisch, dus
veranderen
25.3 Empirisch onderzoek
Baby’s kunnen grote hoeveelheden onderscheiden en kleuters kunnen aangeven welke hoeveelheid
numeriek het grootste is. Symbolische kennis wordt gekoppeld aan niet-symbolische representaties
van hoeveelheid (vergelijkingstaken).
Kinderen met dyscalculie vertonen hier erge moeite mee!
fMRI: IPS speelt rol in mentale representatie hoeveelheden
Volwassenen vertonen meer activiteit in de IPS, kinderen in de prefontale cortex (kinderen
doen groot beroep op werkgeheugen/aandacht)
Neurale netwerken die betrokken zijn veranderen dus
Kinderen met dyscalculie minder activiteit in IPS (parietal cortex)
Eenvoudige rekentaken worden eerst opgelost met telstrategieen of tellen met vingers. Steeds vaker
komen antwoorden uit het LTM (omdat de verbinding vaak is gemaakt end us sterk is). Kinderen
leren decompositiestrategieen (vul aan tot 10, breek op in stukjes).
Het gebruik van geheugenstrategieen neemt toe, het gebruik van procedurele strategieen af
Kinderen met dyscalculie hebben moeite met beiden (Vooral procedureel)
Rivera: hoe ouder je wordt, hoe minder activiteit in de prefrontale cortex wordt gemeten
(makkelijker). Activiteit in de linker parietale stijgt met leeftijd, dit wijst op een specialisatie. Wat
betreft de IPS vertonen “normale mensen” meer activiteit bij grote sommen en minder bij kleine
sommen, terwijl kinderen met dyscalculie evenveel activiteit bij beiden laten zien: ze hebben moeite
met automatisering?
rekenstoornissen of dyscalculie (25)
25.1 Inleiding
Rekenprestaties voorspellen socio-economisch success en inkomen van kinderen. Rekenproblemen
vallen onder neurodevelopmental disorders. IPS is verantwoordelijk voor het verwerken van
hoeveelheden en vormt het basis voor het hersennetwerk dat betrokken is bij rekenen.
25.2 Historische achtergronden
Voor 1990: geen goede neuro scans maken, kennis over rekenproblemen gebaseerd op casestudies
van mensen die na letsel niet meer konden rekenen. Parietal kwab sterk betrokken bij rekenproblemen
Henschen: linker parietal kwab betrokken bij acalculia
Gerstmann: letsel in linker AG leidt tot vingeragnosie, links/rechtsdesorientatie, agrafie en
acalculie.
Niet generaliseren naar dyscalculie: acalculie is verworven en ontstaan
Structuur/functie hersenen bekijken vanuit ontwikkelingsperspectief: plastisch, dus
veranderen
25.3 Empirisch onderzoek
Baby’s kunnen grote hoeveelheden onderscheiden en kleuters kunnen aangeven welke hoeveelheid
numeriek het grootste is. Symbolische kennis wordt gekoppeld aan niet-symbolische representaties
van hoeveelheid (vergelijkingstaken).
Kinderen met dyscalculie vertonen hier erge moeite mee!
fMRI: IPS speelt rol in mentale representatie hoeveelheden
Volwassenen vertonen meer activiteit in de IPS, kinderen in de prefontale cortex (kinderen
doen groot beroep op werkgeheugen/aandacht)
Neurale netwerken die betrokken zijn veranderen dus
Kinderen met dyscalculie minder activiteit in IPS (parietal cortex)
Eenvoudige rekentaken worden eerst opgelost met telstrategieen of tellen met vingers. Steeds vaker
komen antwoorden uit het LTM (omdat de verbinding vaak is gemaakt end us sterk is). Kinderen
leren decompositiestrategieen (vul aan tot 10, breek op in stukjes).
Het gebruik van geheugenstrategieen neemt toe, het gebruik van procedurele strategieen af
Kinderen met dyscalculie hebben moeite met beiden (Vooral procedureel)
Rivera: hoe ouder je wordt, hoe minder activiteit in de prefrontale cortex wordt gemeten
(makkelijker). Activiteit in de linker parietale stijgt met leeftijd, dit wijst op een specialisatie. Wat
betreft de IPS vertonen “normale mensen” meer activiteit bij grote sommen en minder bij kleine
sommen, terwijl kinderen met dyscalculie evenveel activiteit bij beiden laten zien: ze hebben moeite
met automatisering?
