Cyberpesten moet worden verholpen Luna Dral V4
Het is 5 januari 2016, het meisje staat naast haar moeder op de begraafplaats. De begraafplaats waar
haar zusje iets meer dan 6 maanden geleden begraven is. Op 27 juli 2015 pleegde haar zusje
zelfmoord. Ze werd gepest op internet en zag geen andere uitweg. Het meisje kijk naar haar moeder,
die snel wegkijkt. Ze ziet de tranen in haar moeders ogen staan. Zou ze hetzelfde denken als ik?,
vraagt het meisje zich af. Zou ze zich ook afvragen of ze dit had kunnen voorkomen, of ze meer met
mijn zusje had moeten praten, of ze meer op haar had moeten letten. Of ze iets had kunnen doen
waardoor mijn zusje nu nog zou leven.
Dit allemaal als gevolg van cyberpesten, het digitaal pesten van jongeren en volwassenen via
internet. Dit fenomeen komt voor onder vooral jongeren en moet in mijn mening zo spoedig moedig
verholpen worden, of in ieder geval worden gereduceerd. Dit pesten op internet komt steeds vaker
voor omdat steeds meer via internet gebeurt. Jongeren hebben een heel leven online. Als
buitenstaander zie je maar een klein deel van hoe deze wereld in elkaar zit, en zie je dus ook niet of
minder gevaar. Daarom ga ik u nu vertellen waarom ieder van ons zich zou moeten interesseren voor
dit onderwerp en eens een kijkje zou moeten nemen in de online wereld en het fenomeen
cyberpesten. Want als u denkt dat het internetpesten nog wel meevalt, dan heeft u het fout.
Het is de 21e eeuw, bijna iedereen in Nederland heeft wel een mobieltje of een laptop. Dit hoort bij
de moderne tijd en wordt haast een primair goed. Logisch dus dat steeds meer zaken zich online
afspelen, we kunnen elkaar nu namelijk contacten via apps als WhatsApp, Messenger, Snapchat en
SMS. Deze apps zorgen ervoor dat we makkelijker contact kunnen leggen, maar ook zorgen ze ervoor
dat er meer afstand is tussen twee personen. Deze afstand maakt het makkelijker om gemenere
dingen tegen elkaar te zeggen, omdat het niet direct gebeurt. De pesters zien niet dat de eigenaar
van de telefoon, waar deze pest-berichtjes naar worden gestuurd, hier echt verdriet van kan ervaren.
Dit kan zorgen voor emotionele schade bij het slachtoffer.
Ook is uit internationaal onderzoek gebleken dat jongeren die via internet worden gepest vaker te
maken hebben met psychosomatische klachten als duizeligheid, zenuwachtigheid, futloosheid,
humeurigheid, rugpijn, slaapproblemen, rugpijn en buikpijn. Uit een onderzoek over klassiek pesten
blijkt dat deze klachten door jongeren werden ontwikkeld nadat ze werden gepest, terwijl ze voor de
pestervaringen geen mentale gezondheidsklachten hadden.
Sommige mensen denken dat cyberpesten minder grote gevolgen heeft dan pesten face-to-face,
omdat hierbij de woorden harder aan zouden komen. Dit vind ik grote onzin. Juist omdat er als het
ware een afstand zit tussen de pester en het slachtoffer, zorgt dit ervoor dat de pester verder durft te
gaan. De pester is minder bang en vaak worden er zo ook meer pesters bij getrokken. Ook blijft
cyberpesten je achtervolgen. Pesten face-to-face is op minder momenten mogelijk, als je
bijvoorbeeld thuis bent houdt dit op. Cyberpesten daarentegen gaat door en elke keer als je op de
mobieltje of laptop kijkt word je er weer mee geconfronteerd.
Als u dit alles heeft gelezen, denk dan nog maar eens terug aan de inleiding van deze tekst. Ik kan me
namelijk niet voorstellen dat u nu nog steeds denkt dat cyberpesten niet zo erg is. Dit gepest op
internet is erg heftig en komt ook in steeds grotere mate voor. Cyberpesten kan emotionele en
psychosomatische klachten tot gevolg hebben. Het kan voor sommige slachtoffers zelfs leiden tot
zelfmoord. Daarom moet er dus echt verandering in komen. Cyberpesten moet worden verholpen,
en snel ook.
Het is 5 januari 2016, het meisje staat naast haar moeder op de begraafplaats. De begraafplaats waar
haar zusje iets meer dan 6 maanden geleden begraven is. Op 27 juli 2015 pleegde haar zusje
zelfmoord. Ze werd gepest op internet en zag geen andere uitweg. Het meisje kijk naar haar moeder,
die snel wegkijkt. Ze ziet de tranen in haar moeders ogen staan. Zou ze hetzelfde denken als ik?,
vraagt het meisje zich af. Zou ze zich ook afvragen of ze dit had kunnen voorkomen, of ze meer met
mijn zusje had moeten praten, of ze meer op haar had moeten letten. Of ze iets had kunnen doen
waardoor mijn zusje nu nog zou leven.
Dit allemaal als gevolg van cyberpesten, het digitaal pesten van jongeren en volwassenen via
internet. Dit fenomeen komt voor onder vooral jongeren en moet in mijn mening zo spoedig moedig
verholpen worden, of in ieder geval worden gereduceerd. Dit pesten op internet komt steeds vaker
voor omdat steeds meer via internet gebeurt. Jongeren hebben een heel leven online. Als
buitenstaander zie je maar een klein deel van hoe deze wereld in elkaar zit, en zie je dus ook niet of
minder gevaar. Daarom ga ik u nu vertellen waarom ieder van ons zich zou moeten interesseren voor
dit onderwerp en eens een kijkje zou moeten nemen in de online wereld en het fenomeen
cyberpesten. Want als u denkt dat het internetpesten nog wel meevalt, dan heeft u het fout.
Het is de 21e eeuw, bijna iedereen in Nederland heeft wel een mobieltje of een laptop. Dit hoort bij
de moderne tijd en wordt haast een primair goed. Logisch dus dat steeds meer zaken zich online
afspelen, we kunnen elkaar nu namelijk contacten via apps als WhatsApp, Messenger, Snapchat en
SMS. Deze apps zorgen ervoor dat we makkelijker contact kunnen leggen, maar ook zorgen ze ervoor
dat er meer afstand is tussen twee personen. Deze afstand maakt het makkelijker om gemenere
dingen tegen elkaar te zeggen, omdat het niet direct gebeurt. De pesters zien niet dat de eigenaar
van de telefoon, waar deze pest-berichtjes naar worden gestuurd, hier echt verdriet van kan ervaren.
Dit kan zorgen voor emotionele schade bij het slachtoffer.
Ook is uit internationaal onderzoek gebleken dat jongeren die via internet worden gepest vaker te
maken hebben met psychosomatische klachten als duizeligheid, zenuwachtigheid, futloosheid,
humeurigheid, rugpijn, slaapproblemen, rugpijn en buikpijn. Uit een onderzoek over klassiek pesten
blijkt dat deze klachten door jongeren werden ontwikkeld nadat ze werden gepest, terwijl ze voor de
pestervaringen geen mentale gezondheidsklachten hadden.
Sommige mensen denken dat cyberpesten minder grote gevolgen heeft dan pesten face-to-face,
omdat hierbij de woorden harder aan zouden komen. Dit vind ik grote onzin. Juist omdat er als het
ware een afstand zit tussen de pester en het slachtoffer, zorgt dit ervoor dat de pester verder durft te
gaan. De pester is minder bang en vaak worden er zo ook meer pesters bij getrokken. Ook blijft
cyberpesten je achtervolgen. Pesten face-to-face is op minder momenten mogelijk, als je
bijvoorbeeld thuis bent houdt dit op. Cyberpesten daarentegen gaat door en elke keer als je op de
mobieltje of laptop kijkt word je er weer mee geconfronteerd.
Als u dit alles heeft gelezen, denk dan nog maar eens terug aan de inleiding van deze tekst. Ik kan me
namelijk niet voorstellen dat u nu nog steeds denkt dat cyberpesten niet zo erg is. Dit gepest op
internet is erg heftig en komt ook in steeds grotere mate voor. Cyberpesten kan emotionele en
psychosomatische klachten tot gevolg hebben. Het kan voor sommige slachtoffers zelfs leiden tot
zelfmoord. Daarom moet er dus echt verandering in komen. Cyberpesten moet worden verholpen,
en snel ook.
