THEATERGESCHIEDENIS: Van Medea tot Faust
Laurens De Vos
Inleiding, College 1
3 feb. 20
Altaar de hemel, kelder de hel.
KRITIEK OP POSITIVSIME
- Tegenover het traditionele, positivistische verklaringsmodel wordt het
‘hermeneutische of verhalende verklaringsmodel’ geplaatst. Bewust van
het fundamenteel begripsmatige karakter van zowel de bron. Het
instrumentarium, als van de interpretatie, pretendeert het hermeneutische
verklaringsmodel niet meer ‘de’ geschiedenis maar veeleer ‘een’
geschiedenis te schrijven (geen ZEKERE KENNIS meer)
- Dit model stelt de historicus de taak om een samenhangend verhaal naar
voren te brengen van een verzameling van gebeurtenissen om zo een
algemeen beeld, een ‘idee’, te geven van wat er in het verleden gebeurd is.
Hermeneutiek: studie van de het interpreteren van de tekst. Aan de hand van alle
bronnen die je hebt om je hypothese zo geloofwaardig mogelijk te maken.
POST-POSITIVISME
- Met de post-positivistische kritiek op de positivistische geschiedschrijving
wordt duidelijk dat geschiedenis een geconstrueerd verhaal is op basis van
een specifiek perspectief.
- Geschiedwetenschap als argumentatieve, rationele activiteit wordt dus
meer en meer ter discussie gesteld.
, - Hierdoor spreekt men niet meer van DE geschiedenis, maar van een
VEELHEID aan geschiedenis.
- Zo ook voor theatergeschiedenis.
ARGUMENTEN VAN THEATRE HISTORIES
(McConachie et al)
- Historische studie van performance, theater en drama vanuit een globaal
perspectief.
- Wereldtheater niet bestuderen vanuit de marges van het westerse theater
maar vanuit hun eigen autonomie en vanuit hun mogelijke dialoog.
ARGUMENTEN VAN THEATRE HISTORIES
(McConachie et al)
1. Globaal perspectief op de geschiedenis van theater en cultural performance.
Uitbreiding van theaterhistorische criteria zoals die in het Westen uitgegroeid
zijn.
2. Theater als communicatiemodel: aantonen hoe sleutelmomenten in
geschiedenis van theater en performance gelezen kunnen worden als
specifieke communicatiemodi
4 blokken:
1. Boekdrukkunst
2. Opkomst massamedia (tv, radio)
3. Opkomst digitale media (internet)
4.
3. Geschiedenis van performance en theater steeds confronteren met de
methodes die gebruikt worden om die geschiedenis te schrijven:
“Reading and writing history responsibly requires being aware of the historical
methods being used and being able to critique them. There are no value-free
histories.”
Cultural Performances: oude definitie opengetrokken naar een veel bredere
vorm. Ook rituelen horen hierbij.
- Wil men een kritische blik hebben op geschiedenis dan moet men weten hoe
geschiedenis geschreven wordt (schrijven van geschiedenis = historiografie)
- Het schrijven van geschiedenis verloopt volgens verschillende methoden, elk
met hun eigen waarheidsaanspraken.
Reflectie op verschillende methoden waarmee men geschiedenis kan beoefenen:
Laatste decennia heeft het denken over geschiedenis een hoge vlucht genomen.
Uniforme visie op geschiedenis en geschiedschrijving verlaten voor een pluriforme
visie met verschillende perspectieven. Niet meer het schrijven van DE geschiedenis
van HET theater, maar EEN geschiedenis (te midden van andere) van theatrale
vormen.
“Methodos: Weg naar iets.”
Laurens De Vos
Inleiding, College 1
3 feb. 20
Altaar de hemel, kelder de hel.
KRITIEK OP POSITIVSIME
- Tegenover het traditionele, positivistische verklaringsmodel wordt het
‘hermeneutische of verhalende verklaringsmodel’ geplaatst. Bewust van
het fundamenteel begripsmatige karakter van zowel de bron. Het
instrumentarium, als van de interpretatie, pretendeert het hermeneutische
verklaringsmodel niet meer ‘de’ geschiedenis maar veeleer ‘een’
geschiedenis te schrijven (geen ZEKERE KENNIS meer)
- Dit model stelt de historicus de taak om een samenhangend verhaal naar
voren te brengen van een verzameling van gebeurtenissen om zo een
algemeen beeld, een ‘idee’, te geven van wat er in het verleden gebeurd is.
Hermeneutiek: studie van de het interpreteren van de tekst. Aan de hand van alle
bronnen die je hebt om je hypothese zo geloofwaardig mogelijk te maken.
POST-POSITIVISME
- Met de post-positivistische kritiek op de positivistische geschiedschrijving
wordt duidelijk dat geschiedenis een geconstrueerd verhaal is op basis van
een specifiek perspectief.
- Geschiedwetenschap als argumentatieve, rationele activiteit wordt dus
meer en meer ter discussie gesteld.
, - Hierdoor spreekt men niet meer van DE geschiedenis, maar van een
VEELHEID aan geschiedenis.
- Zo ook voor theatergeschiedenis.
ARGUMENTEN VAN THEATRE HISTORIES
(McConachie et al)
- Historische studie van performance, theater en drama vanuit een globaal
perspectief.
- Wereldtheater niet bestuderen vanuit de marges van het westerse theater
maar vanuit hun eigen autonomie en vanuit hun mogelijke dialoog.
ARGUMENTEN VAN THEATRE HISTORIES
(McConachie et al)
1. Globaal perspectief op de geschiedenis van theater en cultural performance.
Uitbreiding van theaterhistorische criteria zoals die in het Westen uitgegroeid
zijn.
2. Theater als communicatiemodel: aantonen hoe sleutelmomenten in
geschiedenis van theater en performance gelezen kunnen worden als
specifieke communicatiemodi
4 blokken:
1. Boekdrukkunst
2. Opkomst massamedia (tv, radio)
3. Opkomst digitale media (internet)
4.
3. Geschiedenis van performance en theater steeds confronteren met de
methodes die gebruikt worden om die geschiedenis te schrijven:
“Reading and writing history responsibly requires being aware of the historical
methods being used and being able to critique them. There are no value-free
histories.”
Cultural Performances: oude definitie opengetrokken naar een veel bredere
vorm. Ook rituelen horen hierbij.
- Wil men een kritische blik hebben op geschiedenis dan moet men weten hoe
geschiedenis geschreven wordt (schrijven van geschiedenis = historiografie)
- Het schrijven van geschiedenis verloopt volgens verschillende methoden, elk
met hun eigen waarheidsaanspraken.
Reflectie op verschillende methoden waarmee men geschiedenis kan beoefenen:
Laatste decennia heeft het denken over geschiedenis een hoge vlucht genomen.
Uniforme visie op geschiedenis en geschiedschrijving verlaten voor een pluriforme
visie met verschillende perspectieven. Niet meer het schrijven van DE geschiedenis
van HET theater, maar EEN geschiedenis (te midden van andere) van theatrale
vormen.
“Methodos: Weg naar iets.”
