Methoden en Technieken van de
Rechtswetenschap 2019-2020
Nummer opdracht: 2
Naam:
Voornaam:
Studentnummer:
Aantal woorden: 800
Nummer groep: 5
Naam docent: J. Meester
, Recht als wetenschap
I. Inleiding
Universiteit Leiden, Universiteit Utrecht, Universiteit van Amsterdam en
nog vele andere universiteiten beschikken over de faculteit der
rechtsgeleerdheid. Er bestaat consensus over de opvatting dat recht een
geleerdheid omvat. De Open Universiteit durft dit een stapje verder te
nemen; zij beschikt over een faculteit der rechtswetenschappen. Niet
alleen is de studie van rechten een geleerdheid, nee, het is zelfs een
wetenschap. Maar wat is wetenschap nu precies? Een eenvoudig
antwoord geeft deze vraag niet. Doomen stelt dat wetenschap geen vast
afgebakende betekenis heeft. Als we willen achterhalen of iets een
wetenschap is, zouden we raakvlakken moeten zoeken met traditionele
natuurwetenschappen.1 Cliteur noemt een aantal wijdverspreide
opvattingen over deze wetenschappen, zijnde: er bestaat consensus over
enkele basale feiten, er is sprake van innovatie en vooruitgang en er
worden voorspellingen gedaan.2 Aan de hand van deze opvattingen zal ik
duidelijk maken waarom de rechtsgeleerdheid zeker in aanmerking komt
voor de titel van ‘wetenschap’.
II. Consensus
De eerste opvatting die heerst op het gebied van de wetenschap, is dat
tussen wetenschappers consensus bestaat over enkele basale feiten. 3
Natuurkundigen zijn het erover eens dat de aarde rond de zon draait en
archeologen ontkennen het bestaan van dinosauriërs niet. Binnen deze
disciplines bestaat wel onenigheid, maar hoofdlijnen zijn er zeker. Een
van de argumenten die tegenstanders van de rechtsgeleerdheid als
wetenschap vaak aankaarten, is dat er geen consensus binnen de
rechtswereld bestaat. De rechtswetenschap beschikt niet over een eigen
uitgebreide onderzoeksmethode. Waarschijnlijk heeft dit te maken met
het feit dat rechtswetenschappers heel veel overnemen van de
1
Doomen 2011, p. 12.
2
Cliteur 2009, p. 1-22.
3
Cliteur 2009, p. 2.
2
Rechtswetenschap 2019-2020
Nummer opdracht: 2
Naam:
Voornaam:
Studentnummer:
Aantal woorden: 800
Nummer groep: 5
Naam docent: J. Meester
, Recht als wetenschap
I. Inleiding
Universiteit Leiden, Universiteit Utrecht, Universiteit van Amsterdam en
nog vele andere universiteiten beschikken over de faculteit der
rechtsgeleerdheid. Er bestaat consensus over de opvatting dat recht een
geleerdheid omvat. De Open Universiteit durft dit een stapje verder te
nemen; zij beschikt over een faculteit der rechtswetenschappen. Niet
alleen is de studie van rechten een geleerdheid, nee, het is zelfs een
wetenschap. Maar wat is wetenschap nu precies? Een eenvoudig
antwoord geeft deze vraag niet. Doomen stelt dat wetenschap geen vast
afgebakende betekenis heeft. Als we willen achterhalen of iets een
wetenschap is, zouden we raakvlakken moeten zoeken met traditionele
natuurwetenschappen.1 Cliteur noemt een aantal wijdverspreide
opvattingen over deze wetenschappen, zijnde: er bestaat consensus over
enkele basale feiten, er is sprake van innovatie en vooruitgang en er
worden voorspellingen gedaan.2 Aan de hand van deze opvattingen zal ik
duidelijk maken waarom de rechtsgeleerdheid zeker in aanmerking komt
voor de titel van ‘wetenschap’.
II. Consensus
De eerste opvatting die heerst op het gebied van de wetenschap, is dat
tussen wetenschappers consensus bestaat over enkele basale feiten. 3
Natuurkundigen zijn het erover eens dat de aarde rond de zon draait en
archeologen ontkennen het bestaan van dinosauriërs niet. Binnen deze
disciplines bestaat wel onenigheid, maar hoofdlijnen zijn er zeker. Een
van de argumenten die tegenstanders van de rechtsgeleerdheid als
wetenschap vaak aankaarten, is dat er geen consensus binnen de
rechtswereld bestaat. De rechtswetenschap beschikt niet over een eigen
uitgebreide onderzoeksmethode. Waarschijnlijk heeft dit te maken met
het feit dat rechtswetenschappers heel veel overnemen van de
1
Doomen 2011, p. 12.
2
Cliteur 2009, p. 1-22.
3
Cliteur 2009, p. 2.
2
