The Hate U Give
Samenvatting NL
De zestienjarige Starr Carter woont in Garden Heights, een armoedige zwarte buurt waar
bendes de dienst uitmaken. Haar vader, Big Mav, is een voormalig drugsdealer die nu
een winkel runt in Garden Heights. Hij wil een degelijke opleiding en veilige
schoolomgeving voor zijn kinderen, wat betekent dat Starr drie kwartier reist om op
Williamson Prep onderwijs te volgen. Op deze school zitten voornamelijk blanke
kinderen van rijke ouders. Ook Starrs vriendje Chris zit op Williamson Prep. Omdat Chris
blank is, houdt Starr hun relatie geheim voor haar vader. Ze worstelt bovendien met de
houding die ze moet aannemen in deze relatie en voelt zich een verrader jegens haar ras:
‘het voelt alsof ik mijn middelvinger opsteek naar Khalil, papa en Seven; alsof ik tegen
alle andere zwarte mannen in mijn leven keihard “Fuck you” roep, omdat ik een blank
vriendje heb’ (p. 90).
De twee omgevingen waarin Starr zich bevindt, mengen maar moeilijk. Dat maakt het
voor Starr ingewikkeld om zichzelf te zijn. Ze heeft het gevoel haar persoonlijkheid te
moeten aanpassen aan de plek waar ze is. ‘Het ironische is dat ik op Williamson niet
cool hoef te doen – ik ben het per definitie omdat ik een van de weinige zwarten ben. In
Garden Heights moet ik ook echt laten zíen dat ik het ben’ (p. 15). Als een schoolvriendin
niet bij Starr ‘in het getto’ (p. 35) mag logeren, beseft Starr dat ze de twee verschillende
werelden van Garden Heights en Williamson Prep zo veel mogelijk gescheiden moet
houden.
Dat besef wordt versterkt wanneer Starr getuige is van politiegeweld met dodelijke
afloop. Na een feestje rijdt Starr met haar jeugdvriend Khalil naar huis. Ze worden
aangehouden door een blanke politieagent. Al op vroege leeftijd leerde Starr van haar
vader wat te doen als ze zou worden aangehouden door de politie: ‘altijd doen wat ze
zeggen (…) Hou je handen zo dat ze ze kunnen zien. Geen onverwachte bewegingen
maken. Alleen praten als je iets gevraagd wordt’ (p. 23). Op het moment dat ze
zwaailichten achter zich zien en Khalil de motor stopzet, hoopt Starr dat iemand dit
gesprek ook met Khalil gevoerd heeft.
Helaas is Khalil niet zo voorzichtig. Hij doet niet zonder meer wat de agent van hem
vraagt, maar stelt een tegenvraag. De agent is daar niet van gediend en dwingt Khalil uit
de auto te stappen, zodat hij hem kan fouilleren. Wanneer Khalil vervolgens een
onverwachte beweging maakt om aan Starr te vragen of het goed gaat met haar, lost de
agent drie schoten. Khalil overlijdt ter plaatse. Starr is in shock. Na het voorval wordt ze
door haar ouders opgehaald.
Aangezien Starr de enige getuige is, wordt ze verhoord door de politie. Starr voelt zich
geplaatst voor een dilemma. Enerzijds wil ze niet dat iemand weet dat zij getuigt, omdat
, ze vreest als een crimineel meisje te worden gezien, dat in de auto zat bij een gangster-
jongen. Anderzijds wil ze de hele wereld de waarheid laten horen: dat de politie zonder
reden en rechtvaardiging haar vriend doodde. Ze besluit wel te getuigen, maar in overleg
met haar ouders houdt ze geheim dat zij de getuige is. Tijdens het gesprek met de
politierechercheurs moet Starr veel moeite doen om zich geen woorden in de mond te
laten leggen en rustig te blijven. De rechercheurs noemen de schietpartij een ‘incident’
en proberen de suggestie te wekken dat de agent, Brian Cruise, uit zelfbescherming
handelde.
Als gevolg van het politiegeweld zijn in Garden Heights rellen en demonstraties
uitgebroken. Wanneer de politie verklaart dat er geen reden is om Brian Cruise te
arresteren, neemt de onrust in de wijk toe. De buurt verandert in oorlogsgebied vol
spandoeken met teksten als ‘Black Power’, traangas, tanks en een avondklok. Starrs
moeder wil vertrekken uit Garden Heights en verhuizen naar een betere wijk, maar haar
vader wil dat per se niet. Hij wil zijn vrienden niet in de steek laten.
Omdat de media Khalil afschilderen als drugsdealer en verzwijgen dat hij ongewapend
was, voelt Starr zich schuldig. Zij is de enige die kan vertellen wat er echt is gebeurd.
Door onder meer de toenemende onrust in Garden Heights, gesprekken met haar vader
en de opmerking van haar vriendin Kenya die Starr verwijt dat ze Khalil heeft laten vallen
voor haar blanke vrienden, besluit Starr dat ze niet langer kan zwijgen en vertelt ze,
anoniem, de waarheid op tv. Een activistische advocate, mevrouw Ofrah, helpt haar
hierbij en biedt aan Starr te vertegenwoordigen. De officier van justitie wil haar namelijk
ondervragen. Zij stelt een onderzoek in waarbij een jury moet beoordelen of de agent zal
worden aangeklaagd. Intussen doet een aanslag op de woning van het gezin Starrs vader
alsnog besluiten om te verhuizen.
Uiteindelijk beslist de jury dat de agent niet wordt aangeklaagd voor de dood van Khalil.
Starr is woest en stort zich in de demonstraties en het geweld op straat. ‘Ze voerden me
haat, nu wil ik iedereen naaien, ook al weet ik niet hoe’ (p. 312). In het hart van de
demonstratie besluit Starr dat ze haar stem wil laten horen en pakt ze de megafoon aan
van mevrouw Ofrah. Starr spreekt de menigte toe en vertelt dat zij de getuige was. Het
geweld escaleert, ook de winkel van Big Mav brandt af. Als Starr daarna in gesprek gaat
met Kenya, komt ze tot de conclusie dat ze haar afkomst nooit kan veranderen en dat ze
zich daar nooit meer voor wil schamen. Ook belooft ze zichzelf dat ze Khalil nooit zal
vergeten, en dat ze nooit haar mond zal houden.
Samenvatting NL
De zestienjarige Starr Carter woont in Garden Heights, een armoedige zwarte buurt waar
bendes de dienst uitmaken. Haar vader, Big Mav, is een voormalig drugsdealer die nu
een winkel runt in Garden Heights. Hij wil een degelijke opleiding en veilige
schoolomgeving voor zijn kinderen, wat betekent dat Starr drie kwartier reist om op
Williamson Prep onderwijs te volgen. Op deze school zitten voornamelijk blanke
kinderen van rijke ouders. Ook Starrs vriendje Chris zit op Williamson Prep. Omdat Chris
blank is, houdt Starr hun relatie geheim voor haar vader. Ze worstelt bovendien met de
houding die ze moet aannemen in deze relatie en voelt zich een verrader jegens haar ras:
‘het voelt alsof ik mijn middelvinger opsteek naar Khalil, papa en Seven; alsof ik tegen
alle andere zwarte mannen in mijn leven keihard “Fuck you” roep, omdat ik een blank
vriendje heb’ (p. 90).
De twee omgevingen waarin Starr zich bevindt, mengen maar moeilijk. Dat maakt het
voor Starr ingewikkeld om zichzelf te zijn. Ze heeft het gevoel haar persoonlijkheid te
moeten aanpassen aan de plek waar ze is. ‘Het ironische is dat ik op Williamson niet
cool hoef te doen – ik ben het per definitie omdat ik een van de weinige zwarten ben. In
Garden Heights moet ik ook echt laten zíen dat ik het ben’ (p. 15). Als een schoolvriendin
niet bij Starr ‘in het getto’ (p. 35) mag logeren, beseft Starr dat ze de twee verschillende
werelden van Garden Heights en Williamson Prep zo veel mogelijk gescheiden moet
houden.
Dat besef wordt versterkt wanneer Starr getuige is van politiegeweld met dodelijke
afloop. Na een feestje rijdt Starr met haar jeugdvriend Khalil naar huis. Ze worden
aangehouden door een blanke politieagent. Al op vroege leeftijd leerde Starr van haar
vader wat te doen als ze zou worden aangehouden door de politie: ‘altijd doen wat ze
zeggen (…) Hou je handen zo dat ze ze kunnen zien. Geen onverwachte bewegingen
maken. Alleen praten als je iets gevraagd wordt’ (p. 23). Op het moment dat ze
zwaailichten achter zich zien en Khalil de motor stopzet, hoopt Starr dat iemand dit
gesprek ook met Khalil gevoerd heeft.
Helaas is Khalil niet zo voorzichtig. Hij doet niet zonder meer wat de agent van hem
vraagt, maar stelt een tegenvraag. De agent is daar niet van gediend en dwingt Khalil uit
de auto te stappen, zodat hij hem kan fouilleren. Wanneer Khalil vervolgens een
onverwachte beweging maakt om aan Starr te vragen of het goed gaat met haar, lost de
agent drie schoten. Khalil overlijdt ter plaatse. Starr is in shock. Na het voorval wordt ze
door haar ouders opgehaald.
Aangezien Starr de enige getuige is, wordt ze verhoord door de politie. Starr voelt zich
geplaatst voor een dilemma. Enerzijds wil ze niet dat iemand weet dat zij getuigt, omdat
, ze vreest als een crimineel meisje te worden gezien, dat in de auto zat bij een gangster-
jongen. Anderzijds wil ze de hele wereld de waarheid laten horen: dat de politie zonder
reden en rechtvaardiging haar vriend doodde. Ze besluit wel te getuigen, maar in overleg
met haar ouders houdt ze geheim dat zij de getuige is. Tijdens het gesprek met de
politierechercheurs moet Starr veel moeite doen om zich geen woorden in de mond te
laten leggen en rustig te blijven. De rechercheurs noemen de schietpartij een ‘incident’
en proberen de suggestie te wekken dat de agent, Brian Cruise, uit zelfbescherming
handelde.
Als gevolg van het politiegeweld zijn in Garden Heights rellen en demonstraties
uitgebroken. Wanneer de politie verklaart dat er geen reden is om Brian Cruise te
arresteren, neemt de onrust in de wijk toe. De buurt verandert in oorlogsgebied vol
spandoeken met teksten als ‘Black Power’, traangas, tanks en een avondklok. Starrs
moeder wil vertrekken uit Garden Heights en verhuizen naar een betere wijk, maar haar
vader wil dat per se niet. Hij wil zijn vrienden niet in de steek laten.
Omdat de media Khalil afschilderen als drugsdealer en verzwijgen dat hij ongewapend
was, voelt Starr zich schuldig. Zij is de enige die kan vertellen wat er echt is gebeurd.
Door onder meer de toenemende onrust in Garden Heights, gesprekken met haar vader
en de opmerking van haar vriendin Kenya die Starr verwijt dat ze Khalil heeft laten vallen
voor haar blanke vrienden, besluit Starr dat ze niet langer kan zwijgen en vertelt ze,
anoniem, de waarheid op tv. Een activistische advocate, mevrouw Ofrah, helpt haar
hierbij en biedt aan Starr te vertegenwoordigen. De officier van justitie wil haar namelijk
ondervragen. Zij stelt een onderzoek in waarbij een jury moet beoordelen of de agent zal
worden aangeklaagd. Intussen doet een aanslag op de woning van het gezin Starrs vader
alsnog besluiten om te verhuizen.
Uiteindelijk beslist de jury dat de agent niet wordt aangeklaagd voor de dood van Khalil.
Starr is woest en stort zich in de demonstraties en het geweld op straat. ‘Ze voerden me
haat, nu wil ik iedereen naaien, ook al weet ik niet hoe’ (p. 312). In het hart van de
demonstratie besluit Starr dat ze haar stem wil laten horen en pakt ze de megafoon aan
van mevrouw Ofrah. Starr spreekt de menigte toe en vertelt dat zij de getuige was. Het
geweld escaleert, ook de winkel van Big Mav brandt af. Als Starr daarna in gesprek gaat
met Kenya, komt ze tot de conclusie dat ze haar afkomst nooit kan veranderen en dat ze
zich daar nooit meer voor wil schamen. Ook belooft ze zichzelf dat ze Khalil nooit zal
vergeten, en dat ze nooit haar mond zal houden.
