KINDEREN EN GEDICHTEN
Bijna elk kind kent een paar kinderversjes of ‘nursery rhyms’. Een kind
leert die zonder inspanning. Echter, de overstap van rijmpjes naar
gedichten ontmoet weerstand. Zijn rijmpjes nog eerste leuke stapjes,
het memoriseren van gedichten wordt vergeleken met een zinloze en
onwenselijke ‘drill’. Het vermogen van een kind te memoriseren en
reciteren blijft daardoor onaangesproken. Hierdoor wordt het kind
tekort gedaan.
Bijna alle ouders kennen een paar grappige kinderversjes. Maar wanneer
kinderen naar school gaan, duikt vaak een antiautoritair argument op om
kinderen te vrijwaren van het leren van gedichten. ‘Een kind moet niet gedrild
worden’, of sceptisch: ‘Wat is de relevantie van gedichten?’ Gedichten
behoren tot het educatieve fundament waar een kind taal, cultuur en in
enkele gevallen schrijfkunst op kan bouwen. Er bestaan goede redenen om
gedichten weer een plaats te geven in het kinderhart. Kinderen hebben baat
bij het leren van gedichten, ook als ze later geen alfa-studie oppakken.
COGNITIEVE WAARDE
Of het gaat om serieuze, klassieke, verhalende of humoristische gedichten,
het zijn de ware opvolgers van kinderversjes. Een kinderversje is de eerste
kennismaking met de combinatie van ritme, cadans, rijm en taalpatronen en
helpt bij spreekvaardigheid en bereidt het kind voor op gedichten. De
cognitieve waarde van het leren van gedichten is groot. Kinderen die
gedichten leren memoriseren en reciteren ontwikkelen taalvaardigheden.
Een kind leert door gedichten, net zoals door lezen, nieuwe woorden. Hoe
rijker de woordenschat van een kind, hoe beter. Zelfs als een kind een
gedicht hoort en de betekenis van een aantal worden niet kent, dan raadt
een kind naar die betekenis met de hulp van het gedicht dat die betekenis
suggereert. Kinderen die poëtisch geschoold worden, ontwikkelen ook een
gevoel voor verschillende betekenissen van woorden en zinnen. Net zoals
tweetalige kinderen weten dat ‘blauw’ niet een kleur is maar een woord voor
een kleur die je ook met ‘blue’ kunt aanduiden, leren kinderen
woordcombinaties te gebruiken om essenties van iets te duiden.
En essenties worden ook begrepen door kinderen met dyslexie. Voor
kinderen met dyslexie is het leren memoriseren en reciteren van gedichten
een zegen. Zij kunnen gedichten met een docent of ouder leren door deze
samen keer-op-keer op te zeggen zodat de geschreven tekst geen obstakel
vormt. De trots op het kindergezicht spreekt boekdelen wanneer het een lang
gedicht kan voordragen. Niemand vermoedt dyslexie en even kan dit kind
gewoon of zelfs excellent zijn, wat het zelfvertrouwen stimuleert.
Niet alle kinderen gaan later een taal- of letterenstudie volgen. Toch is het
Bijna elk kind kent een paar kinderversjes of ‘nursery rhyms’. Een kind
leert die zonder inspanning. Echter, de overstap van rijmpjes naar
gedichten ontmoet weerstand. Zijn rijmpjes nog eerste leuke stapjes,
het memoriseren van gedichten wordt vergeleken met een zinloze en
onwenselijke ‘drill’. Het vermogen van een kind te memoriseren en
reciteren blijft daardoor onaangesproken. Hierdoor wordt het kind
tekort gedaan.
Bijna alle ouders kennen een paar grappige kinderversjes. Maar wanneer
kinderen naar school gaan, duikt vaak een antiautoritair argument op om
kinderen te vrijwaren van het leren van gedichten. ‘Een kind moet niet gedrild
worden’, of sceptisch: ‘Wat is de relevantie van gedichten?’ Gedichten
behoren tot het educatieve fundament waar een kind taal, cultuur en in
enkele gevallen schrijfkunst op kan bouwen. Er bestaan goede redenen om
gedichten weer een plaats te geven in het kinderhart. Kinderen hebben baat
bij het leren van gedichten, ook als ze later geen alfa-studie oppakken.
COGNITIEVE WAARDE
Of het gaat om serieuze, klassieke, verhalende of humoristische gedichten,
het zijn de ware opvolgers van kinderversjes. Een kinderversje is de eerste
kennismaking met de combinatie van ritme, cadans, rijm en taalpatronen en
helpt bij spreekvaardigheid en bereidt het kind voor op gedichten. De
cognitieve waarde van het leren van gedichten is groot. Kinderen die
gedichten leren memoriseren en reciteren ontwikkelen taalvaardigheden.
Een kind leert door gedichten, net zoals door lezen, nieuwe woorden. Hoe
rijker de woordenschat van een kind, hoe beter. Zelfs als een kind een
gedicht hoort en de betekenis van een aantal worden niet kent, dan raadt
een kind naar die betekenis met de hulp van het gedicht dat die betekenis
suggereert. Kinderen die poëtisch geschoold worden, ontwikkelen ook een
gevoel voor verschillende betekenissen van woorden en zinnen. Net zoals
tweetalige kinderen weten dat ‘blauw’ niet een kleur is maar een woord voor
een kleur die je ook met ‘blue’ kunt aanduiden, leren kinderen
woordcombinaties te gebruiken om essenties van iets te duiden.
En essenties worden ook begrepen door kinderen met dyslexie. Voor
kinderen met dyslexie is het leren memoriseren en reciteren van gedichten
een zegen. Zij kunnen gedichten met een docent of ouder leren door deze
samen keer-op-keer op te zeggen zodat de geschreven tekst geen obstakel
vormt. De trots op het kindergezicht spreekt boekdelen wanneer het een lang
gedicht kan voordragen. Niemand vermoedt dyslexie en even kan dit kind
gewoon of zelfs excellent zijn, wat het zelfvertrouwen stimuleert.
Niet alle kinderen gaan later een taal- of letterenstudie volgen. Toch is het
