Hoe gaan de hoofdpersonen om met hun mentale problemen?
Hoofdpersoon: Maarten Klein uit het boek Hersenschimmen Maarten Klein uit het boek
Hersenschimmen is een man van rond de 70 jaar oud en hij heeft last van dementie. In het begin van
het boek ziet alles er nog goed uit en lijkt het erop dat hij nog niet zoveel problemen heeft. Hij
vergeet wel steeds kleine dingen, zoals of hij een bepaald boek al had gelezen of niet. Naarmate je
verder leest in het boek krijgt hij wel steeds meer momenten dat hij dingen vergeet. Hij vergeet in
welk jaar hij leeft zodat hij soms denkt dat oorlog is. Ook vergeet hij de weg naar huis en vraagt hij
telkens naar het overleden hondje van een vriend. In het begin van het boek bedenkt Maarten
allerlei excuses voor zijn vergeetachtigheid en lijkt het erop dat hij zelf niet goed doorheeft dat hij
dement wordt. Hij zegt zelf dat hij verstrooid is. Naarmate je het boek verder leest, beseft Maarten
dat hij steeds vaker dingen vergeet. Hij schaamt zich hiervoor en hij probeert zijn vergeetachtigheid
goed te praten. Steeds beter zie je dat Maarten zich realiseert dat hij veel vergeet. Dit maakt hem
angstig en verdrietig maar hij blijft zijn probleem ontkennen. Door het geheugenverlies van Maarten
lopen heden en verleden veel door elkaar omdat zijn geheugen hem steeds vaker in de steek laat.
Het gaat snel bergafwaarts met Maarten. Hij herkent zelfs zijn vrouw niet meer en verward de
verpleegster met zijn dochter. Hij snapt niet wat er met hem en om hem heen gebeurt. Maarten
krijgt op een gegeven moment medicatie en wordt zelfs vastgebonden in zijn bed. Op het einde moet
hij continu in de gaten worden gehouden en wordt hij opgenomen. Tegen die tijd is Maarten erg
verward en zijn zijn gedachten onsamenhangend. In het boek lijkt het er in het begin dus op dat
Maarten niet door heeft dat hij dement wordt. Naarmate je het boek verder leest, gaat hij zich dat
steeds meer beseffen al probeert hij dat nog vaak te verdoezelen of goed te praten. Aan het einde
lees je wel dat Maarten op sommige heldere momenten zich wel realiseert dat hij mentaal niet in
orde is maar door zijn dementie vergeet hij dit ook weer.
Hoofdpersoon: Jan Montyn uit het boek Montyn. Jan Montyn heeft een zwaar leven. Zijn opvoeding
was moeilijk met een zwaar gelovige vader die het niet goed vond dat Jan ontspannende activiteiten
doet. Jan moet hard werken anders wordt hij door de duivel gestraft. Al jongen was Jan hierdoor
vaak bang voor de duivel, de hel en het donker. Jan sluit zich al jong aan bij de duitse jugendsturm en
later bij de duitse marine. Hier moet hij hard werken en trainen en uiteindelijk moet hij meevechten
in de oorlog. Hij maakt hier erge dingen mee en is altijd bang voor iets ergs zoals de dood. In de
oorlog verliest hij drie goede vrienden Piet, Thom en Hein. Zijn angst voor de dood verdwijnt omdat
hij zo verdrietig is door hun dood. Hij wil hierdoor zelf dood en zoekt daarom het gevaar steeds op.
Toch overleeft Jan al deze gevaarlijke situaties (torpedo-aanval, granaatscherven en zelfs een
zelfmoord). In deze periode van zijn leven was Jan altijd erg onrustig. Jan wordt in de oorlog een
krijgsgevangene. Hij ontsnapt en gaat weer vechten. Hij besluit te deserteren en wordt daardoor
gevangen gezet. Na een paar jaar keert hij terug naar huis maar omdat hij heeft gevochten voor de
duitsers, wordt hij door iedereen met de nek aangekeken. Hij gaat weer vechten in een oorlog en
raakt dan zwaargewond. Daarna trouwt Jan weer maar dit huwelijk duurt niet lang. Vanaf dat
moment doet Jan heel veel dingen die
niet mogen en wordt hij ontoerekeningsvatbaar verklaard. Door de gruwelijke ervaringen uit zijn
leven en de oorlog, heeft Jan ernstige psychische klachten. Hij heeft angstdromen en
Hoofdpersoon: Maarten Klein uit het boek Hersenschimmen Maarten Klein uit het boek
Hersenschimmen is een man van rond de 70 jaar oud en hij heeft last van dementie. In het begin van
het boek ziet alles er nog goed uit en lijkt het erop dat hij nog niet zoveel problemen heeft. Hij
vergeet wel steeds kleine dingen, zoals of hij een bepaald boek al had gelezen of niet. Naarmate je
verder leest in het boek krijgt hij wel steeds meer momenten dat hij dingen vergeet. Hij vergeet in
welk jaar hij leeft zodat hij soms denkt dat oorlog is. Ook vergeet hij de weg naar huis en vraagt hij
telkens naar het overleden hondje van een vriend. In het begin van het boek bedenkt Maarten
allerlei excuses voor zijn vergeetachtigheid en lijkt het erop dat hij zelf niet goed doorheeft dat hij
dement wordt. Hij zegt zelf dat hij verstrooid is. Naarmate je het boek verder leest, beseft Maarten
dat hij steeds vaker dingen vergeet. Hij schaamt zich hiervoor en hij probeert zijn vergeetachtigheid
goed te praten. Steeds beter zie je dat Maarten zich realiseert dat hij veel vergeet. Dit maakt hem
angstig en verdrietig maar hij blijft zijn probleem ontkennen. Door het geheugenverlies van Maarten
lopen heden en verleden veel door elkaar omdat zijn geheugen hem steeds vaker in de steek laat.
Het gaat snel bergafwaarts met Maarten. Hij herkent zelfs zijn vrouw niet meer en verward de
verpleegster met zijn dochter. Hij snapt niet wat er met hem en om hem heen gebeurt. Maarten
krijgt op een gegeven moment medicatie en wordt zelfs vastgebonden in zijn bed. Op het einde moet
hij continu in de gaten worden gehouden en wordt hij opgenomen. Tegen die tijd is Maarten erg
verward en zijn zijn gedachten onsamenhangend. In het boek lijkt het er in het begin dus op dat
Maarten niet door heeft dat hij dement wordt. Naarmate je het boek verder leest, gaat hij zich dat
steeds meer beseffen al probeert hij dat nog vaak te verdoezelen of goed te praten. Aan het einde
lees je wel dat Maarten op sommige heldere momenten zich wel realiseert dat hij mentaal niet in
orde is maar door zijn dementie vergeet hij dit ook weer.
Hoofdpersoon: Jan Montyn uit het boek Montyn. Jan Montyn heeft een zwaar leven. Zijn opvoeding
was moeilijk met een zwaar gelovige vader die het niet goed vond dat Jan ontspannende activiteiten
doet. Jan moet hard werken anders wordt hij door de duivel gestraft. Al jongen was Jan hierdoor
vaak bang voor de duivel, de hel en het donker. Jan sluit zich al jong aan bij de duitse jugendsturm en
later bij de duitse marine. Hier moet hij hard werken en trainen en uiteindelijk moet hij meevechten
in de oorlog. Hij maakt hier erge dingen mee en is altijd bang voor iets ergs zoals de dood. In de
oorlog verliest hij drie goede vrienden Piet, Thom en Hein. Zijn angst voor de dood verdwijnt omdat
hij zo verdrietig is door hun dood. Hij wil hierdoor zelf dood en zoekt daarom het gevaar steeds op.
Toch overleeft Jan al deze gevaarlijke situaties (torpedo-aanval, granaatscherven en zelfs een
zelfmoord). In deze periode van zijn leven was Jan altijd erg onrustig. Jan wordt in de oorlog een
krijgsgevangene. Hij ontsnapt en gaat weer vechten. Hij besluit te deserteren en wordt daardoor
gevangen gezet. Na een paar jaar keert hij terug naar huis maar omdat hij heeft gevochten voor de
duitsers, wordt hij door iedereen met de nek aangekeken. Hij gaat weer vechten in een oorlog en
raakt dan zwaargewond. Daarna trouwt Jan weer maar dit huwelijk duurt niet lang. Vanaf dat
moment doet Jan heel veel dingen die
niet mogen en wordt hij ontoerekeningsvatbaar verklaard. Door de gruwelijke ervaringen uit zijn
leven en de oorlog, heeft Jan ernstige psychische klachten. Hij heeft angstdromen en
