Toets Pedagogiek BT2
Schoolpedagogiek Hoofdstuk 1
Parallelle school Een school naast een school. Druk door ouders om buitenschoolse activiteiten te doen.
Pas door taal worden kinderen ‘medemensen’. Je ontwikkelt je pas als je onder mensen bevindt.
Als een kind niet veilig hecht, dat wil zeggen geen duurzame affectieve relatie heeft met zijn moeder, komt het niet
of nauwelijks tot exploratie.
Nestblijvers Baby’s die nog niet hun eigen weg kunnen gaan; ze zijn hulpeloos en op de verzorging van hun ouders
aangewezen.
Nestvliegers Baby’s die gelijk op eigen benen kunnen staan.
Een mensen baby is een bijzonder soort nestblijver. Biologen noemen mensen vaak secundaire nestblijver. In het
eerste jaar blijven baby’s in een soort culturele buitenbaarmoederlijke ruimte. Pas daarna is een baby in staat om
zich als soortgenoten te gedragen. (Leren praten, rechtop lopen etc.)
Om mens te kunnen worden is een tweede geboorde nodig. Geen biologische, maar een culturele geboorte. Dit is
een geboorde in de wereld van de mens. Een mens kan zich alleen ontwikkelen tussen de mensen.
Kinderen worden met onrijpe hersenen geboren. Alleen de delen van de hersenen die voor het overleven van belang
zijn, zoals het deel dat de ademhaling regelt, zijn uitgerijpt.
Delen van de hersenen die processen regulieren die kenmerken zijn voor de mens, moeten nog groeien.
(Waarnemen, lopen, spreken.)
Hersenen zijn zeer vormbaar. Hersenonderzoekers spreken over ‘plasticiteit van de hersenen’. Als kinderen
ervaringen op doen worden zenuwcellen geactiveerd. Als daartussen nieuwe verbindingen ontstaan en deze door
nieuwe ervaringen uitgroeien tot netwerken, leren kinderen en daarmee nemen hun denk- en
handelingsmogelijkheden toe.
Antonio Damasio, een neuroloog, wijst erop dat de hersenen ook voorstellingen voortbrengen.
Hierbij onderscheidt hij twee soorten voorstellingen:
-Eerste orde voorstellingen een object dat we waarnemen (er komt een grommende hond op me af), reactie van
het lichaam (schrik).
-Tweede orde voorstellingen voorstellingen die de relatie tussen de voorstellingen van de eerste orde afbeelden,
dus tussen die van de grommende hond en die van de door de hond teweeggebrachte veranderde
lichaamstoestand.
Lichaamsschema dit slaat op de sensomotorische ontwikkeling van het lichaam. Het geeft aan wat het lichaam
kan. Dit veranderd continue door de ontwikkelingen die kinderen doormaken.
Lichaamsbeeld Hoe een mens met zijn lichaam in de wereld staat.
Normaal gesproken komt het lichaamsschema en het lichaamsbeeld met elkaar overeen. Al is dit niet zo, dan kunnen
er leer- of gedragsproblemen ontstaan.
Moeder en kind vormen een ‘twee-eenheid’.
Met taal introduceert de moeder bij het kind de ervaring van het niet aanwezig-zijn. Woorden zijn niet gelijk aan dat
wat ze representeren. Wat ze representeren ligt buiten de taal. Aan het einde van de peutertijd, begin van de
kleutertijd, gaat de vader een aparte positie in het leven van het kind innemen. Omdat moeder ook aandacht richt
op de vader krijgt hij iets aantrekkelijks en daardoor gaat de aandacht van het kind zich ook op hem richten.
Hierdoor komt het kind los uit de twee-eenheid en kan het zich ten opzichte van andere mensen gaan positioneren.
Schoolpedagogiek Hoofdstuk 1
Parallelle school Een school naast een school. Druk door ouders om buitenschoolse activiteiten te doen.
Pas door taal worden kinderen ‘medemensen’. Je ontwikkelt je pas als je onder mensen bevindt.
Als een kind niet veilig hecht, dat wil zeggen geen duurzame affectieve relatie heeft met zijn moeder, komt het niet
of nauwelijks tot exploratie.
Nestblijvers Baby’s die nog niet hun eigen weg kunnen gaan; ze zijn hulpeloos en op de verzorging van hun ouders
aangewezen.
Nestvliegers Baby’s die gelijk op eigen benen kunnen staan.
Een mensen baby is een bijzonder soort nestblijver. Biologen noemen mensen vaak secundaire nestblijver. In het
eerste jaar blijven baby’s in een soort culturele buitenbaarmoederlijke ruimte. Pas daarna is een baby in staat om
zich als soortgenoten te gedragen. (Leren praten, rechtop lopen etc.)
Om mens te kunnen worden is een tweede geboorde nodig. Geen biologische, maar een culturele geboorte. Dit is
een geboorde in de wereld van de mens. Een mens kan zich alleen ontwikkelen tussen de mensen.
Kinderen worden met onrijpe hersenen geboren. Alleen de delen van de hersenen die voor het overleven van belang
zijn, zoals het deel dat de ademhaling regelt, zijn uitgerijpt.
Delen van de hersenen die processen regulieren die kenmerken zijn voor de mens, moeten nog groeien.
(Waarnemen, lopen, spreken.)
Hersenen zijn zeer vormbaar. Hersenonderzoekers spreken over ‘plasticiteit van de hersenen’. Als kinderen
ervaringen op doen worden zenuwcellen geactiveerd. Als daartussen nieuwe verbindingen ontstaan en deze door
nieuwe ervaringen uitgroeien tot netwerken, leren kinderen en daarmee nemen hun denk- en
handelingsmogelijkheden toe.
Antonio Damasio, een neuroloog, wijst erop dat de hersenen ook voorstellingen voortbrengen.
Hierbij onderscheidt hij twee soorten voorstellingen:
-Eerste orde voorstellingen een object dat we waarnemen (er komt een grommende hond op me af), reactie van
het lichaam (schrik).
-Tweede orde voorstellingen voorstellingen die de relatie tussen de voorstellingen van de eerste orde afbeelden,
dus tussen die van de grommende hond en die van de door de hond teweeggebrachte veranderde
lichaamstoestand.
Lichaamsschema dit slaat op de sensomotorische ontwikkeling van het lichaam. Het geeft aan wat het lichaam
kan. Dit veranderd continue door de ontwikkelingen die kinderen doormaken.
Lichaamsbeeld Hoe een mens met zijn lichaam in de wereld staat.
Normaal gesproken komt het lichaamsschema en het lichaamsbeeld met elkaar overeen. Al is dit niet zo, dan kunnen
er leer- of gedragsproblemen ontstaan.
Moeder en kind vormen een ‘twee-eenheid’.
Met taal introduceert de moeder bij het kind de ervaring van het niet aanwezig-zijn. Woorden zijn niet gelijk aan dat
wat ze representeren. Wat ze representeren ligt buiten de taal. Aan het einde van de peutertijd, begin van de
kleutertijd, gaat de vader een aparte positie in het leven van het kind innemen. Omdat moeder ook aandacht richt
op de vader krijgt hij iets aantrekkelijks en daardoor gaat de aandacht van het kind zich ook op hem richten.
Hierdoor komt het kind los uit de twee-eenheid en kan het zich ten opzichte van andere mensen gaan positioneren.
