Religie, zingeving en
levensbeschouwing
Antwoorden boek
Op de mogelijke vragen
KU Leuven
, Uit je antwoord blijkt 1) dat je boek gelezen hebt; 2) dat je over de inhoud hebt
nagedacht; 3) Als je dat antwoord kan stofferen met voorbeelden uit de cursus of uit
het leven is dat een meerwaarde
1) Het christendom is in het Westen geen culturele religie meer. Betreurt de
auteur dat? Waarom wel/niet? Leg uit!
De westerse cultuur is geëvolueerd van een religieuze (waar het christendom de
culturele religie was) naar een moderne seculiere cultuur. In een religieuze cultuur is
godsdienst niet alleen één van de componenten van de cultuur. Het is de bepalende
factor binnen die cultuur. De godsdienst is het referentiekader, het ‘wereldbeeld’
waarin iedereen denkt en handelt. Kerk en geloof worden in deze soort samenleving
niet in vraag gesteld; ze zijn sterk aanwezig. Kardinaal Jozef De Kesel betreurt dit niet
en zegt dat het aanvaard moet worden. Een seculiere cultuur, waar wij vandaag de dag
in leven, betekent niet dat de religie afwezig is. Religie kan dan een van de
componenten van die cultuur zijn. Het is niet omdat het christendom niet meer dit
statuut heeft, dat het op zijn retour is of in verval. Het doel van de Kerk is het
verkondigen van het evangelie en een missionaris te zijn van Gods woord, maar om dat
te doen is het niet noodzakelijk dat het christendom het statuut van culturele religie
heeft. Zijn toekomst hangt hier dus ook niet van af. Het christendom veronderstelt niet
dat de wereld waarin het zijn zending volbrengt, zelf christelijk moet zijn. De vraag naar
God in een seculiere samenleving verdwijnt niet. De grens van de moderniteit is
namelijk dat de seculiere staat geen zin aan het leven of inzet voor de samenleving
geeft. Vrijheid is ook verantwoordelijkheid en hier helpt het geloof. De opkomende
onverschilligheid ten opzichte van anderen is een grote bedreiging van het
individualisme. Er is echter een gevaar dat weggevallen is met het verdwijnen van de
culturele religie. Deze duldt echter geen andere religieuze tradities naast zich. Dit is
onmogelijk aangezien we leven in een multiculturele samenleving. De kerk moet
bescheiden zijn en aanvaarden dat het christelijk geloof geen maatschappelijke
evidentie is en weten dat men niet alles en niet allen vertegenwoordigt. De kerk moet
weten dat er andere opties en mogelijkheden zijn: haar plaats kennen, in alle
nederigheid, en zich situeren binnen de context van een moderne, seculiere en plurale
cultuur.
levensbeschouwing
Antwoorden boek
Op de mogelijke vragen
KU Leuven
, Uit je antwoord blijkt 1) dat je boek gelezen hebt; 2) dat je over de inhoud hebt
nagedacht; 3) Als je dat antwoord kan stofferen met voorbeelden uit de cursus of uit
het leven is dat een meerwaarde
1) Het christendom is in het Westen geen culturele religie meer. Betreurt de
auteur dat? Waarom wel/niet? Leg uit!
De westerse cultuur is geëvolueerd van een religieuze (waar het christendom de
culturele religie was) naar een moderne seculiere cultuur. In een religieuze cultuur is
godsdienst niet alleen één van de componenten van de cultuur. Het is de bepalende
factor binnen die cultuur. De godsdienst is het referentiekader, het ‘wereldbeeld’
waarin iedereen denkt en handelt. Kerk en geloof worden in deze soort samenleving
niet in vraag gesteld; ze zijn sterk aanwezig. Kardinaal Jozef De Kesel betreurt dit niet
en zegt dat het aanvaard moet worden. Een seculiere cultuur, waar wij vandaag de dag
in leven, betekent niet dat de religie afwezig is. Religie kan dan een van de
componenten van die cultuur zijn. Het is niet omdat het christendom niet meer dit
statuut heeft, dat het op zijn retour is of in verval. Het doel van de Kerk is het
verkondigen van het evangelie en een missionaris te zijn van Gods woord, maar om dat
te doen is het niet noodzakelijk dat het christendom het statuut van culturele religie
heeft. Zijn toekomst hangt hier dus ook niet van af. Het christendom veronderstelt niet
dat de wereld waarin het zijn zending volbrengt, zelf christelijk moet zijn. De vraag naar
God in een seculiere samenleving verdwijnt niet. De grens van de moderniteit is
namelijk dat de seculiere staat geen zin aan het leven of inzet voor de samenleving
geeft. Vrijheid is ook verantwoordelijkheid en hier helpt het geloof. De opkomende
onverschilligheid ten opzichte van anderen is een grote bedreiging van het
individualisme. Er is echter een gevaar dat weggevallen is met het verdwijnen van de
culturele religie. Deze duldt echter geen andere religieuze tradities naast zich. Dit is
onmogelijk aangezien we leven in een multiculturele samenleving. De kerk moet
bescheiden zijn en aanvaarden dat het christelijk geloof geen maatschappelijke
evidentie is en weten dat men niet alles en niet allen vertegenwoordigt. De kerk moet
weten dat er andere opties en mogelijkheden zijn: haar plaats kennen, in alle
nederigheid, en zich situeren binnen de context van een moderne, seculiere en plurale
cultuur.
