LEESVERSLAG: OEROEG
A – SAMENVATTEN
De hoofdpersoon is een blanke jongen uit Holland, die in Indonesië woonachtig is samen met zijn vader, een
administrateur en zijn moeder. Zijn moeder was tegelijkertijd zwanger met Sidris, de vrouw van zijn vaders
mandoer: Deppoh. Hun zoon Oeroeg was een oer-Soedanese jongen. Sidris kreeg het ene kind na het andere,
terwijl de moeder van de hoofdpersoon een miskraam kreeg, wat met zich meebracht dat ze onvruchtbaar
werd. Oeroeg woonde in het enige stenen huis in de kampong en het huis lag aan de rivier. Hier kon je de 2
jongens eigenlijk altijd vinden. De ouders van de ik-persoon hadden vaak onenigheid over hun kind. Vader vond
dat zijn kind te veel inlander werd en vond dat moeder hem thuis moest houden om hem fatsoenlijk Hollands
te leren. Moeder was daarentegen van mening dat haar kind naar school moest, want thuis is hij onhoudbaar
als hij niks te doen heeft. Na een paar dagen kwam er meneer Bollinger de hoofdpersoon onderwijzen tot hij
naar een echte school kon. In die tijd wachtte Oeroeg buiten op het erf tot ze weer konden spelen. S ’avonds
vertelde moeder dat de hoofdpersoon niet meer in de kampong mocht spelen van vader en dat Oeroeg dan
maar naar hun huis moest komen, ook legde ze uit dat Oeroeg naar een andere school moest, omdat hij een
inlander was. Vader was erg tevreden over de verbetering van Hollandse vocabulaire van zijn zoon. Op een
avond kwam moeder de kamer van haar zoon in en vroeg hem of hij mee met Deppoh, vader, haar, mijnheer
Bollinger en tuinman Danoeh wilde naar het mysterieuze Zwarte Meer. In de auto zag de hoofdpersoon dat zijn
moeder en mijnheer Bollinger hand-in-hand zaten. Het Zwarte Meer vond hij uiterst teleurstellend: Het was
gewoon een plas met een huisje en een vlot. Hij vroeg Deppoh naar de geheimzinnige vrouw die kinderen zou
opeten. Deppoh vertelde dat er waterplanten in het meer zaten die je helemaal naar beneden kunnen sleuren,
dus dat je alleen vlak bij het vlot veilig kon baden. De ik-persoon ging op het puntje van het vlot zitten, terwijl
de volwassenen op het dak van het hutje aan het springen waren. Het hutje kon dit echter niet aan en stortte
in, waardoor de hoofdpersoon in het meer viel. Toen hij veilig wakker werd vertelde zijn ouders hem dat
Deppoh gestorven is in de waterplanten toen hij hem wilde redden. Oeroeg kwam vervolgens inwonen bij de
huisjongen van vader en vader betaalde ook zijn school. De jongens gingen elke ochtend samen met de trein en
vervolgens naar aparte scholen. Oeroeg kwam in een lastige positie, omdat hij aan de ene kant bij de
bedienden hoorde en aan de andere kant bij de familie van de hoofdpersoon hoorde. Hij hoorde dus eigenlijk
niet echt ergens bij. De ruzie tussen vader en moeder namen toe en moeder en Mijnheer gingen “los van
elkaar’” voor onbepaalde tijd op reis. De vervanger van mijnheer Bollinger was Gerard Stokman, die elk
weekend met de jongens naar een hut in het bos ging om daar te jagen. Met vader had onze hoofdpersoon nog
minder contact dan eerst, maar hij wist wel dat vader zich met de opvoeding bezighield blijkt uit (blz. 48-49:
Enkele dagen “een verfdoos). De hoofdpersoon merkte op zijn verjaardagfeest dat anderen Oeroeg als
inlander/desajongen zagen, waardoor hij aan Gerard vroeg of Oeroeg minder was dan hij. Gerard ontkende dit
volledig. De hoofdpersoon en na een paar maanden ook Oeroeg verhuisden naar een pension van Lida. Toen
vader terugkeerde bracht hij een nieuwe vrouw mee terug: Eugenie, die na een paar maanden ook zwanger
raakte. Lida en Oeroeg vertrokken in september naar Batavia, zodat Oeroeg voor arts kon gaan studeren. De
hoofdpersoon vertrok ook naar Batavia naar een internaat vlak bij de hbs. Vlak voor vertrek gingen de jongens
“chillen” bij de rivier, genoten daar niet meer zo van als vroeger en kwamen tot de conclusie dat ze geen
kinderen meer waren. Na het huiswerk ging de hoofdpersoon vaak naar Lida en Oeroeg. Oeroeg was enorm
veranderd in korte tijd: Hij begon met roken, had nauwelijks puberteitsproblemen en raakte zijn karakteristiek
iets kwijt. Hij wilde zo graag Europees zijn dat hij en Lida zelfs overwogen hebben dat hij Lida’s achternaam zou
aannemen. Lida kwam er na een tijdje achter dat Oeroeg jonge vrouwen mee naar huis nam voor
“boodschappen”, waardoor ze besefte dat ze de controle niet over hem had en stuurde hem ook naar het
internaat. Tijdens een gesprek tussen de jongens vertelde Oeroeg dat hij later naar de VS wilde, omdat ras daar
niet uit zou moeten maken. Oeroeg en Lida verkaste naar Soerabaja naar Oeroeg zijn vriend Abdullah. De
hoofdpersoon zou in Delft gaan studeren en nam daarvoor afscheid van Oeroeg, die zich compleet tegen de
Nederlanders had gekeerd samen met Abdullah. Toen de hoofdpersoon in Nederland was de oorlog net
A – SAMENVATTEN
De hoofdpersoon is een blanke jongen uit Holland, die in Indonesië woonachtig is samen met zijn vader, een
administrateur en zijn moeder. Zijn moeder was tegelijkertijd zwanger met Sidris, de vrouw van zijn vaders
mandoer: Deppoh. Hun zoon Oeroeg was een oer-Soedanese jongen. Sidris kreeg het ene kind na het andere,
terwijl de moeder van de hoofdpersoon een miskraam kreeg, wat met zich meebracht dat ze onvruchtbaar
werd. Oeroeg woonde in het enige stenen huis in de kampong en het huis lag aan de rivier. Hier kon je de 2
jongens eigenlijk altijd vinden. De ouders van de ik-persoon hadden vaak onenigheid over hun kind. Vader vond
dat zijn kind te veel inlander werd en vond dat moeder hem thuis moest houden om hem fatsoenlijk Hollands
te leren. Moeder was daarentegen van mening dat haar kind naar school moest, want thuis is hij onhoudbaar
als hij niks te doen heeft. Na een paar dagen kwam er meneer Bollinger de hoofdpersoon onderwijzen tot hij
naar een echte school kon. In die tijd wachtte Oeroeg buiten op het erf tot ze weer konden spelen. S ’avonds
vertelde moeder dat de hoofdpersoon niet meer in de kampong mocht spelen van vader en dat Oeroeg dan
maar naar hun huis moest komen, ook legde ze uit dat Oeroeg naar een andere school moest, omdat hij een
inlander was. Vader was erg tevreden over de verbetering van Hollandse vocabulaire van zijn zoon. Op een
avond kwam moeder de kamer van haar zoon in en vroeg hem of hij mee met Deppoh, vader, haar, mijnheer
Bollinger en tuinman Danoeh wilde naar het mysterieuze Zwarte Meer. In de auto zag de hoofdpersoon dat zijn
moeder en mijnheer Bollinger hand-in-hand zaten. Het Zwarte Meer vond hij uiterst teleurstellend: Het was
gewoon een plas met een huisje en een vlot. Hij vroeg Deppoh naar de geheimzinnige vrouw die kinderen zou
opeten. Deppoh vertelde dat er waterplanten in het meer zaten die je helemaal naar beneden kunnen sleuren,
dus dat je alleen vlak bij het vlot veilig kon baden. De ik-persoon ging op het puntje van het vlot zitten, terwijl
de volwassenen op het dak van het hutje aan het springen waren. Het hutje kon dit echter niet aan en stortte
in, waardoor de hoofdpersoon in het meer viel. Toen hij veilig wakker werd vertelde zijn ouders hem dat
Deppoh gestorven is in de waterplanten toen hij hem wilde redden. Oeroeg kwam vervolgens inwonen bij de
huisjongen van vader en vader betaalde ook zijn school. De jongens gingen elke ochtend samen met de trein en
vervolgens naar aparte scholen. Oeroeg kwam in een lastige positie, omdat hij aan de ene kant bij de
bedienden hoorde en aan de andere kant bij de familie van de hoofdpersoon hoorde. Hij hoorde dus eigenlijk
niet echt ergens bij. De ruzie tussen vader en moeder namen toe en moeder en Mijnheer gingen “los van
elkaar’” voor onbepaalde tijd op reis. De vervanger van mijnheer Bollinger was Gerard Stokman, die elk
weekend met de jongens naar een hut in het bos ging om daar te jagen. Met vader had onze hoofdpersoon nog
minder contact dan eerst, maar hij wist wel dat vader zich met de opvoeding bezighield blijkt uit (blz. 48-49:
Enkele dagen “een verfdoos). De hoofdpersoon merkte op zijn verjaardagfeest dat anderen Oeroeg als
inlander/desajongen zagen, waardoor hij aan Gerard vroeg of Oeroeg minder was dan hij. Gerard ontkende dit
volledig. De hoofdpersoon en na een paar maanden ook Oeroeg verhuisden naar een pension van Lida. Toen
vader terugkeerde bracht hij een nieuwe vrouw mee terug: Eugenie, die na een paar maanden ook zwanger
raakte. Lida en Oeroeg vertrokken in september naar Batavia, zodat Oeroeg voor arts kon gaan studeren. De
hoofdpersoon vertrok ook naar Batavia naar een internaat vlak bij de hbs. Vlak voor vertrek gingen de jongens
“chillen” bij de rivier, genoten daar niet meer zo van als vroeger en kwamen tot de conclusie dat ze geen
kinderen meer waren. Na het huiswerk ging de hoofdpersoon vaak naar Lida en Oeroeg. Oeroeg was enorm
veranderd in korte tijd: Hij begon met roken, had nauwelijks puberteitsproblemen en raakte zijn karakteristiek
iets kwijt. Hij wilde zo graag Europees zijn dat hij en Lida zelfs overwogen hebben dat hij Lida’s achternaam zou
aannemen. Lida kwam er na een tijdje achter dat Oeroeg jonge vrouwen mee naar huis nam voor
“boodschappen”, waardoor ze besefte dat ze de controle niet over hem had en stuurde hem ook naar het
internaat. Tijdens een gesprek tussen de jongens vertelde Oeroeg dat hij later naar de VS wilde, omdat ras daar
niet uit zou moeten maken. Oeroeg en Lida verkaste naar Soerabaja naar Oeroeg zijn vriend Abdullah. De
hoofdpersoon zou in Delft gaan studeren en nam daarvoor afscheid van Oeroeg, die zich compleet tegen de
Nederlanders had gekeerd samen met Abdullah. Toen de hoofdpersoon in Nederland was de oorlog net
