Leesverslag Nederlands
Nieuw NederlandsVWO
Naam leerling :
Klas :
Naam docent :
Cursus : 2019-2020
Ingeleverd op : 19-09-2019
1 Feitelijke gegevens
1.1 Titel : De kleine blonde dood
1.2 Auteur : Boudewijn Büch
Ondertitel : N.v.t.
Motto : Voor het begin van het boek staan 11 citaten van bekende
personen, van Mick Jagger tot Spinoza. Alle citaten gaan over
liefde, verlies en de jeugd, een duidelijke verwijzing naar de
gevoelens van een vader met betrekking tot de dood van zijn
onvolwassen kind. Opvallend is dat er een citaat tussenstaat
dat verwijst naar het feit dat het kind niet echt bestaan heeft:
Ik ben geen vader, en ik héb geen zoon. Niets dan een sage is
zijn zacht bestaan. – Willem de Mérode.
1.3 Eerste druk : 1985
1.4 Genre : Psychologische roman, biografie
Uitleg : Ik denk dat het achterliggende idee van de schrijver geweest
moet zijn dat het schrijven van dit boek hem zou helpen bij de
verwerking van zijn verleden. De hoofdpersoon uit het boek,
schrijft ook om zijn verleden te verwerken.
2 Eerste reactie
2.1 Keuze
Ik ben op internet gaan zoeken naar geschikte boeken bij het thema ziekte en
dood. Dit leek mij een interessant boek, die mij leuk leek om te lezen.
2.2 Inhoud
Het eerste gedeelte van het boek ging heel veel over de oorlog. Dat had ik van
tevoren niet verwacht. Achteraf is het een heel interessant boek, waar je vanuit
veel verschillende perspectieven naar kunt kijken.
, 3 Samenvatting
Het boek is opgebouwd uit negentien korte hoofdstukken. Er lopen twee verhalen door
elkaar. Het eerste verhaal gaat over Boudewijn en zijn vader Rainer Büch. Het tweede
verhaal gaat over Micky, het zoontje van Boudewijn en Mieke.
In het eerste hoofdstuk gaat de 7-jarige Boudewijn, die bij zijn ouders met vijf broers
(zijn op dat moment nog niet allemaal geboren) in Wassenaar woont, op schoolreisje
naar een speeltuin ergens in Nijmegen. De leerlingen zullen ook een paar stappen op
Duitse bodem mogen zetten. Boudewijn mag van zijn vader beslist niet in Duitsland
komen. Als hij voor zijn vader een “landkaartje” (vlinder) wil vangen, komt hij op
verboden gebied (de naweeën van de oorlog), en wordt hij aangehouden door twee
grenswachters, die hem terug brengen naar de bus. Als Rainer door Boudewijns’
enthousiasme hoort dat hij in Duitsland is geweest, wordt hij woedend en trapt de
vlinder kapot (“Ik wil geen Duitse vlinders”). Rainer Büch is namelijk van joodse afkomst
en is voor de Tweede wereldoorlog uit Duitsland naar Nederland gevlucht, om tegen
Duitsland te vechten, bij de luchtmacht. Hij heeft hiervoor verscheidene
onderscheidingen gekregen, maar ging zich na de oorlog raar gedragen. Hij is namelijk
fel anti-Duits, maar aan de andere kant verheerlijkt hij het harde militaire optreden.
De moeder van Boudewijn is van Italiaanse afkomst. Als haar man in woede uitbarst,
haar en de kinderen slaat en het huishouden stuk gooit, tracht zij hem te kalmeren en
ruimt ze de rommel na afloop weer op. Haar pogingen om het gezellig in huis te maken
mislukken altijd door de buien van haar man.
Boudewijn heeft aan de ene kant enorme bewondering voor zijn vader (vlinders
verzamelen, banden plakken, wandelen en praten) maar snapt aan de andere kant zijn
gewelddadigheden niet. Zijn vader lijdt hevig aan verstrooidheid.
Moeder wil niet dat er een televisie in huis komt, want ze is bang dat haar man dan naar
series over de oorlog gaat kijken en daar niet tegen zal kunnen. Hoorspelen op de radio
over de oorlog vormen al en probleem.
Vader merkt na zijn terugkomst uit Mexico dat er iemand in zijn geheime kastje is
geweest. Daarin bewaart hij boeken en foto’s over concentratiekampen. Na wederom
een woedeaanval is het huis te klein.
Zijn functie als (onder)hoofd van de reservepolitie is erg tweeslachtig. Hij is ontzettend
fanatiek in het bekeuren van Duitsers, maar stelt zich aan op Koninginnedag met
marcheren waardoor hij zelfs de krant haalt. Na dit voorval doet hij van enkele
onderscheidingen afstand. In het legermuseum, waar hij met de inmiddels 10-jarige
Boudewijn naar toe gaat, vernielt hij een pop omdat naar zijn idee de epauletten niet
goed zaten. Hij vereert koningin Juliana (haar man helaas niet), militaire parades en
vlaggen.
Boudewijn krijgt door de problemen thuis zenuwaanvallen en wordt gedurende bijna
een jaar naar een inrichting in Brabant gestuurd, waar de tucht en de boslucht hem
goed zouden moeten doen. Het is voor Boudewijn echter een verschrikkelijke tijd. Het
ergste vindt hij dat lezen verboden is. Als hij na een jaar “ongeneeslijk” naar huis wordt
gestuurd blijken de buikpijnen waar hij al twee jaar aan leed een verwaarloosde
blindedarmontsteking te zijn, inmiddels een buikvliesontsteking, en hij raakt in de
ambulance op weg naar het ziekenhuis voor enkele weken in een coma. Rainer zit
constant naast het bed. Door zijn coma krijgt Boudewijn infusen in zijn armen, maar
omdat deze niet goed erin gestoken zijn wordt voor een korte tijd een arm lam. Jaren
later zal hij (alleen) hiervoor ƒ150,- schadevergoeding ontvangen. Bij de thuiskomst
krijgt Boudewijn een fiets en een boekenkast. Iedereen is blij.
Tijdens een wandeling vertelt Rainer aan Boudewijn dat het gezin katholiek is
geworden. Het joodse geloof blijft een beter geloof, zegt hij, maar je moeder en ik
vonden het beter zo.
Als Rainer bemerkt dat een van zijn kinderen kikkers opblaast leest hij zijn zonen voor
Nieuw NederlandsVWO
Naam leerling :
Klas :
Naam docent :
Cursus : 2019-2020
Ingeleverd op : 19-09-2019
1 Feitelijke gegevens
1.1 Titel : De kleine blonde dood
1.2 Auteur : Boudewijn Büch
Ondertitel : N.v.t.
Motto : Voor het begin van het boek staan 11 citaten van bekende
personen, van Mick Jagger tot Spinoza. Alle citaten gaan over
liefde, verlies en de jeugd, een duidelijke verwijzing naar de
gevoelens van een vader met betrekking tot de dood van zijn
onvolwassen kind. Opvallend is dat er een citaat tussenstaat
dat verwijst naar het feit dat het kind niet echt bestaan heeft:
Ik ben geen vader, en ik héb geen zoon. Niets dan een sage is
zijn zacht bestaan. – Willem de Mérode.
1.3 Eerste druk : 1985
1.4 Genre : Psychologische roman, biografie
Uitleg : Ik denk dat het achterliggende idee van de schrijver geweest
moet zijn dat het schrijven van dit boek hem zou helpen bij de
verwerking van zijn verleden. De hoofdpersoon uit het boek,
schrijft ook om zijn verleden te verwerken.
2 Eerste reactie
2.1 Keuze
Ik ben op internet gaan zoeken naar geschikte boeken bij het thema ziekte en
dood. Dit leek mij een interessant boek, die mij leuk leek om te lezen.
2.2 Inhoud
Het eerste gedeelte van het boek ging heel veel over de oorlog. Dat had ik van
tevoren niet verwacht. Achteraf is het een heel interessant boek, waar je vanuit
veel verschillende perspectieven naar kunt kijken.
, 3 Samenvatting
Het boek is opgebouwd uit negentien korte hoofdstukken. Er lopen twee verhalen door
elkaar. Het eerste verhaal gaat over Boudewijn en zijn vader Rainer Büch. Het tweede
verhaal gaat over Micky, het zoontje van Boudewijn en Mieke.
In het eerste hoofdstuk gaat de 7-jarige Boudewijn, die bij zijn ouders met vijf broers
(zijn op dat moment nog niet allemaal geboren) in Wassenaar woont, op schoolreisje
naar een speeltuin ergens in Nijmegen. De leerlingen zullen ook een paar stappen op
Duitse bodem mogen zetten. Boudewijn mag van zijn vader beslist niet in Duitsland
komen. Als hij voor zijn vader een “landkaartje” (vlinder) wil vangen, komt hij op
verboden gebied (de naweeën van de oorlog), en wordt hij aangehouden door twee
grenswachters, die hem terug brengen naar de bus. Als Rainer door Boudewijns’
enthousiasme hoort dat hij in Duitsland is geweest, wordt hij woedend en trapt de
vlinder kapot (“Ik wil geen Duitse vlinders”). Rainer Büch is namelijk van joodse afkomst
en is voor de Tweede wereldoorlog uit Duitsland naar Nederland gevlucht, om tegen
Duitsland te vechten, bij de luchtmacht. Hij heeft hiervoor verscheidene
onderscheidingen gekregen, maar ging zich na de oorlog raar gedragen. Hij is namelijk
fel anti-Duits, maar aan de andere kant verheerlijkt hij het harde militaire optreden.
De moeder van Boudewijn is van Italiaanse afkomst. Als haar man in woede uitbarst,
haar en de kinderen slaat en het huishouden stuk gooit, tracht zij hem te kalmeren en
ruimt ze de rommel na afloop weer op. Haar pogingen om het gezellig in huis te maken
mislukken altijd door de buien van haar man.
Boudewijn heeft aan de ene kant enorme bewondering voor zijn vader (vlinders
verzamelen, banden plakken, wandelen en praten) maar snapt aan de andere kant zijn
gewelddadigheden niet. Zijn vader lijdt hevig aan verstrooidheid.
Moeder wil niet dat er een televisie in huis komt, want ze is bang dat haar man dan naar
series over de oorlog gaat kijken en daar niet tegen zal kunnen. Hoorspelen op de radio
over de oorlog vormen al en probleem.
Vader merkt na zijn terugkomst uit Mexico dat er iemand in zijn geheime kastje is
geweest. Daarin bewaart hij boeken en foto’s over concentratiekampen. Na wederom
een woedeaanval is het huis te klein.
Zijn functie als (onder)hoofd van de reservepolitie is erg tweeslachtig. Hij is ontzettend
fanatiek in het bekeuren van Duitsers, maar stelt zich aan op Koninginnedag met
marcheren waardoor hij zelfs de krant haalt. Na dit voorval doet hij van enkele
onderscheidingen afstand. In het legermuseum, waar hij met de inmiddels 10-jarige
Boudewijn naar toe gaat, vernielt hij een pop omdat naar zijn idee de epauletten niet
goed zaten. Hij vereert koningin Juliana (haar man helaas niet), militaire parades en
vlaggen.
Boudewijn krijgt door de problemen thuis zenuwaanvallen en wordt gedurende bijna
een jaar naar een inrichting in Brabant gestuurd, waar de tucht en de boslucht hem
goed zouden moeten doen. Het is voor Boudewijn echter een verschrikkelijke tijd. Het
ergste vindt hij dat lezen verboden is. Als hij na een jaar “ongeneeslijk” naar huis wordt
gestuurd blijken de buikpijnen waar hij al twee jaar aan leed een verwaarloosde
blindedarmontsteking te zijn, inmiddels een buikvliesontsteking, en hij raakt in de
ambulance op weg naar het ziekenhuis voor enkele weken in een coma. Rainer zit
constant naast het bed. Door zijn coma krijgt Boudewijn infusen in zijn armen, maar
omdat deze niet goed erin gestoken zijn wordt voor een korte tijd een arm lam. Jaren
later zal hij (alleen) hiervoor ƒ150,- schadevergoeding ontvangen. Bij de thuiskomst
krijgt Boudewijn een fiets en een boekenkast. Iedereen is blij.
Tijdens een wandeling vertelt Rainer aan Boudewijn dat het gezin katholiek is
geworden. Het joodse geloof blijft een beter geloof, zegt hij, maar je moeder en ik
vonden het beter zo.
Als Rainer bemerkt dat een van zijn kinderen kikkers opblaast leest hij zijn zonen voor
