Verlovingstijd
5V2
Mevr. van der Wal
9 mei 2017
, 1. Zakelijke gegevens
a. De auteur is Maarten ’t Hart.
b. Verlovingstijd, Uitgeverij De Arbeiderspers te Amsterdam, 11 e druk,
2012 (2009), 303 bladzijden
c. Het motto is een citaat uit de beroemde encyclopedie van Grzimek ”Het
leven der dieren”. In de verlovingstijd, als de paarband nog niet zo sterk
is, moeten diverse diersoorten, waaronder de mens, er rekening mee
houden dat een rivaal zich van de partner meester kan maken. (Roger
Alfred Stamm)
2. Keuze en eerste reactie
Keuze: Dit boek stond op de literatuurlijst en nadat ik de achterkant had gelezen, was
ik benieuwd naar hoe dit boek zou verlopen.
Eerste reactie: Het begin was wel iets te langdradig, maar na een tijdje kon ik het
boek zo aan een stuk doorlezen, ik wilde weten wat er steeds gebeurde. Een leuk
verhaal dus. In het verhaal pakt de een steeds meisjes van de ander af. Omdat dit
elke keer gebeurd, begon het op een gegeven moment wel een beetje herhaaldelijk
te worden.
3. Verdieping
a. Samenvatting
In het eerste hoofdstuk “Uitvaart” gaat de ik-verteller, die niet bij naam wordt
genoemd met de hele familie zijn stiefvader Siem in Baflo begraven. De man was in
het verleden wel naar het Westland verhuisd om met zijn moeder te trouwen, maar
hij wilde per se begraven worden in Baflo. Het is eigenlijk een humoristisch
hoofdstuk, want de verteller verhaalt over de race die de touringcar (waarin de hele
familie zit) en de lijkwagen onderweg lijken te houden. Wanneer hij er wat van zegt,
raakt de lijkwagen zoek en zijn alle begrafenisgasten veel eerder in Baflo dan het lijk
zelf. De hoogbejaarde moeder van de verteller merkt er niet zo veel van en is later
alleen maar blij dat ze veel psalmen in de oude berijming hebben gezongen, want ze
moet van die moderne gezangen en berijmingen niets hebben.
In het volgende hoofdstuk bezoekt de verteller zijn moeder en die vertelt hem dat ze
vroeger eigenlijk eerder met Siem had willen trouwen, maar dat zijn vader op een
eigenzinnige manier zijn voorwiel tussen dat van de twee geliefden had geduwd en
haar zo als het ware had opgeëist. Ze zegt dat haar oudste zoon altijd zo’n vies
ventje was die naar poep stonk en veel scheten liet. Zijn broertje was veel netter. Ze
rept ook over het vriendje Jouri met wie hij altijd optrok en die de zoon van een foute
rijwielhandelaar in de oorlog was. Na de oorlog repareert hij illegaal Solexjes en dat
mag eigenlijk niet van de Solexfabriek, maar veel Maassluizers brengen toch hun
Solex naar Jouri’s vader. Dat levert hem extra geld op en daarvan koopt de man een
grammofoon. Jouri breit sokken voor een meisje en krijgt dan een 45-toerenplaatje
dat Jouri’s vader later helemaal grijs draait. Het is heel ontroerend mooie klassieke
muziek, dat vinden Jouri’s vader en de verteller tenminste. De vertellers vader die
rioolwerker is, vindt het niet prettig dat hij met een foute Nederlander omgaat.
Op een zeker moment komt er op de lagere school een conflict met meester
Splunter. Jouri weigert zijn ogen te sluiten bij het gebed. Hij zegt dat dit gebod
nergens in de Bijbel te vinden is. Dat heeft hij uit het naslagwerk van een
godsgeleerde, ene Trommius. Als meester Splunter gaat zoeken in de Bijbel en een
tekst gevonden lijkt te hebben, laat de verteller een harde scheet. Hij krijgt meteen
straf met een liniaal en Jouri vindt dat heel dapper van hem. Samen zoeken ze in de
5V2
Mevr. van der Wal
9 mei 2017
, 1. Zakelijke gegevens
a. De auteur is Maarten ’t Hart.
b. Verlovingstijd, Uitgeverij De Arbeiderspers te Amsterdam, 11 e druk,
2012 (2009), 303 bladzijden
c. Het motto is een citaat uit de beroemde encyclopedie van Grzimek ”Het
leven der dieren”. In de verlovingstijd, als de paarband nog niet zo sterk
is, moeten diverse diersoorten, waaronder de mens, er rekening mee
houden dat een rivaal zich van de partner meester kan maken. (Roger
Alfred Stamm)
2. Keuze en eerste reactie
Keuze: Dit boek stond op de literatuurlijst en nadat ik de achterkant had gelezen, was
ik benieuwd naar hoe dit boek zou verlopen.
Eerste reactie: Het begin was wel iets te langdradig, maar na een tijdje kon ik het
boek zo aan een stuk doorlezen, ik wilde weten wat er steeds gebeurde. Een leuk
verhaal dus. In het verhaal pakt de een steeds meisjes van de ander af. Omdat dit
elke keer gebeurd, begon het op een gegeven moment wel een beetje herhaaldelijk
te worden.
3. Verdieping
a. Samenvatting
In het eerste hoofdstuk “Uitvaart” gaat de ik-verteller, die niet bij naam wordt
genoemd met de hele familie zijn stiefvader Siem in Baflo begraven. De man was in
het verleden wel naar het Westland verhuisd om met zijn moeder te trouwen, maar
hij wilde per se begraven worden in Baflo. Het is eigenlijk een humoristisch
hoofdstuk, want de verteller verhaalt over de race die de touringcar (waarin de hele
familie zit) en de lijkwagen onderweg lijken te houden. Wanneer hij er wat van zegt,
raakt de lijkwagen zoek en zijn alle begrafenisgasten veel eerder in Baflo dan het lijk
zelf. De hoogbejaarde moeder van de verteller merkt er niet zo veel van en is later
alleen maar blij dat ze veel psalmen in de oude berijming hebben gezongen, want ze
moet van die moderne gezangen en berijmingen niets hebben.
In het volgende hoofdstuk bezoekt de verteller zijn moeder en die vertelt hem dat ze
vroeger eigenlijk eerder met Siem had willen trouwen, maar dat zijn vader op een
eigenzinnige manier zijn voorwiel tussen dat van de twee geliefden had geduwd en
haar zo als het ware had opgeëist. Ze zegt dat haar oudste zoon altijd zo’n vies
ventje was die naar poep stonk en veel scheten liet. Zijn broertje was veel netter. Ze
rept ook over het vriendje Jouri met wie hij altijd optrok en die de zoon van een foute
rijwielhandelaar in de oorlog was. Na de oorlog repareert hij illegaal Solexjes en dat
mag eigenlijk niet van de Solexfabriek, maar veel Maassluizers brengen toch hun
Solex naar Jouri’s vader. Dat levert hem extra geld op en daarvan koopt de man een
grammofoon. Jouri breit sokken voor een meisje en krijgt dan een 45-toerenplaatje
dat Jouri’s vader later helemaal grijs draait. Het is heel ontroerend mooie klassieke
muziek, dat vinden Jouri’s vader en de verteller tenminste. De vertellers vader die
rioolwerker is, vindt het niet prettig dat hij met een foute Nederlander omgaat.
Op een zeker moment komt er op de lagere school een conflict met meester
Splunter. Jouri weigert zijn ogen te sluiten bij het gebed. Hij zegt dat dit gebod
nergens in de Bijbel te vinden is. Dat heeft hij uit het naslagwerk van een
godsgeleerde, ene Trommius. Als meester Splunter gaat zoeken in de Bijbel en een
tekst gevonden lijkt te hebben, laat de verteller een harde scheet. Hij krijgt meteen
straf met een liniaal en Jouri vindt dat heel dapper van hem. Samen zoeken ze in de
