Voorblad Paper
Dit formulier moet samen met de paper worden ingeleverd. Met dit ingevulde formulier heeft
de docent alle informatie die nodig is om de opdracht te beoordelen en de beoordeling te
verwerken. Zonder deze gegevens kan de docent de paper niet beoordelen.
Dit formulier is een toevoeging aan de opdracht maar telt niet mee als pagina in de opdracht.
Studentnummer: 995603985
Naam:
Naam opleiding: Social Work
Opleidingscode: 2400
Modulenummer: 5746
Modulenaam: Agogische gespreksvaardigheden
Versie: 1
Herkansing?: ja/nee Nee
Titel literatuur: Zie literatuurlijst
Druk: N.v.t.
In de opdracht zijn de APA normen toegepast: Ja
In de opdracht zijn de verslagtechnieken toegepast: Ja
Houd rekening met de Knockout criteria!
Uw paper dient aan de onderstaande punten te voldoen. Is dit niet het geval, dan wordt uw
paper niet beoordeeld:
Het voorblad is professioneel opgemaakt (zie instructie verslagtechnieken NTI) en
aanwezig;
De bronvermelding is zowel in de tekst als in de aparte literatuurlijst opgenomen
volgens APA richtlijnen;
Het verslag voldoet aan de vereisten m.b.t. het aantal pagina’s (in de opdracht wordt
dit exact benoemd);
Het verslag heeft een juiste paginanummering.
De instructie in de opdracht is leidend. Wanneer deze instructie afwijkt van de algemene
instructie (verslagtechnieken en APA richtlijnen) dan is dit leidend voor de te schrijven
paper.
U vindt de regels rondom APA en verslagtechnieken in de tegel Algemene informatie HBO
Bachelor.
,Inhoud
Onderdeel A: Analyse casus 1..................................................................................................3
Hulpvraag........................................................................................................................ 3
Elementen die van belang zijn voor de keuze van een directieve of non-directieve
aanpak............................................................................................................................. 3
Onderdeel B: Gespreksverslag casus II..................................................................................7
Hulpvraag........................................................................................................................ 7
Feitelijke beschrijving van het verloop van het gesprek..................................................9
Stadium van verandering.............................................................................................. 11
Bijlage 1 Casus non-directieve gespreksvoering..................................................................14
Bijlage 2 Casus motiverende gespreksvoering.....................................................................15
Beoordelingsformulier Agogische gespreksvaardigheden 5746.........................................18
Knock-out criteria.......................................................................................................... 18
Algemene beoordeling................................................................................................... 18
Beoordeling per onderdeel – Inhoud..............................................................................20
Beoordeling per onderdeel – Vorm.................................................................................22
,Onderdeel A: Analyse casus 1
Hulpvraag
Michiel, een 43-jarige man in tijdelijke opvang, zoekt hulp bij het vinden van meer structuur
en motivatie in zijn dagelijks leven. Hij voelt zich vaak teruggetrokken en passief, en wil
hierin verandering brengen. Daarnaast vindt hij het belangrijk dat er aandacht is voor zijn
gevoelens en dat er ruimte is om zijn gedachten te kunnen delen.
Link naar het gesprek.
Elementen die van belang zijn voor de keuze van een directieve of non-directieve aanpak
Volgens Verhulst (2020) is het bepalen van het gespreksdoel de eerste stap in het kiezen van
een directieve of non-directieve benadering. Wanneer het doel is om informatie te verzamelen
leent een directieve benadering zich het best. De hulpverlener houdt bij deze aanpak controle
over de aard van de informatie. Deze aanpak is ook geschikt wanneer het voor een cliënt
lastig is om gevoelens en gedachten te verwoorden. Een directieve aanpak is principieel altijd
onjuist wanneer het gaat om persoonlijke keuzes van de cliënt. Bij het opbouwen van een
relatie met een cliënt past een non-directieve benadering. Een voordeel aan deze aanpak is dat
de cliënt vrij is om te bespreken wat hij/zij wil bespreken. Een nadeel hiervan is dat er geen
structuur meer is in het gesprek en er geen onderscheid is tussen hoofd en bijzaken (Verhulst,
2020).
Reflectie: Tijdens het gesprek is gekozen voor een non-directieve aanpak om een sfeer te
creëren waarin Michiel zichzelf zo goed mogelijk kan uiten en een vertrouwensrelatie op te
bouwen. Het stellen van open vragen en daarbij nieuwsgierig zijn, ging mij goed af. Af en toe
merkte ik echter dat ik in mijn hoofd een open vraag bedacht, maar deze in de praktijk toch
gesloten formuleerde.
Het lukte mij om Michiel onvoorwaardelijk positief te accepteren en echt te zijn, ondanks de
aanwezigheid van de camera. Het empathisch invoelen en meevoelen lukte op gevoelsniveau
wel, maar ik realiseer me dat ik dit niet altijd zichtbaar maakte voor Michiel. In de toekomst
wil ik mijn empathie laten blijken, bijvoorbeeld door vaker gevoelens te verwoorden of meer
te spiegelen, zodat de ander zich ook emotioneel begrepen voelt.
Ik merk dat de non-directieve stijl goed bij mij past. Ik voel me prettig in de rol van
luisterende gesprekspartner. Tegelijkertijd zie ik ook in dat in vervolg gesprekken het risico
van vrijblijvendheid bestaat. Daarom wil ik oefenen met het aanbrengen van structuur en ook
een meer directieve aanpak.
, Basisvaardigheden van een hulpverlener
Echtheid: ‘’Echt zijn is het vermogen om in een therapeutisch contact zo veel mogelijk jezelf
te zijn’’ (Verhulst, 2020).
Reflectie: De camera maakte me erg bewust van mezelf: hoe ik zat, hoe ik keek, hoe ik sprak
en welke vragen ik stelde. Ik wilde oprecht overkomen maar was veel aan het nadenken. Door
dit soort gesprekken vaker te voeren, hoop ik dat het stellen van vragen natuurlijker zal gaan.
Betrokkenheid: Het gaat hier om het hebben van een ‘klik’. De hulpvrager moet het gevoel
hebben dat hun zaak jou als hulpverlener oprecht bezighoudt (Verhulst, 2020).
Reflectie: Michiel geeft in het gesprek aan het spannend te vinden om naar buiten te gaan.
Ook het vragen om hulp is spannend. In het gesprek ben ik vooral bezig met het doorvragen
naar wat het spannend maakt en ga niet in op het gevoel. In een volgend gesprek wil ik hier
meer ruimte voor maken.
Acceptatie: De cliënt, met goede en slechte eigenschappen, wordt door de hulpverlener
volledig geaccepteerd. Echter mogen er wel grenzen worden gesteld aan het denken en doen
van de cliënt. Bij overschrijding kan de cliënt worden doorverwezen omdat er een conflict kan
ontstaan in het effectief optreden als hulpverlener (Verhulst, 2020).
Reflectie: Tijdens het gesprek accepteerde ik Michiel met zijn problemen en probeerde zonder
oordeel te luisteren en vooral te kijken naar hoe Michiel geholpen zou kunnen worden.
Empathie: ‘’Empathie is letterlijk het invoelen in de belevingswereld van de ander.’’.
Empathische reacties van de hulpverlener kunnen de hulpvrager dichter bij zijn/haar diepere
emoties brengen (Verhulst, 2020).
Reflectie: Bij het aanhoren van het verhaal van Michiel kan ik me goed inleven in zijn gevoel,
maar laat dit niet voldoende merken. Wel laat ik af en toe stiltes vallen zodat Michiel zijn
verhaal zo goed mogelijk kan doen.
Introspectie: De hulpverlener heeft oog voor eigen tekortkomingen en valkuilen en houdt
hier rekening mee (Verhulst, 2020).
Reflectie: Ik zie leerpunten voor mezelf, zoals meer empathisch aansluiten en minder bezig
zijn met vervolgvragen. Toch ben ik tevreden met hoe het gesprek verlopen is. Tijdens de
praktijkdag kreeg ik de tip om vooral nieuwsgierig te zijn. Die tip neem ik ook mee.
Dit formulier moet samen met de paper worden ingeleverd. Met dit ingevulde formulier heeft
de docent alle informatie die nodig is om de opdracht te beoordelen en de beoordeling te
verwerken. Zonder deze gegevens kan de docent de paper niet beoordelen.
Dit formulier is een toevoeging aan de opdracht maar telt niet mee als pagina in de opdracht.
Studentnummer: 995603985
Naam:
Naam opleiding: Social Work
Opleidingscode: 2400
Modulenummer: 5746
Modulenaam: Agogische gespreksvaardigheden
Versie: 1
Herkansing?: ja/nee Nee
Titel literatuur: Zie literatuurlijst
Druk: N.v.t.
In de opdracht zijn de APA normen toegepast: Ja
In de opdracht zijn de verslagtechnieken toegepast: Ja
Houd rekening met de Knockout criteria!
Uw paper dient aan de onderstaande punten te voldoen. Is dit niet het geval, dan wordt uw
paper niet beoordeeld:
Het voorblad is professioneel opgemaakt (zie instructie verslagtechnieken NTI) en
aanwezig;
De bronvermelding is zowel in de tekst als in de aparte literatuurlijst opgenomen
volgens APA richtlijnen;
Het verslag voldoet aan de vereisten m.b.t. het aantal pagina’s (in de opdracht wordt
dit exact benoemd);
Het verslag heeft een juiste paginanummering.
De instructie in de opdracht is leidend. Wanneer deze instructie afwijkt van de algemene
instructie (verslagtechnieken en APA richtlijnen) dan is dit leidend voor de te schrijven
paper.
U vindt de regels rondom APA en verslagtechnieken in de tegel Algemene informatie HBO
Bachelor.
,Inhoud
Onderdeel A: Analyse casus 1..................................................................................................3
Hulpvraag........................................................................................................................ 3
Elementen die van belang zijn voor de keuze van een directieve of non-directieve
aanpak............................................................................................................................. 3
Onderdeel B: Gespreksverslag casus II..................................................................................7
Hulpvraag........................................................................................................................ 7
Feitelijke beschrijving van het verloop van het gesprek..................................................9
Stadium van verandering.............................................................................................. 11
Bijlage 1 Casus non-directieve gespreksvoering..................................................................14
Bijlage 2 Casus motiverende gespreksvoering.....................................................................15
Beoordelingsformulier Agogische gespreksvaardigheden 5746.........................................18
Knock-out criteria.......................................................................................................... 18
Algemene beoordeling................................................................................................... 18
Beoordeling per onderdeel – Inhoud..............................................................................20
Beoordeling per onderdeel – Vorm.................................................................................22
,Onderdeel A: Analyse casus 1
Hulpvraag
Michiel, een 43-jarige man in tijdelijke opvang, zoekt hulp bij het vinden van meer structuur
en motivatie in zijn dagelijks leven. Hij voelt zich vaak teruggetrokken en passief, en wil
hierin verandering brengen. Daarnaast vindt hij het belangrijk dat er aandacht is voor zijn
gevoelens en dat er ruimte is om zijn gedachten te kunnen delen.
Link naar het gesprek.
Elementen die van belang zijn voor de keuze van een directieve of non-directieve aanpak
Volgens Verhulst (2020) is het bepalen van het gespreksdoel de eerste stap in het kiezen van
een directieve of non-directieve benadering. Wanneer het doel is om informatie te verzamelen
leent een directieve benadering zich het best. De hulpverlener houdt bij deze aanpak controle
over de aard van de informatie. Deze aanpak is ook geschikt wanneer het voor een cliënt
lastig is om gevoelens en gedachten te verwoorden. Een directieve aanpak is principieel altijd
onjuist wanneer het gaat om persoonlijke keuzes van de cliënt. Bij het opbouwen van een
relatie met een cliënt past een non-directieve benadering. Een voordeel aan deze aanpak is dat
de cliënt vrij is om te bespreken wat hij/zij wil bespreken. Een nadeel hiervan is dat er geen
structuur meer is in het gesprek en er geen onderscheid is tussen hoofd en bijzaken (Verhulst,
2020).
Reflectie: Tijdens het gesprek is gekozen voor een non-directieve aanpak om een sfeer te
creëren waarin Michiel zichzelf zo goed mogelijk kan uiten en een vertrouwensrelatie op te
bouwen. Het stellen van open vragen en daarbij nieuwsgierig zijn, ging mij goed af. Af en toe
merkte ik echter dat ik in mijn hoofd een open vraag bedacht, maar deze in de praktijk toch
gesloten formuleerde.
Het lukte mij om Michiel onvoorwaardelijk positief te accepteren en echt te zijn, ondanks de
aanwezigheid van de camera. Het empathisch invoelen en meevoelen lukte op gevoelsniveau
wel, maar ik realiseer me dat ik dit niet altijd zichtbaar maakte voor Michiel. In de toekomst
wil ik mijn empathie laten blijken, bijvoorbeeld door vaker gevoelens te verwoorden of meer
te spiegelen, zodat de ander zich ook emotioneel begrepen voelt.
Ik merk dat de non-directieve stijl goed bij mij past. Ik voel me prettig in de rol van
luisterende gesprekspartner. Tegelijkertijd zie ik ook in dat in vervolg gesprekken het risico
van vrijblijvendheid bestaat. Daarom wil ik oefenen met het aanbrengen van structuur en ook
een meer directieve aanpak.
, Basisvaardigheden van een hulpverlener
Echtheid: ‘’Echt zijn is het vermogen om in een therapeutisch contact zo veel mogelijk jezelf
te zijn’’ (Verhulst, 2020).
Reflectie: De camera maakte me erg bewust van mezelf: hoe ik zat, hoe ik keek, hoe ik sprak
en welke vragen ik stelde. Ik wilde oprecht overkomen maar was veel aan het nadenken. Door
dit soort gesprekken vaker te voeren, hoop ik dat het stellen van vragen natuurlijker zal gaan.
Betrokkenheid: Het gaat hier om het hebben van een ‘klik’. De hulpvrager moet het gevoel
hebben dat hun zaak jou als hulpverlener oprecht bezighoudt (Verhulst, 2020).
Reflectie: Michiel geeft in het gesprek aan het spannend te vinden om naar buiten te gaan.
Ook het vragen om hulp is spannend. In het gesprek ben ik vooral bezig met het doorvragen
naar wat het spannend maakt en ga niet in op het gevoel. In een volgend gesprek wil ik hier
meer ruimte voor maken.
Acceptatie: De cliënt, met goede en slechte eigenschappen, wordt door de hulpverlener
volledig geaccepteerd. Echter mogen er wel grenzen worden gesteld aan het denken en doen
van de cliënt. Bij overschrijding kan de cliënt worden doorverwezen omdat er een conflict kan
ontstaan in het effectief optreden als hulpverlener (Verhulst, 2020).
Reflectie: Tijdens het gesprek accepteerde ik Michiel met zijn problemen en probeerde zonder
oordeel te luisteren en vooral te kijken naar hoe Michiel geholpen zou kunnen worden.
Empathie: ‘’Empathie is letterlijk het invoelen in de belevingswereld van de ander.’’.
Empathische reacties van de hulpverlener kunnen de hulpvrager dichter bij zijn/haar diepere
emoties brengen (Verhulst, 2020).
Reflectie: Bij het aanhoren van het verhaal van Michiel kan ik me goed inleven in zijn gevoel,
maar laat dit niet voldoende merken. Wel laat ik af en toe stiltes vallen zodat Michiel zijn
verhaal zo goed mogelijk kan doen.
Introspectie: De hulpverlener heeft oog voor eigen tekortkomingen en valkuilen en houdt
hier rekening mee (Verhulst, 2020).
Reflectie: Ik zie leerpunten voor mezelf, zoals meer empathisch aansluiten en minder bezig
zijn met vervolgvragen. Toch ben ik tevreden met hoe het gesprek verlopen is. Tijdens de
praktijkdag kreeg ik de tip om vooral nieuwsgierig te zijn. Die tip neem ik ook mee.
