Het ouders perspectief
Niet de normen en waarden van de jeugd professionals zouden de leiding moeten zijn maar de
behoefte van de ouders zelf.
Een goede social worker is luisteren naar ouders. Je relatie met ouders is het belangrijkst.
Opvoeden is een maatschappelijk doel. Als jou kind niet goed meegaat in de maatschappij mag de
staat zich hiermee bemoeien. Door bijvoorbeeld een professional in te lichten.
Van der Pass heeft de term ongehoorzaamheidsdialoog geïntroduceerd. Dit houdt in dat dat ouder
en kind constant aan het uitvinden zijn waar elkaars grenzen liggen. En waar de juiste aanpak ligt.
(zakgeld, alcohol). Dit gaat gepaard met ruzie, duwen en trekken.
Als ouders niet weten wat normaal is worden ze gauw onzeker. Er wordt tegenwoordig veel bemoeid
met de opvoeding. Ouders zoeken liever steun bij elkaar.
Paradijsfantasie: het ideaal dat de moeder altijd beschikbaar moet zijn over het kind.
In de realiteit heeft de moeder natuurlijk haar eigen leven maar ze voelt zich wel schuldig als zij niet
voor haar kind kan zorgen.
,Onderwijs en opvoeding in een (groot) stedelijke omgeving
De grote stad stelt specifieke eisen aan professionals die omgaan met de jeugd in de stad.
Milner definieert het begrip “stedelijk” op drie niveaus.
- Extensieve urban: metropoloen die meer dan een miljoen inwoners tellen
(Rotterdam,Amsterdam)
- Emergent urban: grote steden met minder dan een miljoen inwoners (Utrecht, den haag)
- Characteristic: verstedelijking op kleine schaal
In de grote steden wordt de zogenoemde diversification of diverstity goed zichbaar: er bestaan niet
alleen significante verschillen tussen de verschillende minderheden, ook leden binnen deze groepen
laten onderling grote verschillen zien. We spreken daarom van superdiversiteit. Majority maniority
betekent dat er niet een bepaalde groep de meerderheid is in de stad.
Superdiversiteit van jeugd
- Vereist een professioneel perspectief op identiteit. De jeugd in de stad laten veel grote
verschillen zien in etnische, culturele, religieuze en talige identiteit. De leerlingen in de stad
doen het gemiddeld minder goed op school dan buiten de stad.
- Vraagt om meer differentiatie in pedagogisch en onderwijskundig opzicht.
Superdiversiteit van ouders
- Vereist een nieuw perspectief op ouders. Professionals krijgen te maken met ouders met
verschillende sociale en culturele achtergronden en uiteenlopende verwachtingen te
opzichte van onderwijs en opvoeding. Zoals een duidelijke kloof in de school en thuiscultuur.
- Vraagt om extra inspanning bij het vormgeven van educatieve samenwerking. Het betrekken
van ouders bij het gebeuren op school draagt in sterke mate bij aan het schoolsucces van
kinderen in de grote stad.
Superdiversiteit met diverse professionals in de rijke omgeving van de stad. (diversiteit in de
omgeving)
Eerste leefmilieu: het gezin
Tweede leefmilieu: kinderopvang, onderwijs, jeugdzorg, andere pedagogische sectoren. Kortom: de
instutionele context met de professionals die daarin werken. De grote stad kenmerkt zich met een
hoge concentratie van pedagogische instellingen en professionals. Hierbij is er sprake van een rijke,
complexe sociale omgeving. Het hechte netwerk van instellingen die steeds intensiever
samenwerken, doet een groot beroep op de vaardigheden die nodig zijn voor de samenwerking
tussen diverse professionals. Dergelijke samenwerking overstijgt de eigendiscipline en daarom
spreken we van interprofessionele samenwerking. Zoals professionals met verschillende
achtergronden met elkaar werken. Daarnaast komen er ook veel vrijwilligers bij kijken.
Derde leefmilieu: vrijetijdsbesteding , die zich afspeelt in de wijk of community. Vrijetijdsbesteding is
in de grote stad enorm. De verbinding tussen thuis, kindcentra, scholen en de lokale community zijn
gericht op verschillende doelen: de academische loopbaan van jongeren, gezondheid en welzijn en
burgerschap en sociale ontwikkeling. De instellingen/projecten delen 1 kenmerk: ze zijn erop gericht
om het pedagogische netwerk rond het kind te versterken en de ontwikkelingskansen van stedelijke
kinderen te optimaliseren.
, - Vereist intensieve interprofessionele samenwerking.
- Vraagt om bredere blik op de rijke omgeving binnen de gemeenschap.
De uitdagingen in de stad zijn groot en beroepsopleidingen moeten hierop een antwoord vinden. Dit
vraagt om een nieuwe aanpak die is toegesneden op de grootstedelijke context.
Opleiden voor de stad: stadsbekwaam?
Een one-size fits all opleiding voor leraren zorgt ervoor dat zij onvoldoende worden opgeleid om in
de grote stad te werken. Leraren moeten niet alleen startbekwaam maar ook “stadbekwaam” zijn.
Leraren in opleiding voelen zich minder goed toegerust voor het werken in de grote stad dan
hierbuiten.
- Omgaan met diverse jeugd: professionals moeten uit een breed genuanceerd kader naar
individuele kinderen kijken. Stereotyperingen vermijden. Hou een open, actieve pluralistiche
houding. Daarnaast is het belangrijk om relaties aan te kunnen gaan met leerlingen met
verschillende culturele achtergronden.
- Omgaan met diversiteit van ouders: urban professionals moeten competent zijn in het
betrekken van ouders uit verschillende culturen en met uiteenlopende opleidingsniveaus bij
de ontwikkeling van hun kind. Leerkrachten en pedagogen moeten in staat zijn alle ouders
kennis te bieden, hen aan te moedigen om keuzes te maken en eigen kennis en vaardigheden
in te zetten en zo nodig aan te leren voor de opvoeding van het kind.
- Omgaan met diverse omgeving: urban professionals kijken niet alleen binnen hun eigen
werkterrein maar durven ook verder te kijken naar andere professionals buiten de school.
Met hun sociaal ondernemerschap verbinden zij de verschillende leerfwerelden “rond het
kind”.
Niet de normen en waarden van de jeugd professionals zouden de leiding moeten zijn maar de
behoefte van de ouders zelf.
Een goede social worker is luisteren naar ouders. Je relatie met ouders is het belangrijkst.
Opvoeden is een maatschappelijk doel. Als jou kind niet goed meegaat in de maatschappij mag de
staat zich hiermee bemoeien. Door bijvoorbeeld een professional in te lichten.
Van der Pass heeft de term ongehoorzaamheidsdialoog geïntroduceerd. Dit houdt in dat dat ouder
en kind constant aan het uitvinden zijn waar elkaars grenzen liggen. En waar de juiste aanpak ligt.
(zakgeld, alcohol). Dit gaat gepaard met ruzie, duwen en trekken.
Als ouders niet weten wat normaal is worden ze gauw onzeker. Er wordt tegenwoordig veel bemoeid
met de opvoeding. Ouders zoeken liever steun bij elkaar.
Paradijsfantasie: het ideaal dat de moeder altijd beschikbaar moet zijn over het kind.
In de realiteit heeft de moeder natuurlijk haar eigen leven maar ze voelt zich wel schuldig als zij niet
voor haar kind kan zorgen.
,Onderwijs en opvoeding in een (groot) stedelijke omgeving
De grote stad stelt specifieke eisen aan professionals die omgaan met de jeugd in de stad.
Milner definieert het begrip “stedelijk” op drie niveaus.
- Extensieve urban: metropoloen die meer dan een miljoen inwoners tellen
(Rotterdam,Amsterdam)
- Emergent urban: grote steden met minder dan een miljoen inwoners (Utrecht, den haag)
- Characteristic: verstedelijking op kleine schaal
In de grote steden wordt de zogenoemde diversification of diverstity goed zichbaar: er bestaan niet
alleen significante verschillen tussen de verschillende minderheden, ook leden binnen deze groepen
laten onderling grote verschillen zien. We spreken daarom van superdiversiteit. Majority maniority
betekent dat er niet een bepaalde groep de meerderheid is in de stad.
Superdiversiteit van jeugd
- Vereist een professioneel perspectief op identiteit. De jeugd in de stad laten veel grote
verschillen zien in etnische, culturele, religieuze en talige identiteit. De leerlingen in de stad
doen het gemiddeld minder goed op school dan buiten de stad.
- Vraagt om meer differentiatie in pedagogisch en onderwijskundig opzicht.
Superdiversiteit van ouders
- Vereist een nieuw perspectief op ouders. Professionals krijgen te maken met ouders met
verschillende sociale en culturele achtergronden en uiteenlopende verwachtingen te
opzichte van onderwijs en opvoeding. Zoals een duidelijke kloof in de school en thuiscultuur.
- Vraagt om extra inspanning bij het vormgeven van educatieve samenwerking. Het betrekken
van ouders bij het gebeuren op school draagt in sterke mate bij aan het schoolsucces van
kinderen in de grote stad.
Superdiversiteit met diverse professionals in de rijke omgeving van de stad. (diversiteit in de
omgeving)
Eerste leefmilieu: het gezin
Tweede leefmilieu: kinderopvang, onderwijs, jeugdzorg, andere pedagogische sectoren. Kortom: de
instutionele context met de professionals die daarin werken. De grote stad kenmerkt zich met een
hoge concentratie van pedagogische instellingen en professionals. Hierbij is er sprake van een rijke,
complexe sociale omgeving. Het hechte netwerk van instellingen die steeds intensiever
samenwerken, doet een groot beroep op de vaardigheden die nodig zijn voor de samenwerking
tussen diverse professionals. Dergelijke samenwerking overstijgt de eigendiscipline en daarom
spreken we van interprofessionele samenwerking. Zoals professionals met verschillende
achtergronden met elkaar werken. Daarnaast komen er ook veel vrijwilligers bij kijken.
Derde leefmilieu: vrijetijdsbesteding , die zich afspeelt in de wijk of community. Vrijetijdsbesteding is
in de grote stad enorm. De verbinding tussen thuis, kindcentra, scholen en de lokale community zijn
gericht op verschillende doelen: de academische loopbaan van jongeren, gezondheid en welzijn en
burgerschap en sociale ontwikkeling. De instellingen/projecten delen 1 kenmerk: ze zijn erop gericht
om het pedagogische netwerk rond het kind te versterken en de ontwikkelingskansen van stedelijke
kinderen te optimaliseren.
, - Vereist intensieve interprofessionele samenwerking.
- Vraagt om bredere blik op de rijke omgeving binnen de gemeenschap.
De uitdagingen in de stad zijn groot en beroepsopleidingen moeten hierop een antwoord vinden. Dit
vraagt om een nieuwe aanpak die is toegesneden op de grootstedelijke context.
Opleiden voor de stad: stadsbekwaam?
Een one-size fits all opleiding voor leraren zorgt ervoor dat zij onvoldoende worden opgeleid om in
de grote stad te werken. Leraren moeten niet alleen startbekwaam maar ook “stadbekwaam” zijn.
Leraren in opleiding voelen zich minder goed toegerust voor het werken in de grote stad dan
hierbuiten.
- Omgaan met diverse jeugd: professionals moeten uit een breed genuanceerd kader naar
individuele kinderen kijken. Stereotyperingen vermijden. Hou een open, actieve pluralistiche
houding. Daarnaast is het belangrijk om relaties aan te kunnen gaan met leerlingen met
verschillende culturele achtergronden.
- Omgaan met diversiteit van ouders: urban professionals moeten competent zijn in het
betrekken van ouders uit verschillende culturen en met uiteenlopende opleidingsniveaus bij
de ontwikkeling van hun kind. Leerkrachten en pedagogen moeten in staat zijn alle ouders
kennis te bieden, hen aan te moedigen om keuzes te maken en eigen kennis en vaardigheden
in te zetten en zo nodig aan te leren voor de opvoeding van het kind.
- Omgaan met diverse omgeving: urban professionals kijken niet alleen binnen hun eigen
werkterrein maar durven ook verder te kijken naar andere professionals buiten de school.
Met hun sociaal ondernemerschap verbinden zij de verschillende leerfwerelden “rond het
kind”.
