The cultural ecology of india’s sacred cattle
→ Artikel bekijkt de interpretaties van de ecologische rol van runderen in India. Marvin Harris
baseert zijn uitspraken op literatuurstudie, hij is niet zelf voor het onderzoek in India geweest.
Het doel van Harris is om te benadrukken dat de uitleg van taboes en rituelen rondom de
Indiase runderen gevonden kan worden in positief-functionerende en adaptieve processen
van het ecologische systeem.
Belangrijke begrippen in de tekst zijn:
Ahimsa: het hindoes principe voor de eenheid van het leven, waarvan de heilige runderen
een symbool zijn.
Talloze schrijvers beargumenteren dat de runderen in surplus zijn, dat ze nutteloos en niet
economisch verantwoord zijn. Toch blijken tegenovergestelde conclusies aannemelijk
wanneer de runderen gezien worden als een deel van het eco-systeem in plaats van als
sector voor nationale economische handel. Ecologisch gezien is het twijfelachtig om te
denken dat een component van het runderen complex nutteloos is, dat wil zeggen de
hoeveelheid, het type en de conditie van de indiase runderen verminderen niet de capaciteit
van de menselijke populatie om te overleven en te reproduceren.
Harris beargumenteert dat de hoeveelheid naleving van het uit de weg gaan van de taboes
over runderen slachten en runderen eten de ecologische macht reflecteert, in plaats van dat
het de macht van de Ahimsa behartigt.
Om dit bovenste punt uiteen te zetten worden er belangrijke onderdelen van het runderen
complex gereviewd: Melk productie, voortrekking, mest, rundvlees en huiden, weilanden,
nutteloze en nuttige dieren, slacht, legalisatie tegen het slachten, huis voor oude koeien en
natuurlijke selectie.
1. Melk productie
In india geven koeien minder melk en zijn koeien vele malen lichter dan in het westen. Dit
kan niet bewijzen dat de koeien economisch onverantwoord of nutteloos zijn, omdat de
melkproductie maar een klein aspect is van de bijdrage van de heilige koeien aan het
ecosysteem. Veel Indianen beargumenteren ook dat de Buffalo, en niet de Zebu (zie
hieronder) het meest voor zijn waarde kan worden beoordeeld op het gebied van
melkproductie.
Niet duidelijk is of melkproductie voor Indiase boeren het eerste of tweede doel is. Het falen
van antropologen in het onderscheiden van emic en etics draagt bij aan de verwarring
rondom het runderencomplex.
2. Voortrekking:
Het principieel ecologische effect van de indiase runderen zit in hun bijdrage aan de
productie van graangewassen, van waar ongeveer 80% van de menselijke calorie
verhouding van komt. Het voortrekken van de runderen is nodig om de agriculturele cyclus te
initiëren, deze is afhankelijk van het ploegen in zowel regenval als in irrigatiegebieden. Ook
al geloven veel autoriteiten dat er een surplus van runderen, andere critici beweren juist dat
er te weinig dieren zijn om voor karren te zetten (ookwel draught animals).
→ Artikel bekijkt de interpretaties van de ecologische rol van runderen in India. Marvin Harris
baseert zijn uitspraken op literatuurstudie, hij is niet zelf voor het onderzoek in India geweest.
Het doel van Harris is om te benadrukken dat de uitleg van taboes en rituelen rondom de
Indiase runderen gevonden kan worden in positief-functionerende en adaptieve processen
van het ecologische systeem.
Belangrijke begrippen in de tekst zijn:
Ahimsa: het hindoes principe voor de eenheid van het leven, waarvan de heilige runderen
een symbool zijn.
Talloze schrijvers beargumenteren dat de runderen in surplus zijn, dat ze nutteloos en niet
economisch verantwoord zijn. Toch blijken tegenovergestelde conclusies aannemelijk
wanneer de runderen gezien worden als een deel van het eco-systeem in plaats van als
sector voor nationale economische handel. Ecologisch gezien is het twijfelachtig om te
denken dat een component van het runderen complex nutteloos is, dat wil zeggen de
hoeveelheid, het type en de conditie van de indiase runderen verminderen niet de capaciteit
van de menselijke populatie om te overleven en te reproduceren.
Harris beargumenteert dat de hoeveelheid naleving van het uit de weg gaan van de taboes
over runderen slachten en runderen eten de ecologische macht reflecteert, in plaats van dat
het de macht van de Ahimsa behartigt.
Om dit bovenste punt uiteen te zetten worden er belangrijke onderdelen van het runderen
complex gereviewd: Melk productie, voortrekking, mest, rundvlees en huiden, weilanden,
nutteloze en nuttige dieren, slacht, legalisatie tegen het slachten, huis voor oude koeien en
natuurlijke selectie.
1. Melk productie
In india geven koeien minder melk en zijn koeien vele malen lichter dan in het westen. Dit
kan niet bewijzen dat de koeien economisch onverantwoord of nutteloos zijn, omdat de
melkproductie maar een klein aspect is van de bijdrage van de heilige koeien aan het
ecosysteem. Veel Indianen beargumenteren ook dat de Buffalo, en niet de Zebu (zie
hieronder) het meest voor zijn waarde kan worden beoordeeld op het gebied van
melkproductie.
Niet duidelijk is of melkproductie voor Indiase boeren het eerste of tweede doel is. Het falen
van antropologen in het onderscheiden van emic en etics draagt bij aan de verwarring
rondom het runderencomplex.
2. Voortrekking:
Het principieel ecologische effect van de indiase runderen zit in hun bijdrage aan de
productie van graangewassen, van waar ongeveer 80% van de menselijke calorie
verhouding van komt. Het voortrekken van de runderen is nodig om de agriculturele cyclus te
initiëren, deze is afhankelijk van het ploegen in zowel regenval als in irrigatiegebieden. Ook
al geloven veel autoriteiten dat er een surplus van runderen, andere critici beweren juist dat
er te weinig dieren zijn om voor karren te zetten (ookwel draught animals).
