GESCHIEDENIS
TIJDVAK 10 TIJD V TELEVISIE EN COMPUTERS 1950-2000
DEKOLONISATIE MAAKTE EEN EIND AAN DE WESTERSE HEGEMONIE.
Vanaf 1870 begonnen de westerse landen aan modern
imperialisme te doen, waarbij ze grote koloniale gebieden in
Afrika en Zuidoost-Azië veroverde. Vanaf 1919 kwam er steeds
meer verzet tegen de westerse hegemonie/overheersing.
Vanaf 1945 begon het proces van dekolonisatie: de westerse
koloniën worden onafhankelijk. Dit proces verliep in drie golven.
De eerste groep kolonies die onafhankelijk werden waren
de kolonies in Zuidoost-Azië en in het Midden-Oosten
(1945-1953).
De tweede groep kolonies die onafhankelijk werden waren
de kolonies in Afrika, in het speciaal in het jaar 1960
(1951-1980).
De derde groep kolonies die onafhankelijk werden waren
de kolonies in de Caraïben (1965-1975).
Een oorzaak van de dekolonisatie was het opkomende
nationalisme in de kolonies, wat leidde tot nationalistische
bewegingen die in verzet kwamen. Dit gebeurde voor en na de
Tweede Wereldoorlog. Het lukte maar weinig kolonies om voor
de Tweede Wereldoorlog onafhankelijk te worden. De meeste
kolonies werden na de tweede wereldoorlog afhankelijk. Dit
heeft twee oorzaken.
Japan had in de Tweede Wereldoorlog laten zien dat
westerse mogendheden te verslaan waren. Japan had
namelijk gebieden van de Fransen en Nederlanders
veroverd. Dit was een extra stimulans voor andere
Aziatische volkeren. Nadat Japan verslagen werd,
verklaarden de Zuidoost Aziatische volken zichzelf gelijk
onafhankelijk, omdat de Westerse landen toen nog niet de
grip hadden om de controle te krijgen over de Aziatische
landen (oorlogsmoe).
Vanwege de Koude Oorlog wilden de Sovjet-Unie en de
Verenigde Staten zoveel mogelijk bondgenoten. Ze gingen
landen steunen om onafhankelijk te worden, in de hoop
dat deze landen hen dat zouden steunen.
De gevolgen van de dekolonisatie voor de nieuwe naties.
Politiek gezien werden de landen onafhankelijk, maar dit
ging niet altijd gelijk goed. In veel landen ontstonden
, (burger)oorlogen en dictaturen, omdat landen niet gewend
waren zelfstandig te zijn.
Economisch gezien bleef het westen de nieuwe naties
uitbuiten en overheersen. Grote bedrijven hebben nog
steeds veel economische macht in vroegere kolonies.
In veel landen is het een lang proces geweest om een stabiel
land te worden.
DE VERDELING VAN DE WERELD IN TWEE IDEOLOGISCHE BLOKKEN IN DE GREEP
VAN EEN WAPENWEDLOOP EN DE DAARUIT VOORTVLOEIENDE DREIGING VAN
EEN ATOOMOORLOG.
De Koude Oorlog was een periode van vijandschap tussen de
Verenigde Staten en de Sovjetunie en duurde grofweg van 1945
tot 1989. Deze vijandschap werd veroorzaakt door de
verschillende kijk van de Verenigde Staten en de Sovjetunie op
de manier hoe de samenleving moest worden ingericht
(ideologie).
De Verenigde Staten was kapitalistisch, pleitte voor een
democratie en voor een vrije markteconomie.
De Sovjet Unie was communistisch, pleitte voor een
dictatuur en voor een planeconomie.
Vanuit deze tegengestelde ideologieën ontstonden de
vijandbeelden die de twee grootmachten over elkaar hadden.
De Sovjet Unie dacht dat de Verenigde Staten bezig was
met het Westers economisch imperialisme: Amerikaanse
bedrijven vestigden zich over de hele wereld om te zorgen
dat iedereen Amerikaanse producten kocht, zo dat de
Verenigde Staten zelf heel rijk werd en de rest van de
wereld economisch afhankelijk van de Verenigde Staten
zou worden.
De Verenigde Staten dacht dat de Sovjet Unie bezig was
met een Communistische Wereldrevolutie. Tijdens de
Russische Revolutie zegt Lenin dat dit slechts het begin is
en dat andere landen ook communistisch zullen worden.
Volgens de Amerikanen begon de Sovjet Unie hiermee
tijdens de Tweede Wereldoorlog toen het rode leger door
Oost-Europa optrok naar Duitsland. In al deze landen liet
Stalin het rode leger staan na de oorlog, om ervoor te
zorgen dat de Sovjet Unie niet nog een keer zou worden
aangevallen door het westen. De Verenigde Staten zagen
TIJDVAK 10 TIJD V TELEVISIE EN COMPUTERS 1950-2000
DEKOLONISATIE MAAKTE EEN EIND AAN DE WESTERSE HEGEMONIE.
Vanaf 1870 begonnen de westerse landen aan modern
imperialisme te doen, waarbij ze grote koloniale gebieden in
Afrika en Zuidoost-Azië veroverde. Vanaf 1919 kwam er steeds
meer verzet tegen de westerse hegemonie/overheersing.
Vanaf 1945 begon het proces van dekolonisatie: de westerse
koloniën worden onafhankelijk. Dit proces verliep in drie golven.
De eerste groep kolonies die onafhankelijk werden waren
de kolonies in Zuidoost-Azië en in het Midden-Oosten
(1945-1953).
De tweede groep kolonies die onafhankelijk werden waren
de kolonies in Afrika, in het speciaal in het jaar 1960
(1951-1980).
De derde groep kolonies die onafhankelijk werden waren
de kolonies in de Caraïben (1965-1975).
Een oorzaak van de dekolonisatie was het opkomende
nationalisme in de kolonies, wat leidde tot nationalistische
bewegingen die in verzet kwamen. Dit gebeurde voor en na de
Tweede Wereldoorlog. Het lukte maar weinig kolonies om voor
de Tweede Wereldoorlog onafhankelijk te worden. De meeste
kolonies werden na de tweede wereldoorlog afhankelijk. Dit
heeft twee oorzaken.
Japan had in de Tweede Wereldoorlog laten zien dat
westerse mogendheden te verslaan waren. Japan had
namelijk gebieden van de Fransen en Nederlanders
veroverd. Dit was een extra stimulans voor andere
Aziatische volkeren. Nadat Japan verslagen werd,
verklaarden de Zuidoost Aziatische volken zichzelf gelijk
onafhankelijk, omdat de Westerse landen toen nog niet de
grip hadden om de controle te krijgen over de Aziatische
landen (oorlogsmoe).
Vanwege de Koude Oorlog wilden de Sovjet-Unie en de
Verenigde Staten zoveel mogelijk bondgenoten. Ze gingen
landen steunen om onafhankelijk te worden, in de hoop
dat deze landen hen dat zouden steunen.
De gevolgen van de dekolonisatie voor de nieuwe naties.
Politiek gezien werden de landen onafhankelijk, maar dit
ging niet altijd gelijk goed. In veel landen ontstonden
, (burger)oorlogen en dictaturen, omdat landen niet gewend
waren zelfstandig te zijn.
Economisch gezien bleef het westen de nieuwe naties
uitbuiten en overheersen. Grote bedrijven hebben nog
steeds veel economische macht in vroegere kolonies.
In veel landen is het een lang proces geweest om een stabiel
land te worden.
DE VERDELING VAN DE WERELD IN TWEE IDEOLOGISCHE BLOKKEN IN DE GREEP
VAN EEN WAPENWEDLOOP EN DE DAARUIT VOORTVLOEIENDE DREIGING VAN
EEN ATOOMOORLOG.
De Koude Oorlog was een periode van vijandschap tussen de
Verenigde Staten en de Sovjetunie en duurde grofweg van 1945
tot 1989. Deze vijandschap werd veroorzaakt door de
verschillende kijk van de Verenigde Staten en de Sovjetunie op
de manier hoe de samenleving moest worden ingericht
(ideologie).
De Verenigde Staten was kapitalistisch, pleitte voor een
democratie en voor een vrije markteconomie.
De Sovjet Unie was communistisch, pleitte voor een
dictatuur en voor een planeconomie.
Vanuit deze tegengestelde ideologieën ontstonden de
vijandbeelden die de twee grootmachten over elkaar hadden.
De Sovjet Unie dacht dat de Verenigde Staten bezig was
met het Westers economisch imperialisme: Amerikaanse
bedrijven vestigden zich over de hele wereld om te zorgen
dat iedereen Amerikaanse producten kocht, zo dat de
Verenigde Staten zelf heel rijk werd en de rest van de
wereld economisch afhankelijk van de Verenigde Staten
zou worden.
De Verenigde Staten dacht dat de Sovjet Unie bezig was
met een Communistische Wereldrevolutie. Tijdens de
Russische Revolutie zegt Lenin dat dit slechts het begin is
en dat andere landen ook communistisch zullen worden.
Volgens de Amerikanen begon de Sovjet Unie hiermee
tijdens de Tweede Wereldoorlog toen het rode leger door
Oost-Europa optrok naar Duitsland. In al deze landen liet
Stalin het rode leger staan na de oorlog, om ervoor te
zorgen dat de Sovjet Unie niet nog een keer zou worden
aangevallen door het westen. De Verenigde Staten zagen
