ncoi essay organisatiepsychologie 2026
, ncoi essay organisatiepsychologie 2026
Feedback NCOI Cijfer: 9
,ncoi essay organisatiepsychologie 2026
, ncoi essay organisatiepsychologie 2026
1. Introductie
Personeelsleden zijn in de middenruimte aanwezig voor de dag mededelingen. De voorbereidingen
zijn gemaakt. Ik heb twee ziekmeldingen binnen gekregen. Voor de ene groep heeft de ene leerkracht
haar duo gebeld of zij een dag extra kon werken. Voor de andere groep is niemand te vinden. De
directie heeft nog proberen te schuiven met afspraken, maar kan de groep ook niet over nemen. Deze
leerlingen worden verdeeld over de andere groepen. Een aantal lessen moeten aangepast worden,
omdat het groepswerken niet doorgaat. Andere collega’s lopen extra pauze, omdat deze ook
overgenomen moet worden.
Om 8.25 gaan de deuren open. De leerlingen komen de school binnen. Max 1 (9 jaar) stuitert scheldend
naar binnen en geeft Alex een duw. De leerkracht kan er net tussen springen voordat er een vechtpartij
ontstaat. Dave loopt mopperend door naar zijn eigen klas. Hopelijk blijft hij rustig. Hij krijgt van een
andere leerkracht een compliment dat hij geen ‘zuurstof’ bleef geven en rustig naar zijn klas loopt.
Max blijft scheldend staan in de deuropening en trapt tegen de muur. Ik geef hem de keuze te stoppen
of even mee te lopen naar een kantoor. Hij weigert en schelt mij uit met vieze H…. Hij gaat op de
grond liggen naast de ingang van de klas. Het schelden wordt minder. Andere leerlingen en ouders
lopen rustig lang hem heen en niemand reageert. Uiteindelijk staat hij op en loopt naar het kantoor.
Hier pakt hij de papierbak en begint de inhoud in kleine stukje te scheuren. Na een minuut of tien
vraagt ik of ik hem kan helpen. Het blijkt dat hij z’n moeder geen knuffel heeft kunnen geven, omdat
zij haast had. Ik stel voor zijn moeder even te bellen, zodat hij haar nog een telefoonknuffel kan
geven. Hij moppert dat dat niet echt is, maar kijkt toch iets vrolijker. Gelukkig pakt zijn moeder de
telefoon op. Na een kort gesprekje loopt hij vrolijk zijn klas in. Ik denk; “Hopelijk heeft hij verder een
rustige dag.”
We zitten aan het einde van de dag, als de leerlingen naar huis zijn, even bij elkaar met een deel van
het team onder het genot van een kopje thee. Gelukkig was het een redelijk normale dag, waarbij je
heldere gedragsverwachtingen uitspreekt, je voortdurend alert moet zijn en signalen oppakt om
escalaties te voorkomen. Voorspelbaar, volgens structuur lesgeeft en de reactieprocedure inzet bij
ongewenst gedrag, zodat leerlingen precies weten waar ze aan toe zijn.
De leerkrachten hadden geen pauze omdat het regende. Een aantal drinken het tweede kopje thee van
de dag. “Dat is maar goed ook want dan hoef je ook niet naar de wc tijdens de les,” zegt een collega.
Ik vind het knap wat ze iedere dag weer doen; Op didactisch en pedagogisch niveau voortdurend
aansluiten bij leerlingen in je klas. Ruim zes uur lang zonder pauze doorstomen. De ene leerkracht
pakt een stukje chocolade en zucht tegen de andere: “Als dit geen topsport is, weet ik het niet meer.”
Nu we het over topsport hebben, kunnen we dan een vergelijking maken; Is onderwijs op het SBO de
X vergelijkbaar met topsport? In mijn beleving heeft een topsporter een uitzonderlijke motivatie en
betrokkenheid om iedere dag weer een stapje vooruit te komen om beter te presteren.
Maar enkelen zullen echt die gouden medaille halen. Op de X zijn de personeelsleden op een hele
andere manier gemotiveerd en staan niet (alleen) de prestaties van de leerkrachten centraal, maar die
van de leerlingen. Kun je het werken op de X wel vergelijken met wat een topsporter doet? En als je
het dan al kunt vergelijken, zal dit meer met een teamsport zijn dan met een individuele sporter? Ik
denk aan het Nederlandse dameshockeyteam. (Op de X is ca. 90% van de personeelsleden vrouw).
Maar hoe krijg je de knop weer om? De X stond een aantal jaar geleden onder toezicht van de
inspectie en heeft heel hard moeten werken om in korte tijd weer een voldoende te krijgen.
, ncoi essay organisatiepsychologie 2026
Feedback NCOI Cijfer: 9
,ncoi essay organisatiepsychologie 2026
, ncoi essay organisatiepsychologie 2026
1. Introductie
Personeelsleden zijn in de middenruimte aanwezig voor de dag mededelingen. De voorbereidingen
zijn gemaakt. Ik heb twee ziekmeldingen binnen gekregen. Voor de ene groep heeft de ene leerkracht
haar duo gebeld of zij een dag extra kon werken. Voor de andere groep is niemand te vinden. De
directie heeft nog proberen te schuiven met afspraken, maar kan de groep ook niet over nemen. Deze
leerlingen worden verdeeld over de andere groepen. Een aantal lessen moeten aangepast worden,
omdat het groepswerken niet doorgaat. Andere collega’s lopen extra pauze, omdat deze ook
overgenomen moet worden.
Om 8.25 gaan de deuren open. De leerlingen komen de school binnen. Max 1 (9 jaar) stuitert scheldend
naar binnen en geeft Alex een duw. De leerkracht kan er net tussen springen voordat er een vechtpartij
ontstaat. Dave loopt mopperend door naar zijn eigen klas. Hopelijk blijft hij rustig. Hij krijgt van een
andere leerkracht een compliment dat hij geen ‘zuurstof’ bleef geven en rustig naar zijn klas loopt.
Max blijft scheldend staan in de deuropening en trapt tegen de muur. Ik geef hem de keuze te stoppen
of even mee te lopen naar een kantoor. Hij weigert en schelt mij uit met vieze H…. Hij gaat op de
grond liggen naast de ingang van de klas. Het schelden wordt minder. Andere leerlingen en ouders
lopen rustig lang hem heen en niemand reageert. Uiteindelijk staat hij op en loopt naar het kantoor.
Hier pakt hij de papierbak en begint de inhoud in kleine stukje te scheuren. Na een minuut of tien
vraagt ik of ik hem kan helpen. Het blijkt dat hij z’n moeder geen knuffel heeft kunnen geven, omdat
zij haast had. Ik stel voor zijn moeder even te bellen, zodat hij haar nog een telefoonknuffel kan
geven. Hij moppert dat dat niet echt is, maar kijkt toch iets vrolijker. Gelukkig pakt zijn moeder de
telefoon op. Na een kort gesprekje loopt hij vrolijk zijn klas in. Ik denk; “Hopelijk heeft hij verder een
rustige dag.”
We zitten aan het einde van de dag, als de leerlingen naar huis zijn, even bij elkaar met een deel van
het team onder het genot van een kopje thee. Gelukkig was het een redelijk normale dag, waarbij je
heldere gedragsverwachtingen uitspreekt, je voortdurend alert moet zijn en signalen oppakt om
escalaties te voorkomen. Voorspelbaar, volgens structuur lesgeeft en de reactieprocedure inzet bij
ongewenst gedrag, zodat leerlingen precies weten waar ze aan toe zijn.
De leerkrachten hadden geen pauze omdat het regende. Een aantal drinken het tweede kopje thee van
de dag. “Dat is maar goed ook want dan hoef je ook niet naar de wc tijdens de les,” zegt een collega.
Ik vind het knap wat ze iedere dag weer doen; Op didactisch en pedagogisch niveau voortdurend
aansluiten bij leerlingen in je klas. Ruim zes uur lang zonder pauze doorstomen. De ene leerkracht
pakt een stukje chocolade en zucht tegen de andere: “Als dit geen topsport is, weet ik het niet meer.”
Nu we het over topsport hebben, kunnen we dan een vergelijking maken; Is onderwijs op het SBO de
X vergelijkbaar met topsport? In mijn beleving heeft een topsporter een uitzonderlijke motivatie en
betrokkenheid om iedere dag weer een stapje vooruit te komen om beter te presteren.
Maar enkelen zullen echt die gouden medaille halen. Op de X zijn de personeelsleden op een hele
andere manier gemotiveerd en staan niet (alleen) de prestaties van de leerkrachten centraal, maar die
van de leerlingen. Kun je het werken op de X wel vergelijken met wat een topsporter doet? En als je
het dan al kunt vergelijken, zal dit meer met een teamsport zijn dan met een individuele sporter? Ik
denk aan het Nederlandse dameshockeyteam. (Op de X is ca. 90% van de personeelsleden vrouw).
Maar hoe krijg je de knop weer om? De X stond een aantal jaar geleden onder toezicht van de
inspectie en heeft heel hard moeten werken om in korte tijd weer een voldoende te krijgen.
