NARRA-reflectie
Criteria 1 A + B
Wat gebeurde er precies?
Na de pauze hadden mijn collega en ik de taken verdeelt. R. kreeg de opdracht om de afwas te doen.
Hier was hij druk mee bezig. Iets later gaf hij aan bij ons dat hij naar het toilet moest. Na 10 minuten
hadden mijn collega en ik het gevoel dat er iets mis was. Eerst gingen wij alle wc’s na kijken en hier
was hij niet te vinden. Doordat wij op een zorgboerderij zitten kan hij overal zijn. Mijn collega ging
zoeken in de manege en ik bleef bij de rest van de groep om hen te begeleiden. Mijn collega gaf aan
hem niet te kunnen vinden. Intussen was hij ongeveer 20 minuten zoek. Ik ben het gebouw verder
gaan nazoeken maar kon hem ook niet vinden. Na ongeveer 30 minuten zoeken kwam hij terug naar
de kantine. Hij gaf aan een probleem te hebben. R. kon niet aangeven wat zijn probleem was. Hierop
zijn mijn collega en ik met hem meegelopen om het te zien. Hij liep naar de kantoorruimte heen. Hier
mogen de deelnemers niet komen. Op dit punt sprak ik hem hierop aan. Maar dit bleek niet het
enige probleem te zijn. Hij was op een zolderkamer gekropen en is toen (waarschijnlijk) op de plafon
platen gaan lopen waardoor er een gat in het plafon is gekomen. Mijn collega en ik hebben er gelijk
een vaste collega van de woongroep bij gehaald. Wij hebben met R. een gesprek gevoerd over de
situatie en de regels. Ook hebben wij onze zorgen naar hem geuit zodat hij inzicht kreeg in onze
reactie. Dit moet goed met R. besproken worden aangezien hij in zijn thuissituatie veel ruzies heeft
meegemaakt en hier een lange tijd mee kan zitten. Hierna is R. met de vaste collega naar de huisarts
geweest. Er bleek gelukkig niks aan de hand
Wie waren erbij?
Mijn collega en de groep jongeren met onder andere het downsyndroom en autisme die wij
die dag begeleidde.
Wat deed jij?
Ik heb gezocht naar R. en een plan gemaakt hoe mijn collega en ik de situatie moesten
aanpakken. Hierna heb ik samen met mijn collega een gesprek gevoerd met R. na dat hij
terug was op de groep. Dit om duidelijkheid over de situatie te creëren
Wat was het dilemma?
Hoe maak je iemand met downsyndroom duidelijk wat de gevolgen zijn van zijn acties. Hoe
zorg je ervoor dat iemand die emoties moeilijk tot niet kan onderscheiden snapt dat je niet
“boos” bent maar bezorgt.
Wat wilde je bereiken?
R. moest inzicht krijgen in de gevaren van zijn actie.
Welke mogelijkheden zag je om de situatie aan te pakken?
Een mogelijkheid was om af te wachten tot R. vanzelf terugkwam en hier geen aandacht aan
te besteden.
Met R. een gesprek aan gaan over de gevolgen
Boos worden op R. waardoor hij zou worden afgeschrikt
Welke aanpak heb je gekozen en wat was de reden?
Met R. een gesprek aan gaan over de gevolgen en nogmaals met hem de regels door nemen
zodat hij beter begrijpt waar de bezorgdheid vandaan komt
Wat was het effect op alle betrokkenen?
Iedereen was erg geschrokken. De groep deelnemers heeft er niks van mee gekregen. Wij
hadden gezegd dat wij even iets moesten overleggen en hiervoor hadden de deelnemers
begrip.
Hoe kijk ik terug op de situatie: zou je het een volgende keer op dezelfde wijze aanpakken?
Criteria 1 A + B
Wat gebeurde er precies?
Na de pauze hadden mijn collega en ik de taken verdeelt. R. kreeg de opdracht om de afwas te doen.
Hier was hij druk mee bezig. Iets later gaf hij aan bij ons dat hij naar het toilet moest. Na 10 minuten
hadden mijn collega en ik het gevoel dat er iets mis was. Eerst gingen wij alle wc’s na kijken en hier
was hij niet te vinden. Doordat wij op een zorgboerderij zitten kan hij overal zijn. Mijn collega ging
zoeken in de manege en ik bleef bij de rest van de groep om hen te begeleiden. Mijn collega gaf aan
hem niet te kunnen vinden. Intussen was hij ongeveer 20 minuten zoek. Ik ben het gebouw verder
gaan nazoeken maar kon hem ook niet vinden. Na ongeveer 30 minuten zoeken kwam hij terug naar
de kantine. Hij gaf aan een probleem te hebben. R. kon niet aangeven wat zijn probleem was. Hierop
zijn mijn collega en ik met hem meegelopen om het te zien. Hij liep naar de kantoorruimte heen. Hier
mogen de deelnemers niet komen. Op dit punt sprak ik hem hierop aan. Maar dit bleek niet het
enige probleem te zijn. Hij was op een zolderkamer gekropen en is toen (waarschijnlijk) op de plafon
platen gaan lopen waardoor er een gat in het plafon is gekomen. Mijn collega en ik hebben er gelijk
een vaste collega van de woongroep bij gehaald. Wij hebben met R. een gesprek gevoerd over de
situatie en de regels. Ook hebben wij onze zorgen naar hem geuit zodat hij inzicht kreeg in onze
reactie. Dit moet goed met R. besproken worden aangezien hij in zijn thuissituatie veel ruzies heeft
meegemaakt en hier een lange tijd mee kan zitten. Hierna is R. met de vaste collega naar de huisarts
geweest. Er bleek gelukkig niks aan de hand
Wie waren erbij?
Mijn collega en de groep jongeren met onder andere het downsyndroom en autisme die wij
die dag begeleidde.
Wat deed jij?
Ik heb gezocht naar R. en een plan gemaakt hoe mijn collega en ik de situatie moesten
aanpakken. Hierna heb ik samen met mijn collega een gesprek gevoerd met R. na dat hij
terug was op de groep. Dit om duidelijkheid over de situatie te creëren
Wat was het dilemma?
Hoe maak je iemand met downsyndroom duidelijk wat de gevolgen zijn van zijn acties. Hoe
zorg je ervoor dat iemand die emoties moeilijk tot niet kan onderscheiden snapt dat je niet
“boos” bent maar bezorgt.
Wat wilde je bereiken?
R. moest inzicht krijgen in de gevaren van zijn actie.
Welke mogelijkheden zag je om de situatie aan te pakken?
Een mogelijkheid was om af te wachten tot R. vanzelf terugkwam en hier geen aandacht aan
te besteden.
Met R. een gesprek aan gaan over de gevolgen
Boos worden op R. waardoor hij zou worden afgeschrikt
Welke aanpak heb je gekozen en wat was de reden?
Met R. een gesprek aan gaan over de gevolgen en nogmaals met hem de regels door nemen
zodat hij beter begrijpt waar de bezorgdheid vandaan komt
Wat was het effect op alle betrokkenen?
Iedereen was erg geschrokken. De groep deelnemers heeft er niks van mee gekregen. Wij
hadden gezegd dat wij even iets moesten overleggen en hiervoor hadden de deelnemers
begrip.
Hoe kijk ik terug op de situatie: zou je het een volgende keer op dezelfde wijze aanpakken?
