Probleem 1
Policy cycle: bestaat uit 6 fasen die op elkaar voortbouwen in een cirkel
Fase 1 - Agendavorming
Identificatie en selectie van het probleem. Het publieke komt in deze fase in beeld en
heeft serieuze aandacht nodig van beleidsmakers: er moet actie ondernomen
worden.
Fase 2 - Beleidsformulering
Het ontwikkelen van een voorgestelde actie om met het publieke probleem om te
gaan. De opties worden afgewogen en de verwachte effecten van de eventuele
acties worden beoordeeld.
Fase 3 - Besluitvorming
Politici beslissen welke actie of optie het best past om het probleem aan te pakken.
Het kiezen om een actie niet uit te voeren is ook een actie.
Fase 4 - Beleidsimplementatie
Het beleid wordt ingezet om het probleem aan te pakken. Ook is er in deze fase
controle op het naleven van beleid. Deze fase bepaalt of de doelstellingen behaald
gaan worden.
Fase 5 - Beleidsevaluatie
Het beleid wordt beoordeeld: was de aanpak effectief/efficiënt/doeltreffend, en
waarom wel of niet?
In hoeverre zijn de doelen bereikt?
In hoeverre is dit terug te leiden naar het beleid?
In hoeverre spelen andere factoren een rol?
Fase 6 - Leren en veranderen
Wat kan er beter en wat moet er anders?
In de verschillende fases van de beleidscyclus spelen andere actoren een rol. Het is een
zandlopermodel: van invloed van veel verschillende actoren naar invloed van weinig actoren
en weer terug:
Policy universe: Iedereen die met het probleem te maken heeft (alle beleidsactoren)
Policy subsystem: Alleen de beleidsactoren die verstand hebben van het specifieke
onderwerp/probleemgebied
Government decision-makers: ambtenaren, rechters of bureaucraten.
Voor- en nadelen beleidscyclus
Voordelen:
, Beter begrip van processen: de fasen maken het proces overzichtelijk en relaties
worden duidelijk.
De cyclus kan op elk niveau toegepast worden
Betrokken actoren zijn duidelijk
Nadelen:
In werkelijkheid is het niet zo systematisch als de theorie het laat lijken
Het is niet altijd duidelijk voor welk overheidsniveau de cyclus geschikt is.
Persoonlijke voorkeuren worden niet meegenomen in de cyclus (van bijv.
ambtenaren)
Evaluatie wordt vaak overgeslagen
Het is soms niet duidelijk in welke fase beleid zit: in realiteit niet zo duidelijk
afgebakend.
Soorten beleidsanalyse (William Dunn)
1. Policy problem: kans voor verbetering die, als het geïdentificeerd is, opgelost moet
worden door publieke actie.
2. Expected policy outcome: wat de verwachte werking is van een beleid.
3. Preferred policy: de potentiële oplossing voor het probleem.
4. Observed policy outcome: de daadwerkelijke werking (of niet). Hierbij is het wel lastig
om te bepalen of iets echt een effect van het beleid is, of dat het een effect is wat niet
door het beleid komt.
5. Policy performance: de mate waarin een observed policy bijdraagt aan het bereiken
van het doel: het oplossen van het probleem.
Van deze vijf typen informatie kan je vijf typen beleidsanalyse maken: -
1. Monitoring (beschrijven): geeft informative over observed outcomes.
2. Forecasting (voorspellen): geeft informative over expected outcomes.
, 3. Evaluation (evalueren): geeft informative over het verschil tussen de expected en
observed outcomes.
4. Recommendation (aanbevelen): geeft informative over de potentiële oplossing voor
het probleem (preferred policy).
5. Problem structuring (definiëren): geeft informative over welk probleem opgelost moet
worden.
Vormen van beleidsanalyse:
Prospective: voordat de actie wordt ondernomen
Retrospective: nadat er beleidsmatige acties zijn genomen
, Probleem 2
Leerdoelen
1. Wat zijn de verschillende perspectieven op public policy?
2. Wat zijn de factoren van public policy?
3. Hoe categoriseer je deze factoren?
Rationalisme
Beleid maken is op basis van kennis en data: het enige wat je moet geloven zijn
statistieken → meten is weten.
Problemen kunnen gemeten worden.
Het rationalisme is onpersoonlijk, efficiënt en effectief rationele methodes en keuzes
maken dat een probleem efficiënt en effectief op te lossen is.
Het rationalisme wordt soms positivisme genoemd: de positieve dingen uit data.
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit rationalisme: In Amerika willen ze
geen illegale Mexicaanse immigranten meer dus ze bouwen een muur zodat ze er niet
kunnen komen: efficiënt.
Politiek perspectief
Beleid maken gebeurt op basis van zijn conflict en macht.
Politiek is overal
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit politiek perspectief: Trump bouwt een
muur omdat hij dat kan beslissen; hij is de president. Signaal van macht en sterkte.
Culturalisme
Beleid maken is op basis van sociale constructies. Het gaat niet om het juist hebben
(rationalisme) of macht hebben (politiek perspectief): het gaat om iemand te kunnen
overtuigen dat je gelijkt hebt. Voorbeeld: Wilders blijft de vluchtelingenstroom massa
migratie noemen, terwijl dit gemiddeld wel mee valt (twintig jaar geleden kwamen er
veel meer migranten massaal naar Nederland). Resultaat: iedereen heeft het nu over
massa migratie.
De sleutel van het culturalisme zijn verhalen, frames en symbolen. Ook media spelen
een hele grote rol. Voorbeeld: veel economen zeiden achteraf dat er niet eens een
crisis is geweest, maar omdat mensen dit hoorde uit Amerika zorgde dat ervoor dat
er een crisis veroorzaakt werd: mensen kochten geen auto’s meer uit angst dat ze
werkloos werden, deden geen grote investeringen meer etc.
Symbolen krijgen een bepaalde waarde.
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit culturalisme: Trump wil het beeld
schetsen dat hij streng is op migratie.
Institutionalisme
Beleid produceert beleid: beslissingen uit het verleden bepalen de toekomst: path
dependency. Dezelfde wegen moeten gevolgd worden: als een beleid een institutie
is, is het niet makkelijk maar te veranderen
Formele en informele regels en structuren.
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit het institutionalisme: Een muur
bouwen als consequentie van beloften uit het verleden/verkiezingstijd.
Policy cycle: bestaat uit 6 fasen die op elkaar voortbouwen in een cirkel
Fase 1 - Agendavorming
Identificatie en selectie van het probleem. Het publieke komt in deze fase in beeld en
heeft serieuze aandacht nodig van beleidsmakers: er moet actie ondernomen
worden.
Fase 2 - Beleidsformulering
Het ontwikkelen van een voorgestelde actie om met het publieke probleem om te
gaan. De opties worden afgewogen en de verwachte effecten van de eventuele
acties worden beoordeeld.
Fase 3 - Besluitvorming
Politici beslissen welke actie of optie het best past om het probleem aan te pakken.
Het kiezen om een actie niet uit te voeren is ook een actie.
Fase 4 - Beleidsimplementatie
Het beleid wordt ingezet om het probleem aan te pakken. Ook is er in deze fase
controle op het naleven van beleid. Deze fase bepaalt of de doelstellingen behaald
gaan worden.
Fase 5 - Beleidsevaluatie
Het beleid wordt beoordeeld: was de aanpak effectief/efficiënt/doeltreffend, en
waarom wel of niet?
In hoeverre zijn de doelen bereikt?
In hoeverre is dit terug te leiden naar het beleid?
In hoeverre spelen andere factoren een rol?
Fase 6 - Leren en veranderen
Wat kan er beter en wat moet er anders?
In de verschillende fases van de beleidscyclus spelen andere actoren een rol. Het is een
zandlopermodel: van invloed van veel verschillende actoren naar invloed van weinig actoren
en weer terug:
Policy universe: Iedereen die met het probleem te maken heeft (alle beleidsactoren)
Policy subsystem: Alleen de beleidsactoren die verstand hebben van het specifieke
onderwerp/probleemgebied
Government decision-makers: ambtenaren, rechters of bureaucraten.
Voor- en nadelen beleidscyclus
Voordelen:
, Beter begrip van processen: de fasen maken het proces overzichtelijk en relaties
worden duidelijk.
De cyclus kan op elk niveau toegepast worden
Betrokken actoren zijn duidelijk
Nadelen:
In werkelijkheid is het niet zo systematisch als de theorie het laat lijken
Het is niet altijd duidelijk voor welk overheidsniveau de cyclus geschikt is.
Persoonlijke voorkeuren worden niet meegenomen in de cyclus (van bijv.
ambtenaren)
Evaluatie wordt vaak overgeslagen
Het is soms niet duidelijk in welke fase beleid zit: in realiteit niet zo duidelijk
afgebakend.
Soorten beleidsanalyse (William Dunn)
1. Policy problem: kans voor verbetering die, als het geïdentificeerd is, opgelost moet
worden door publieke actie.
2. Expected policy outcome: wat de verwachte werking is van een beleid.
3. Preferred policy: de potentiële oplossing voor het probleem.
4. Observed policy outcome: de daadwerkelijke werking (of niet). Hierbij is het wel lastig
om te bepalen of iets echt een effect van het beleid is, of dat het een effect is wat niet
door het beleid komt.
5. Policy performance: de mate waarin een observed policy bijdraagt aan het bereiken
van het doel: het oplossen van het probleem.
Van deze vijf typen informatie kan je vijf typen beleidsanalyse maken: -
1. Monitoring (beschrijven): geeft informative over observed outcomes.
2. Forecasting (voorspellen): geeft informative over expected outcomes.
, 3. Evaluation (evalueren): geeft informative over het verschil tussen de expected en
observed outcomes.
4. Recommendation (aanbevelen): geeft informative over de potentiële oplossing voor
het probleem (preferred policy).
5. Problem structuring (definiëren): geeft informative over welk probleem opgelost moet
worden.
Vormen van beleidsanalyse:
Prospective: voordat de actie wordt ondernomen
Retrospective: nadat er beleidsmatige acties zijn genomen
, Probleem 2
Leerdoelen
1. Wat zijn de verschillende perspectieven op public policy?
2. Wat zijn de factoren van public policy?
3. Hoe categoriseer je deze factoren?
Rationalisme
Beleid maken is op basis van kennis en data: het enige wat je moet geloven zijn
statistieken → meten is weten.
Problemen kunnen gemeten worden.
Het rationalisme is onpersoonlijk, efficiënt en effectief rationele methodes en keuzes
maken dat een probleem efficiënt en effectief op te lossen is.
Het rationalisme wordt soms positivisme genoemd: de positieve dingen uit data.
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit rationalisme: In Amerika willen ze
geen illegale Mexicaanse immigranten meer dus ze bouwen een muur zodat ze er niet
kunnen komen: efficiënt.
Politiek perspectief
Beleid maken gebeurt op basis van zijn conflict en macht.
Politiek is overal
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit politiek perspectief: Trump bouwt een
muur omdat hij dat kan beslissen; hij is de president. Signaal van macht en sterkte.
Culturalisme
Beleid maken is op basis van sociale constructies. Het gaat niet om het juist hebben
(rationalisme) of macht hebben (politiek perspectief): het gaat om iemand te kunnen
overtuigen dat je gelijkt hebt. Voorbeeld: Wilders blijft de vluchtelingenstroom massa
migratie noemen, terwijl dit gemiddeld wel mee valt (twintig jaar geleden kwamen er
veel meer migranten massaal naar Nederland). Resultaat: iedereen heeft het nu over
massa migratie.
De sleutel van het culturalisme zijn verhalen, frames en symbolen. Ook media spelen
een hele grote rol. Voorbeeld: veel economen zeiden achteraf dat er niet eens een
crisis is geweest, maar omdat mensen dit hoorde uit Amerika zorgde dat ervoor dat
er een crisis veroorzaakt werd: mensen kochten geen auto’s meer uit angst dat ze
werkloos werden, deden geen grote investeringen meer etc.
Symbolen krijgen een bepaalde waarde.
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit culturalisme: Trump wil het beeld
schetsen dat hij streng is op migratie.
Institutionalisme
Beleid produceert beleid: beslissingen uit het verleden bepalen de toekomst: path
dependency. Dezelfde wegen moeten gevolgd worden: als een beleid een institutie
is, is het niet makkelijk maar te veranderen
Formele en informele regels en structuren.
Motivatie voor muur tussen Mexico en Amerika vanuit het institutionalisme: Een muur
bouwen als consequentie van beloften uit het verleden/verkiezingstijd.
